भीष्म पर्व

अध्याय 12: बाहरी द्वीप, दिग्गज और राहु

इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि भूमिपर्वणि द्वादशोऽध्यायः ॥

52 श्लोक · 12 में से 122

इस अध्याय में क्या होता है

बाहरी द्वीप, दिग्गज और राहु

सञ्जय उत्तर के द्वीपों का वर्णन करते हैं, हर एक पिछले से दुगुना, घी, दही, सुरा और जल के सागरों से घिरा। कुशद्वीप में कुश का स्तम्ब पूजा जाता है, शाल्मलिद्वीप में शाल्मलि वृक्ष, क्रौञ्चद्वीप में क्रौञ्च पर्वत। गोमन्त पर्वत पर कमलनयन नारायण हरि सदा निवास करते हैं। वहाँ कोई असमय नहीं मरता। पुष्करद्वीप में स्वयं प्रजापति विराजते हैं। वहाँ ईश्वर दण्ड धारण कर प्रजा की रक्षा करते हैं, और भोजन अपने आप तैयार मिलता है। उससे परे चार दिग्गज हैं जो वायु को पकड़ते और छोड़ते हैं। सञ्जय राहु, चन्द्र और सूर्य का परिमाण बताते हैं, और कहते हैं: जो यह भूमिपर्व सुनता है, उसे श्री, आयु और कीर्ति मिलती है, और पितर तृप्त होते हैं।

सञ्जय उवाच

12.1

उत्तरेषु च कौरव्य द्वीपेषु श्रूयते कथा ।
एवं तत्र महाराज ब्रुवतश्च निबोध मे

uttareṣu ca kauravya dvīpeṣu śrūyate kathā |
evaṃ tatra mahārāja bruvataśca nibodha me

12.2

घृततोयः समुद्रोऽत्र दधिमण्डोदकोऽपरः ।
सुरोदः सागरश्चैव तथान्यो जलसागरः

ghṛtatoyaḥ samudro'tra dadhimaṇḍodako'paraḥ |
surodaḥ sāgaraścaiva tathānyo jalasāgaraḥ

12.3

परस्परेण द्विगुणाः सर्वे द्वीपा नराधिप ।
पर्वताश्च महाराज समुद्रैः परिवारिताः

paraspareṇa dviguṇāḥ sarve dvīpā narādhipa |
parvatāśca mahārāja samudraiḥ parivāritāḥ

12.4

गौरस्तु मध्यमे द्वीपे गिरिर्मानःशिलो महान् ।
पर्वतः पश्चिमे कृष्णो नारायणसखो नृप

gaurastu madhyame dvīpe girirmānaḥśilo mahān |
parvataḥ paścime kṛṣṇo nārāyaṇasakho nṛpa

12.5

तत्र रत्नानि दिव्यानि स्वयं रक्षति केशवः ।
प्रसन्नश्चाभवत्तत्र प्रजानां व्यदधत्सुखम्

tatra ratnāni divyāni svayaṃ rakṣati keśavaḥ |
prasannaścābhavattatra prajānāṃ vyadadhatsukham

12.6

कुशस्तम्बः कुशद्वीपे मध्ये जनपदैः सह ।
संपूज्यते शाल्मलिश्च द्वीपे शाल्मलिके नृप

kuśastambaḥ kuśadvīpe madhye janapadaiḥ saha |
saṃpūjyate śālmaliśca dvīpe śālmalike nṛpa

12.7

क्रौञ्चद्वीपे महाक्रौञ्चो गिरी रत्नचयाकरः ।
संपूज्यते महाराज चातुर्वर्ण्येन नित्यदा

krauñcadvīpe mahākrauñco girī ratnacayākaraḥ |
saṃpūjyate mahārāja cāturvarṇyena nityadā

12.8

गोमन्तः पर्वतो राजन्सुमहान्सर्वधातुमान् ।
यत्र नित्यं निवसति श्रीमान्कमललोचनः

gomantaḥ parvato rājansumahānsarvadhātumān |
yatra nityaṃ nivasati śrīmānkamalalocanaḥ

12.9

मोक्षिभिः संस्तुतो नित्यं प्रभुर्नारायणो हरिः ।
कुशद्वीपे तु राजेन्द्र पर्वतो विद्रुमैश्चितः

mokṣibhiḥ saṃstuto nityaṃ prabhurnārāyaṇo hariḥ |
kuśadvīpe tu rājendra parvato vidrumaiścitaḥ

12.10

सुनामा नाम दुर्धर्षो द्वितीयो हेमपर्वतः ।
द्युतिमान्नाम कौरव्य तृतीयः कुमुदो गिरिः

sunāmā nāma durdharṣo dvitīyo hemaparvataḥ |
dyutimānnāma kauravya tṛtīyaḥ kumudo giriḥ

12.11

चतुर्थः पुष्पवान्नाम पञ्चमस्तु कुशेशयः ।
षष्ठो हरिगिरिर्नाम षडेते पर्वतोत्तमाः

caturthaḥ puṣpavānnāma pañcamastu kuśeśayaḥ |
ṣaṣṭho harigirirnāma ṣaḍete parvatottamāḥ

12.12

तेषामन्तरविष्कम्भो द्विगुणः सर्वभागशः ।
औद्भिदं प्रथमं वर्षं द्वितीयं वेणुमण्डलम्

teṣāmantaraviṣkambho dviguṇaḥ sarvabhāgaśaḥ |
audbhidaṃ prathamaṃ varṣaṃ dvitīyaṃ veṇumaṇḍalam

12.13

तृतीयं सुरथाकारं चतुर्थं कम्बलं स्मृतम् ।
धृतिमत्पञ्चमं वर्षं षष्ठं प्रभाकरम्

tṛtīyaṃ surathākāraṃ caturthaṃ kambalaṃ smṛtam |
dhṛtimatpañcamaṃ varṣaṃ ṣaṣṭhaṃ prabhākaram

12.14

सप्तमं कापिलं वर्षं सप्तैते वर्षलम्भकाः ।
एतेषु देवगन्धर्वाः प्रजाश्च जगतीश्वर

saptamaṃ kāpilaṃ varṣaṃ saptaite varṣalambhakāḥ |
eteṣu devagandharvāḥ prajāśca jagatīśvara

12.15

विहरन्ते रमन्ते च न तेषु म्रियते जनः ।
न तेषु दस्यवः सन्ति म्लेच्छजात्योपि वा नृप

viharante ramante ca na teṣu mriyate janaḥ |
na teṣu dasyavaḥ santi mlecchajātyopi vā nṛpa

12.16

गौरप्रायो जनः सर्वः सुकुमारश्च पार्थिव ।
अवशिष्टेषु सर्वेषु वक्ष्यामि मनुजेश्वर

gauraprāyo janaḥ sarvaḥ sukumāraśca pārthiva |
avaśiṣṭeṣu sarveṣu vakṣyāmi manujeśvara

12.17

यथाश्रुतं महाराज तदव्यग्रमनाः श्रृणु ।
क्रौञ्चद्वीपे महारा क्रौञ्चो नाम महागिरिः

yathāśrutaṃ mahārāja tadavyagramanāḥ śrṛṇu |
krauñcadvīpe mahārā krauñco nāma mahāgiriḥ

12.18

क्रौञ्चात्परो वामनको वामनादन्धकारकः ।
अन्धकारात्परो राजन्मैनाकः पर्वतोत्तमः ।

krauñcātparo vāmanako vāmanādandhakārakaḥ |
andhakārātparo rājanmainākaḥ parvatottamaḥ |

12.19

मैनाकात्परतो रादन्गोविन्दो गिरिरुत्तमः ।
गोविन्दात्परतो राजन्निबिडो नाम पर्वतः

mainākātparato rādangovindo giriruttamaḥ |
govindātparato rājannibiḍo nāma parvataḥ

12.20

परस्तु द्विगुणस्तेषां विष्कम्भो वंशवर्धन ।
देशांस्तत्र प्रवक्ष्यामि तन्मे निगदतः श्रृणु

parastu dviguṇasteṣāṃ viṣkambho vaṃśavardhana |
deśāṃstatra pravakṣyāmi tanme nigadataḥ śrṛṇu

12.21

क्रोञ्चस्य कुशलो देशो वामनस्य मनोनुगः ।
मनोनुगात्परश्चोष्णो देशः कुरुकुलोद्वह

kroñcasya kuśalo deśo vāmanasya manonugaḥ |
manonugātparaścoṣṇo deśaḥ kurukulodvaha

12.22

उष्णात्परः प्रावरकः प्रावारादन्धकारकः ।
अन्धकारकदेशात्तु मुनिदेशः परः स्मृतः

uṣṇātparaḥ prāvarakaḥ prāvārādandhakārakaḥ |
andhakārakadeśāttu munideśaḥ paraḥ smṛtaḥ

12.23

मुनिदेशात्परश्चैव प्रोच्यते दुन्दुभिस्वनः ।
सिद्धचारणसंकीर्णो गौरप्रायो जनाधिप

munideśātparaścaiva procyate dundubhisvanaḥ |
siddhacāraṇasaṃkīrṇo gauraprāyo janādhipa

12.24

एते देशा महाराज देवगन्धर्वसेविताः ।
पुष्करे पुष्करो नाम पर्वतो मणिरत्नवान्

ete deśā mahārāja devagandharvasevitāḥ |
puṣkare puṣkaro nāma parvato maṇiratnavān

12.25

तत्र नित्यं प्रभवति स्वयं देवः प्रजापतिः ।
तं पर्युपासते नित्यं देवाः सर्वे महर्षयः

tatra nityaṃ prabhavati svayaṃ devaḥ prajāpatiḥ |
taṃ paryupāsate nityaṃ devāḥ sarve maharṣayaḥ

12.26

वाग्भिर्मनोनुकूलाभिः पूजयन्तो जनाधिप ।
जम्बूद्वीपात्प्रवर्तन्ते रत्नानि विविधान्युत

vāgbhirmanonukūlābhiḥ pūjayanto janādhipa |
jambūdvīpātpravartante ratnāni vividhānyuta

12.27

द्वीपेषु तेषु सर्वेषु प्रजानां कुरुसत्तम ।
ब्रह्मचर्येण सत्येन प्रजानां हि दमेन च

dvīpeṣu teṣu sarveṣu prajānāṃ kurusattama |
brahmacaryeṇa satyena prajānāṃ hi damena ca

12.28

आरोग्यायुःप्रमाणाभ्यां द्विगुणं द्विगुणं ततः ।
एको जनपदो राजन्द्वीपेष्वेतेषु भारत ।
उक्ता जनपदा येषु धर्मश्चैकः प्रदृश्यते

ārogyāyuḥpramāṇābhyāṃ dviguṇaṃ dviguṇaṃ tataḥ |
eko janapado rājandvīpeṣveteṣu bhārata |
uktā janapadā yeṣu dharmaścaikaḥ pradṛśyate

12.29

ईश्वरो दण्डमुद्यम्य स्वयमेव प्रजापतिः ।
द्वीपानेतान्महाराज रक्षंस्तिष्ठति नित्यदा

īśvaro daṇḍamudyamya svayameva prajāpatiḥ |
dvīpānetānmahārāja rakṣaṃstiṣṭhati nityadā

12.30

स राजा स शिवो राजन्स पिता प्रतितामहः ।
गोपायति नरश्रेष्ठ प्रजाः सजडपण्डिताः

sa rājā sa śivo rājansa pitā pratitāmahaḥ |
gopāyati naraśreṣṭha prajāḥ sajaḍapaṇḍitāḥ

12.31

भोजनं चात्र कौरव्य प्रजाः स्वयमुपस्थितम् ।
सिद्धमेव महाबाहो तद्धि भुञ्जन्ति नित्यदा

bhojanaṃ cātra kauravya prajāḥ svayamupasthitam |
siddhameva mahābāho taddhi bhuñjanti nityadā

12.32

ततः परं समा नाम दृश्यते लोकसंस्थितिः ।
चतुरश्र महाराज त्रयस्त्रिंशत्तु मण्डलम्

tataḥ paraṃ samā nāma dṛśyate lokasaṃsthitiḥ |
caturaśra mahārāja trayastriṃśattu maṇḍalam

12.33

तत्र तिष्ठन्ति कौरव्य चत्वारो लोकसंमताः ।
दिग्गजा भरतश्रेष्ठ वामनैरावतादयः

tatra tiṣṭhanti kauravya catvāro lokasaṃmatāḥ |
diggajā bharataśreṣṭha vāmanairāvatādayaḥ

12.34

सुप्रतीकस्तदा राजन्प्रभिन्नकरटामुखः ।
तस्याहं परिमाणं तु न संख्यातुमिहोत्सहे

supratīkastadā rājanprabhinnakaraṭāmukhaḥ |
tasyāhaṃ parimāṇaṃ tu na saṃkhyātumihotsahe

12.35

असंख्यातः स नित्यं हि तिर्यगूर्ध्वमधस्तथा ।
तत्र वै वायवो वान्ति दिग्भ्यः सर्वाभ्य एव हि

asaṃkhyātaḥ sa nityaṃ hi tiryagūrdhvamadhastathā |
tatra vai vāyavo vānti digbhyaḥ sarvābhya eva hi

12.36

असंबद्धा महाराज तान्निगृह्णन्ति ते गजाः ।
पुष्करैः पद्मसंकाशैर्विकसद्भिर्महाप्रभैः

asaṃbaddhā mahārāja tānnigṛhṇanti te gajāḥ |
puṣkaraiḥ padmasaṃkāśairvikasadbhirmahāprabhaiḥ

12.37

शतधा पुनरेवाशु ते तान्मुञ्चन्ति नित्यशः ।
श्वसद्भिर्मुच्यमानास्तु दिग्गजैरिह मारुताः ।
आगच्छन्ति महाराज ततस्तिष्ठन्ति वै प्रजाः

śatadhā punarevāśu te tānmuñcanti nityaśaḥ |
śvasadbhirmucyamānāstu diggajairiha mārutāḥ |
āgacchanti mahārāja tatastiṣṭhanti vai prajāḥ

धृतराष्ट्र उवाच

12.38

परो वै विस्तरोऽत्यर्थं त्वया सञ्जय कीर्तितः ।
दर्शितं द्वीपसंस्थानमुत्तरं ब्रूहि सञ्जय

paro vai vistaro'tyarthaṃ tvayā sañjaya kīrtitaḥ |
darśitaṃ dvīpasaṃsthānamuttaraṃ brūhi sañjaya

सञ्जय उवाच

12.39

उक्ता द्वीपा महाराज ग्रहं वै शृणु तत्त्वतः ।
स्वर्भानोः कौरवश्रेष्ठ यावदेव प्रमाणतः

uktā dvīpā mahārāja grahaṃ vai śṛṇu tattvataḥ |
svarbhānoḥ kauravaśreṣṭha yāvadeva pramāṇataḥ

12.40

परिमण्डलो महाराज स्वर्भानुः श्रूयते ग्रहः ।
योजनानां सहस्राणि विष्कम्भो द्वादशास्य वै

parimaṇḍalo mahārāja svarbhānuḥ śrūyate grahaḥ |
yojanānāṃ sahasrāṇi viṣkambho dvādaśāsya vai

12.41

परिणाहेन षट्त्रिंशद्विपुलत्वेन चानघ ।
षष्टिमाहुः शतान्यस्य बुधाः पौराणिकास्तथा

pariṇāhena ṣaṭtriṃśadvipulatvena cānagha |
ṣaṣṭimāhuḥ śatānyasya budhāḥ paurāṇikāstathā

12.42

चन्द्रमास्तु सहस्राणि राजन्नेकादश स्मृतः ।
विष्कम्भेण कुरुश्रेष्ठ त्रयस्त्रिंशत्तु मण्डलम्

candramāstu sahasrāṇi rājannekādaśa smṛtaḥ |
viṣkambheṇa kuruśreṣṭha trayastriṃśattu maṇḍalam

12.43

एकोनषष्टिविष्कम्भं शीतरश्मेर्महात्मनः

ekonaṣaṣṭiviṣkambhaṃ śītaraśmermahātmanaḥ

12.44

सूर्यस्त्वष्टौ सहस्राणि द्वे चान्ये कुरुनन्दन ।
विष्कम्भेण ततो राजन्मण्डलं त्रिंशता समम्

sūryastvaṣṭau sahasrāṇi dve cānye kurunandana |
viṣkambheṇa tato rājanmaṇḍalaṃ triṃśatā samam

12.45

अष्टपञ्चाशतं राजन्विपुलत्वेन चानघ ।
श्रूयते परमोदारः पतगोऽसौ विभावसुः

aṣṭapañcāśataṃ rājanvipulatvena cānagha |
śrūyate paramodāraḥ patago'sau vibhāvasuḥ

12.46

एतत्प्रमाणमर्कस्य निर्दिष्टमिह भारत ।
स राहुश्छादयत्येतौ यथाकालं महात्तया

etatpramāṇamarkasya nirdiṣṭamiha bhārata |
sa rāhuśchādayatyetau yathākālaṃ mahāttayā

12.47

चन्द्रादित्यौ महाराज संक्षेपोऽयमुदाहृतः ।
इत्येतत्ते महाराज पृच्छतः शास्त्रचक्षुषा

candrādityau mahārāja saṃkṣepo'yamudāhṛtaḥ |
ityetatte mahārāja pṛcchataḥ śāstracakṣuṣā

12.48

सर्वमुक्तं यथातत्त्वं तस्माच्छममवाप्नुहि ।
यथोद्दिष्टं मया प्रोक्तं सनिर्माणमिदं जगत्

sarvamuktaṃ yathātattvaṃ tasmācchamamavāpnuhi |
yathoddiṣṭaṃ mayā proktaṃ sanirmāṇamidaṃ jagat

12.49

तस्मादाश्वस कौरव्य पुत्रं दुर्योधनं प्रति ।
श्रुत्वेदं भरतश्रेष्ठ भूमिपर्व मनोनुगम्

tasmādāśvasa kauravya putraṃ duryodhanaṃ prati |
śrutvedaṃ bharataśreṣṭha bhūmiparva manonugam

12.50

श्रीमान्भवति राजन्यः सिद्धार्थः साधुसंमतः ।
आयुर्बलं च कीर्तिश्च तस्य तेजश्च वर्धते

śrīmānbhavati rājanyaḥ siddhārthaḥ sādhusaṃmataḥ |
āyurbalaṃ ca kīrtiśca tasya tejaśca vardhate

12.51

यः शृणोति महीपाल पर्वणीदं यतव्रतः ।
प्रीयन्ते पितरस्तस्य तथैव च पितामहाः

yaḥ śṛṇoti mahīpāla parvaṇīdaṃ yatavrataḥ |
prīyante pitarastasya tathaiva ca pitāmahāḥ

12.52

इदं तु भारतं वर्षं यत्र वर्तामहे वयम् ।
पूर्वैः प्रवर्तितं पुण्यं तत्सर्वं श्रुतवानसि

idaṃ tu bhārataṃ varṣaṃ yatra vartāmahe vayam |
pūrvaiḥ pravartitaṃ puṇyaṃ tatsarvaṃ śrutavānasi

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)