आश्रमवासिक पर्व

अध्याय 9: धृतराष्ट्र प्रजा से वन जाने की अनुमति माँगते हैं

इति श्रीमन्महाभारते आश्रमवासिकपर्वणि आश्रमवासपर्वणि नवमोऽध्यायः ॥

24 श्लोक · 9 में से 41

इस अध्याय में क्या होता है

धृतराष्ट्र प्रजा से वन जाने की अनुमति माँगते हैं

युधिष्ठिर हर वचन मानने का वचन देते हैं: भीष्म और मधुसूदन चले गए, अब और कौन उन्हें सिखाएगा? धृतराष्ट्र गान्धारी के भवन जाते हैं, और वे पूछती हैं कि व्यास की अनुमति मिल गई, अब कब चलेंगे। वे कहते हैं, शीघ्र, पर पहले सारी प्रजा के सामने पुत्रों के परलोक के लिए धन देना चाहते हैं। उनके कहने पर युधिष्ठिर कुरुजाङ्गल के ब्राह्मणों, क्षत्रियों, वैश्यों और शूद्रों को बुलाते हैं। धृतराष्ट्र उनसे कहते हैं कि हम लम्बे समय से मित्र बनकर साथ रहे; व्यास और युधिष्ठिर की अनुमति से वे गान्धारी सहित वन जाना चाहते हैं, आप भी अनुमति दें। युधिष्ठिर के राज्य में उन्हें दुर्योधन से अधिक सुख मिला। प्रजा रो पड़ती है और कुछ बोल नहीं पाती।

युधिष्ठिर उवाच

9.1

एवमेतत्करिष्यामि यथाऽऽत्थ पृथिवीपते ।
भूयश्चैवानुशास्योऽहं भवता पार्थिवर्षभ

evametatkariṣyāmi yathā''ttha pṛthivīpate |
bhūyaścaivānuśāsyo'haṃ bhavatā pārthivarṣabha

9.2

भीष्मे स्वर्गमनुप्राप्तो गते च मधुसूदने ।
विदुरे संजये चैव कोऽन्यो मां वक्तुमर्हति

bhīṣme svargamanuprāpto gate ca madhusūdane |
vidure saṃjaye caiva ko'nyo māṃ vaktumarhati

9.3

यत्तु मामनुशास्तीह भवानद्य हिते स्थितः ।
कर्तास्मि तन्महीपाल निर्वृतो भव पार्थिव

yattu māmanuśāstīha bhavānadya hite sthitaḥ |
kartāsmi tanmahīpāla nirvṛto bhava pārthiva

वैशम्पायन उवाच

9.4

एवमुक्तः स राजर्षिर्धर्मराजेन धीमता ।
कौन्तेयं समनुज्ञातुमियेष भरतर्षभ

evamuktaḥ sa rājarṣirdharmarājena dhīmatā |
kaunteyaṃ samanujñātumiyeṣa bharatarṣabha

9.5

पुत्र विश्राम्यतां तावन्ममापि बलवाञ्श्रमः ।
इत्युक्त्वा प्राविशद्राजा गान्धार्या भवनं तदा

putra viśrāmyatāṃ tāvanmamāpi balavāñśramaḥ |
ityuktvā prāviśadrājā gāndhāryā bhavanaṃ tadā

9.6

तमासनगतं देवी गान्धारी धर्मचारिणी ।
उवाच काले कालज्ञा प्रजापतिसमं पतिम्

tamāsanagataṃ devī gāndhārī dharmacāriṇī |
uvāca kāle kālajñā prajāpatisamaṃ patim

9.7

अनुज्ञातः स्वयं तेन व्यासेनि त्वं महर्षिणा ।
युधिष्ठिरस्यानुमते कदाऽरण्यं गमिष्यसि

anujñātaḥ svayaṃ tena vyāseni tvaṃ maharṣiṇā |
yudhiṣṭhirasyānumate kadā'raṇyaṃ gamiṣyasi

धृतराष्ट्र उवाच

9.8

गान्धार्यहमनुज्ञातः स्वयं पित्रा महात्मना ।
युधिष्ठिरस्यानुमते गन्तास्मि नचिराद्वनम्

gāndhāryahamanujñātaḥ svayaṃ pitrā mahātmanā |
yudhiṣṭhirasyānumate gantāsmi nacirādvanam

9.9

अहं हि तावत्सर्वेषां तेषां दुर्द्यूतदेविनाम् ।
पुत्राणां दातुमिच्छामि प्रेत्यभावानुगं वसु ।
सर्वप्रकृतितिसान्निध्यं कारयित्वा स्ववेश्मनि

ahaṃ hi tāvatsarveṣāṃ teṣāṃ durdyūtadevinām |
putrāṇāṃ dātumicchāmi pretyabhāvānugaṃ vasu |
sarvaprakṛtitisānnidhyaṃ kārayitvā svaveśmani

वैशम्पायन उवाच

9.10

इत्युक्त्वा धर्मराजाय प्रेषयामास वै तदा ।
स च तद्वचनात्सर्वं समानिन्ये महीपतिः

ityuktvā dharmarājāya preṣayāmāsa vai tadā |
sa ca tadvacanātsarvaṃ samāninye mahīpatiḥ

9.11

ततः प्रतीतमनसो ब्राह्मणाः कुरुजाङ्गलाः ।
क्षत्रियाश्चैव वैश्याश्च शूद्राश्चैव समाययुः

tataḥ pratītamanaso brāhmaṇāḥ kurujāṅgalāḥ |
kṣatriyāścaiva vaiśyāśca śūdrāścaiva samāyayuḥ

9.12

ततो निष्क्रम्य नृपतिस्तस्मादन्तःकपुरात्तदा ।
दद्दशे तं जनं सर्वं सर्वाश्च प्रकृतीस्तथा

tato niṣkramya nṛpatistasmādantaḥkapurāttadā |
daddaśe taṃ janaṃ sarvaṃ sarvāśca prakṛtīstathā

9.13

समवेतांश्च तान्सर्वान्पौराञ्जानपदांस्तथा ।
तानागतानभिप्रेक्ष्य समस्तं च सुहृञ्जनम्

samavetāṃśca tānsarvānpaurāñjānapadāṃstathā |
tānāgatānabhiprekṣya samastaṃ ca suhṛñjanam

9.14

ब्राह्मणांश्च महीपाल नानादेशसमागतान् ।
उवाच मतिमान्राजा धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः

brāhmaṇāṃśca mahīpāla nānādeśasamāgatān |
uvāca matimānrājā dhṛtarāṣṭro'mbikāsutaḥ

9.15

भवन्तः कुरुवश्चैव चिरकालं सहोषिताः ।
परस्परस्य सुहृदः परस्परहिते रताः

bhavantaḥ kuruvaścaiva cirakālaṃ sahoṣitāḥ |
parasparasya suhṛdaḥ parasparahite ratāḥ

9.16

यदिदानीमहं ब्रूयामस्मिन्काल उपस्थिते ।
तथा भवद्भिः कर्तव्यमविचार्य वचो मम

yadidānīmahaṃ brūyāmasminkāla upasthite |
tathā bhavadbhiḥ kartavyamavicārya vaco mama

9.17

अरण्यगमने बुद्धिर्गान्धारीसहितस्य मे ।
व्यासस्यानुमते राज्ञस्तथा कुन्तीसुतस्य मे

araṇyagamane buddhirgāndhārīsahitasya me |
vyāsasyānumate rājñastathā kuntīsutasya me

9.18

भवन्तोप्यनुजानन्तु मान्या वोऽभूद्विचारणा

bhavantopyanujānantu mānyā vo'bhūdvicāraṇā

9.19

अस्माकं भवतां चैव येयं प्रीतिर्हि शाश्वती ।
न च साऽन्येषु देशेषु राज्ञामिति मतिर्मम

asmākaṃ bhavatāṃ caiva yeyaṃ prītirhi śāśvatī |
na ca sā'nyeṣu deśeṣu rājñāmiti matirmama

9.20

शान्तोस्मि वयसाऽनेन तथा पुत्रविनाकृतः ।
उपवासकृशश्चास्मि गान्धारीसहितोऽनघाः

śāntosmi vayasā'nena tathā putravinākṛtaḥ |
upavāsakṛśaścāsmi gāndhārīsahito'naghāḥ

9.21

युधिष्ठिरगते राज्ये प्राप्तश्चास्मि सुखं महत् ।
मन्ये दुर्योधनैश्वर्याद्विशिष्टं बहुभिर्गुणैः

yudhiṣṭhiragate rājye prāptaścāsmi sukhaṃ mahat |
manye duryodhanaiśvaryādviśiṣṭaṃ bahubhirguṇaiḥ

9.22

मम चान्धस्य वृद्धस्य हतपुत्रस्य का गतिः ।
ऋते वनं महाभागास्तन्माऽनुज्ञातुमर्हथ

mama cāndhasya vṛddhasya hataputrasya kā gatiḥ |
ṛte vanaṃ mahābhāgāstanmā'nujñātumarhatha

9.23

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वे ते कुरुजाङ्गलाः ।
बाप्पसंदिग्धया वाचा रुरुदुर्भरतर्षभ

tasya tadvacanaṃ śrutvā sarve te kurujāṅgalāḥ |
bāppasaṃdigdhayā vācā rurudurbharatarṣabha

9.24

तानविब्रुवतः किञ्चित्सर्वाञ्शोकपरायणान् ।
पुनरेव महातेजा धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम्

tānavibruvataḥ kiñcitsarvāñśokaparāyaṇān |
punareva mahātejā dhṛtarāṣṭro'bravīdidam

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)