इस अध्याय में क्या होता है अनुगीता: सत्त्व और पुरुष का सम्बन्ध ब्रह्मा कहते हैं कि कोई परम तत्त्व को ब्रह्ममय वृक्ष कहते हैं, कोई ब्रह्ममय वन, कोई अव्यक्त; सब अव्यक्त से जन्मते और उसी में लौटते हैं। जो अन्तकाल में एक श्वास भर भी सम होकर आत्मा में स्थित हो जाए, वह अमृतत्व के योग्य होता है। दस, बारह या चौबीस प्राणायामों से शुद्ध मन जो चाहे पाता है। सत्त्व से बढ़कर किसी की प्रशंसा नहीं; अनुमान से पुरुष को सत्त्व में स्थित जाना जाता है। कुछ विद्वान क्षेत्रज्ञ और सत्त्व को एक मानते हैं; ब्रह्मा कहते हैं यह ठीक नहीं। वे एक भी हैं और अलग भी, जैसे मच्छर और गूलर, मछली और जल, कमल-पत्र पर जल की बूँद। ऋषि फिर संशय में पड़कर उनसे पुनः पूछते हैं।
ब्रह्मोवाच
48.1 केचिद्ब्रह्ममयं वृक्षं केचिद्ब्रह्ममयं वनम् । केचित्परममव्यक्तं केचित्परमनामयम् । मन्यन्ते सर्वमप्येतदव्यक्तप्रभवाव्ययम्
kecidbrahmamayaṃ vṛkṣaṃ kecidbrahmamayaṃ vanam | kecitparamamavyaktaṃ kecitparamanāmayam | manyante sarvamapyetadavyaktaprabhavāvyayam
48.2 उच्छ्वासमात्रमपि चेद्योऽन्तकाले समो भवेत् । आत्मानमुपसङ्म्य सोमृतत्वाय कल्पते
ucchvāsamātramapi cedyo'ntakāle samo bhavet | ātmānamupasaṅmya somṛtatvāya kalpate
48.3 निमेषमात्रमपि चेत्संयम्यात्मानमात्मनि । गच्छत्यात्मप्रसादेन विदुषां प्राप्तिमव्ययाम्
nimeṣamātramapi cetsaṃyamyātmānamātmani | gacchatyātmaprasādena viduṣāṃ prāptimavyayām
48.4 प्राणायामैरथ प्राणान्संयम्य स पुनःपुनः । दशद्वादशभिर्वापि चतुर्विंशात्समन्ततः
prāṇāyāmairatha prāṇānsaṃyamya sa punaḥpunaḥ | daśadvādaśabhirvāpi caturviṃśātsamantataḥ
48.5 एवं पूर्वं प्रसन्नात्मा लभते यद्यदिच्छति । अव्यक्तात्सत्वमुद्रिक्तममृतत्वाय कल्पते
evaṃ pūrvaṃ prasannātmā labhate yadyadicchati | avyaktātsatvamudriktamamṛtatvāya kalpate
48.6 सत्वात्परतरं नान्यत्प्रशंसन्तीह तद्विदः । अनुमानाद्विजानीमः पुरुषं सत्वसंश्रयम् । न शक्यमन्यथा गन्तुं पुरुषं द्विजसत्तमाः
satvātparataraṃ nānyatpraśaṃsantīha tadvidaḥ | anumānādvijānīmaḥ puruṣaṃ satvasaṃśrayam | na śakyamanyathā gantuṃ puruṣaṃ dvijasattamāḥ
48.7 क्षमा धृतिरहिंसा च समता सत्यमार्जवम् । ज्ञानं त्यागोथ संन्यासः सात्विकं वृत्तमिष्यते
kṣamā dhṛtirahiṃsā ca samatā satyamārjavam | jñānaṃ tyāgotha saṃnyāsaḥ sātvikaṃ vṛttamiṣyate
48.8 एतेनैवानुमानेन मन्यन्ते वै मनीषिणः । सत्वं च पुरुषश्चैव तत्र नास्ति विचारणा
etenaivānumānena manyante vai manīṣiṇaḥ | satvaṃ ca puruṣaścaiva tatra nāsti vicāraṇā
48.9 आहुरेके च विद्वांसो ये ज्ञाने सुप्रतिष्ठिताः । क्षेत्रज्ञसत्वयोरैक्यमित्येतन्नोपपद्यते
āhureke ca vidvāṃso ye jñāne supratiṣṭhitāḥ | kṣetrajñasatvayoraikyamityetannopapadyate
48.10 पृथग्भूतस्तथा नित्यमित्येतदविचारितम् । पृथग्भावश्च विज्ञेयः सहजश्चापि तत्त्वतः
pṛthagbhūtastathā nityamityetadavicāritam | pṛthagbhāvaśca vijñeyaḥ sahajaścāpi tattvataḥ
48.11 तथैवैकत्वनानात्वमिष्यते विदुषां नयः । मशकोदुम्बरे चैक्यं पृथक्त्वमपि दृश्यते
tathaivaikatvanānātvamiṣyate viduṣāṃ nayaḥ | maśakodumbare caikyaṃ pṛthaktvamapi dṛśyate
48.12 मत्स्यो यथाऽन्यः स्यादप्सु सम्प्रयोगस्तथा तयोः । सम्बन्धस्तोयबिन्दूनां पर्णैः कोकनदस्य च
matsyo yathā'nyaḥ syādapsu samprayogastathā tayoḥ | sambandhastoyabindūnāṃ parṇaiḥ kokanadasya ca
गुरुरुवाच
48.13 इत्युक्तवन्तस्ते विप्रास्तदा लोकपितामहम् । पुनः संशयमापन्नाः पप्रच्छुर्मुनिसत्तमाः
ityuktavantaste viprāstadā lokapitāmaham | punaḥ saṃśayamāpannāḥ papracchurmunisattamāḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
← आश्वमेधिक पर्व · अध्याय 47 अनुगीता: ज्ञान की तलवार से ब्रह्मवृक्ष का छेदन आश्वमेधिक पर्व · अध्याय 49 → अनुगीता: ऋषि पूछते हैं, सबसे श्रेष्ठ धर्म कौन