एवमेतत्करिष्यामि यथाऽऽत्थ पृथिवीपते ।
भूयश्चैवानुशास्योऽहं भवता पार्थिवर्षभ
evametatkariṣyāmi yathā''ttha pṛthivīpate |
bhūyaścaivānuśāsyo'haṃ bhavatā pārthivarṣabha
इति श्रीमन्महाभारते आश्रमवासिकपर्वणि आश्रमवासपर्वणि नवमोऽध्यायः ॥
24 verses · 9 of 41
Yudhishthira promises to follow every word: with Bhishma and Madhusudana gone, who else is left to counsel him? Dhritarashtra goes to Gandhari's rooms, and she asks when they will leave, since Vyasa has permitted it. He says soon, but first he wishes to give wealth before all the people for the afterlife of his sons. At his request Yudhishthira summons the brahmanas, kshatriyas, vaishyas and shudras of Kurujangala. Dhritarashtra tells them they have long lived together as friends; with Vyasa's and Yudhishthira's consent he and Gandhari wish to go to the forest, and he asks their leave too. Under Yudhishthira he has been happier than under Duryodhana. The people weep and cannot speak.
युधिष्ठिर उवाच
एवमेतत्करिष्यामि यथाऽऽत्थ पृथिवीपते ।
भूयश्चैवानुशास्योऽहं भवता पार्थिवर्षभ
evametatkariṣyāmi yathā''ttha pṛthivīpate |
bhūyaścaivānuśāsyo'haṃ bhavatā pārthivarṣabha
भीष्मे स्वर्गमनुप्राप्तो गते च मधुसूदने ।
विदुरे संजये चैव कोऽन्यो मां वक्तुमर्हति
bhīṣme svargamanuprāpto gate ca madhusūdane |
vidure saṃjaye caiva ko'nyo māṃ vaktumarhati
यत्तु मामनुशास्तीह भवानद्य हिते स्थितः ।
कर्तास्मि तन्महीपाल निर्वृतो भव पार्थिव
yattu māmanuśāstīha bhavānadya hite sthitaḥ |
kartāsmi tanmahīpāla nirvṛto bhava pārthiva
वैशम्पायन उवाच
एवमुक्तः स राजर्षिर्धर्मराजेन धीमता ।
कौन्तेयं समनुज्ञातुमियेष भरतर्षभ
evamuktaḥ sa rājarṣirdharmarājena dhīmatā |
kaunteyaṃ samanujñātumiyeṣa bharatarṣabha
पुत्र विश्राम्यतां तावन्ममापि बलवाञ्श्रमः ।
इत्युक्त्वा प्राविशद्राजा गान्धार्या भवनं तदा
putra viśrāmyatāṃ tāvanmamāpi balavāñśramaḥ |
ityuktvā prāviśadrājā gāndhāryā bhavanaṃ tadā
तमासनगतं देवी गान्धारी धर्मचारिणी ।
उवाच काले कालज्ञा प्रजापतिसमं पतिम्
tamāsanagataṃ devī gāndhārī dharmacāriṇī |
uvāca kāle kālajñā prajāpatisamaṃ patim
अनुज्ञातः स्वयं तेन व्यासेनि त्वं महर्षिणा ।
युधिष्ठिरस्यानुमते कदाऽरण्यं गमिष्यसि
anujñātaḥ svayaṃ tena vyāseni tvaṃ maharṣiṇā |
yudhiṣṭhirasyānumate kadā'raṇyaṃ gamiṣyasi
धृतराष्ट्र उवाच
गान्धार्यहमनुज्ञातः स्वयं पित्रा महात्मना ।
युधिष्ठिरस्यानुमते गन्तास्मि नचिराद्वनम्
gāndhāryahamanujñātaḥ svayaṃ pitrā mahātmanā |
yudhiṣṭhirasyānumate gantāsmi nacirādvanam
अहं हि तावत्सर्वेषां तेषां दुर्द्यूतदेविनाम् ।
पुत्राणां दातुमिच्छामि प्रेत्यभावानुगं वसु ।
सर्वप्रकृतितिसान्निध्यं कारयित्वा स्ववेश्मनि
ahaṃ hi tāvatsarveṣāṃ teṣāṃ durdyūtadevinām |
putrāṇāṃ dātumicchāmi pretyabhāvānugaṃ vasu |
sarvaprakṛtitisānnidhyaṃ kārayitvā svaveśmani
वैशम्पायन उवाच
इत्युक्त्वा धर्मराजाय प्रेषयामास वै तदा ।
स च तद्वचनात्सर्वं समानिन्ये महीपतिः
ityuktvā dharmarājāya preṣayāmāsa vai tadā |
sa ca tadvacanātsarvaṃ samāninye mahīpatiḥ
ततः प्रतीतमनसो ब्राह्मणाः कुरुजाङ्गलाः ।
क्षत्रियाश्चैव वैश्याश्च शूद्राश्चैव समाययुः
tataḥ pratītamanaso brāhmaṇāḥ kurujāṅgalāḥ |
kṣatriyāścaiva vaiśyāśca śūdrāścaiva samāyayuḥ
ततो निष्क्रम्य नृपतिस्तस्मादन्तःकपुरात्तदा ।
दद्दशे तं जनं सर्वं सर्वाश्च प्रकृतीस्तथा
tato niṣkramya nṛpatistasmādantaḥkapurāttadā |
daddaśe taṃ janaṃ sarvaṃ sarvāśca prakṛtīstathā
समवेतांश्च तान्सर्वान्पौराञ्जानपदांस्तथा ।
तानागतानभिप्रेक्ष्य समस्तं च सुहृञ्जनम्
samavetāṃśca tānsarvānpaurāñjānapadāṃstathā |
tānāgatānabhiprekṣya samastaṃ ca suhṛñjanam
ब्राह्मणांश्च महीपाल नानादेशसमागतान् ।
उवाच मतिमान्राजा धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः
brāhmaṇāṃśca mahīpāla nānādeśasamāgatān |
uvāca matimānrājā dhṛtarāṣṭro'mbikāsutaḥ
भवन्तः कुरुवश्चैव चिरकालं सहोषिताः ।
परस्परस्य सुहृदः परस्परहिते रताः
bhavantaḥ kuruvaścaiva cirakālaṃ sahoṣitāḥ |
parasparasya suhṛdaḥ parasparahite ratāḥ
यदिदानीमहं ब्रूयामस्मिन्काल उपस्थिते ।
तथा भवद्भिः कर्तव्यमविचार्य वचो मम
yadidānīmahaṃ brūyāmasminkāla upasthite |
tathā bhavadbhiḥ kartavyamavicārya vaco mama
अरण्यगमने बुद्धिर्गान्धारीसहितस्य मे ।
व्यासस्यानुमते राज्ञस्तथा कुन्तीसुतस्य मे
araṇyagamane buddhirgāndhārīsahitasya me |
vyāsasyānumate rājñastathā kuntīsutasya me
भवन्तोप्यनुजानन्तु मान्या वोऽभूद्विचारणा
bhavantopyanujānantu mānyā vo'bhūdvicāraṇā
अस्माकं भवतां चैव येयं प्रीतिर्हि शाश्वती ।
न च साऽन्येषु देशेषु राज्ञामिति मतिर्मम
asmākaṃ bhavatāṃ caiva yeyaṃ prītirhi śāśvatī |
na ca sā'nyeṣu deśeṣu rājñāmiti matirmama
शान्तोस्मि वयसाऽनेन तथा पुत्रविनाकृतः ।
उपवासकृशश्चास्मि गान्धारीसहितोऽनघाः
śāntosmi vayasā'nena tathā putravinākṛtaḥ |
upavāsakṛśaścāsmi gāndhārīsahito'naghāḥ
युधिष्ठिरगते राज्ये प्राप्तश्चास्मि सुखं महत् ।
मन्ये दुर्योधनैश्वर्याद्विशिष्टं बहुभिर्गुणैः
yudhiṣṭhiragate rājye prāptaścāsmi sukhaṃ mahat |
manye duryodhanaiśvaryādviśiṣṭaṃ bahubhirguṇaiḥ
मम चान्धस्य वृद्धस्य हतपुत्रस्य का गतिः ।
ऋते वनं महाभागास्तन्माऽनुज्ञातुमर्हथ
mama cāndhasya vṛddhasya hataputrasya kā gatiḥ |
ṛte vanaṃ mahābhāgāstanmā'nujñātumarhatha
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वे ते कुरुजाङ्गलाः ।
बाप्पसंदिग्धया वाचा रुरुदुर्भरतर्षभ
tasya tadvacanaṃ śrutvā sarve te kurujāṅgalāḥ |
bāppasaṃdigdhayā vācā rurudurbharatarṣabha
तानविब्रुवतः किञ्चित्सर्वाञ्शोकपरायणान् ।
पुनरेव महातेजा धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम्
tānavibruvataḥ kiñcitsarvāñśokaparāyaṇān |
punareva mahātejā dhṛtarāṣṭro'bravīdidam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)