विदुरेणैवमुक्तस्तु धृतराष्ट्रो जनाधिपः ।
प्रीतिमानभवद्राजन्राज्ञो जिष्णोश्च कर्मणा
vidureṇaivamuktastu dhṛtarāṣṭro janādhipaḥ |
prītimānabhavadrājanrājño jiṣṇośca karmaṇā
इति श्रीमन्महाभारते आश्रमवासिकपर्वणि आश्रमवासपर्वणि पञ्चदशोऽध्यायः ॥
18 श्लोक · 15 में से 41
युधिष्ठिर और अर्जुन से प्रसन्न धृतराष्ट्र भीष्म, पुत्रों और सुहृदों के लिए हजारों योग्य ब्राह्मण और ऋषि चुनते हैं। वे अन्न-पान, वाहन, वस्त्र, स्वर्ण, रत्न, दास-दासी, कम्बल, गाँव, खेत, सजे हाथी और घोड़े देते हैं, और द्रोण, भीष्म, सोमदत्त, बाह्लीक, दुर्योधन, प्रत्येक पुत्र और जयद्रथ का नाम ले-लेकर दान करते हैं। युधिष्ठिर की आज्ञा से गणक और लेखक पास खड़े रहते हैं, पूछते हैं कि क्या देना है और तुरन्त दे देते हैं; जहाँ सौ कहा जाता है वहाँ हजार दिया जाता है। मेघ की भाँति राजा ब्राह्मणों पर धन बरसाते हैं, फिर सब वर्णों को अन्न-पान से तृप्त करते हैं। मृदंग, नर्तकों और दक्षिणा के बीच यह महाश्राद्ध दस दिन चलता है, और धृतराष्ट्र पुत्रों और पौत्रों के ऋण से मुक्त हो जाते हैं।
वैशम्पायन उवाच
विदुरेणैवमुक्तस्तु धृतराष्ट्रो जनाधिपः ।
प्रीतिमानभवद्राजन्राज्ञो जिष्णोश्च कर्मणा
vidureṇaivamuktastu dhṛtarāṣṭro janādhipaḥ |
prītimānabhavadrājanrājño jiṣṇośca karmaṇā
ततोऽभिरूपान्भीष्माय ब्राह्मणानृषिसत्तमान् ।
पुत्रार्थे सुहृदां चैव स समीक्ष्य सहस्रशः
tato'bhirūpānbhīṣmāya brāhmaṇānṛṣisattamān |
putrārthe suhṛdāṃ caiva sa samīkṣya sahasraśaḥ
कारयित्वाऽन्नपानानि यानान्याच्छादनानि च ।
सुवर्णमणिरत्नानि दासीदासपरिच्छदान्
kārayitvā'nnapānāni yānānyācchādanāni ca |
suvarṇamaṇiratnāni dāsīdāsaparicchadān
कंबलानि च रत्नानि ग्रामान्क्षेत्रं तथा धनम् ।
सालङ्कारान्गजानश्वान्कन्याश्चैव वरस्त्रियः
kaṃbalāni ca ratnāni grāmānkṣetraṃ tathā dhanam |
sālaṅkārāngajānaśvānkanyāścaiva varastriyaḥ
आदिश्यादिश्य सर्वेभ्यो ददौ स नृपसत्तमः ।
द्रोणं संकीर्त्य भीष्मं च सोमदत्तं च बाह्लिकम्
ādiśyādiśya sarvebhyo dadau sa nṛpasattamaḥ |
droṇaṃ saṃkīrtya bhīṣmaṃ ca somadattaṃ ca bāhlikam
दुर्योधनं च राजानं पुत्रांश्चैव पृथक्पृथक् ।
जयद्रथपुरोगांश्च सुहृदश्चापि सर्वशः
duryodhanaṃ ca rājānaṃ putrāṃścaiva pṛthakpṛthak |
jayadrathapurogāṃśca suhṛdaścāpi sarvaśaḥ
स श्राद्धयज्ञो ववृते बहुगोधनदक्षिणः ।
अनेकधनरत्नौघो युधिष्ठिरमते तदा
sa śrāddhayajño vavṛte bahugodhanadakṣiṇaḥ |
anekadhanaratnaugho yudhiṣṭhiramate tadā
अनिशं यत्र पुरुषा गणका लेखकास्तदा ।
युधिष्ठिरस्य वचनादपृच्छन्त स्म तं नृपम्
aniśaṃ yatra puruṣā gaṇakā lekhakāstadā |
yudhiṣṭhirasya vacanādapṛcchanta sma taṃ nṛpam
आज्ञापय किमेतेभ्यः प्रदेयं दीयतामिति ।
तदुपस्थितमेवात्र वचनान्ते ददुस्तदा
ājñāpaya kimetebhyaḥ pradeyaṃ dīyatāmiti |
tadupasthitamevātra vacanānte dadustadā
शते देये दशशतं सहस्रं चायुतं तथा ।
दीयते वचनाद्राज्ञः कुन्तीपुत्रस्य धीमतः
śate deye daśaśataṃ sahasraṃ cāyutaṃ tathā |
dīyate vacanādrājñaḥ kuntīputrasya dhīmataḥ
एवं स वसुधाराभिर्वर्षमाणो नृपांबुदः ।
तप्रयामास विप्रांस्तान्वर्षन्भूमिमिवांबुदः
evaṃ sa vasudhārābhirvarṣamāṇo nṛpāṃbudaḥ |
taprayāmāsa viprāṃstānvarṣanbhūmimivāṃbudaḥ
ततोऽन्तन्तरमेवात्र सर्ववर्णान्महामते ।
अन्नपानरसौघेण प्लावयामास पार्थिवः
tato'ntantaramevātra sarvavarṇānmahāmate |
annapānarasaugheṇa plāvayāmāsa pārthivaḥ
सवस्त्रधनरत्नौघो मृदङ्गनिनदस्वनः ।
गवाश्वमकरावर्तो नानारत्नमहाकरः
savastradhanaratnaugho mṛdaṅganinadasvanaḥ |
gavāśvamakarāvarto nānāratnamahākaraḥ
ग्रामाग्रहारद्वीपाढ्यो मणिहेमजलार्णवः ।
जगत्संप्लावयामास धृतराष्ट्रोडुपोद्धतः
grāmāgrahāradvīpāḍhyo maṇihemajalārṇavaḥ |
jagatsaṃplāvayāmāsa dhṛtarāṣṭroḍupoddhataḥ
एवं स पुत्रपौत्राणां पितॄणामात्मनस्तथा ।
गान्धार्याश्च महाराज प्रददावौर्द्वदेहिकम्
evaṃ sa putrapautrāṇāṃ pitṝṇāmātmanastathā |
gāndhāryāśca mahārāja pradadāvaurdvadehikam
परिश्रान्तो यदासीत्स ददद्दानान्यनेकशः ।
निवर्तयामास तदा दानयज्ञं नराधिपः
pariśrānto yadāsītsa dadaddānānyanekaśaḥ |
nivartayāmāsa tadā dānayajñaṃ narādhipaḥ
एवं स राजा कौरव्यश्चक्रे दानमहाक्रतुम् ।
नटनर्तकलास्याढ्यं बह्वन्नरसदक्षिणम्
evaṃ sa rājā kauravyaścakre dānamahākratum |
naṭanartakalāsyāḍhyaṃ bahvannarasadakṣiṇam
दशाहमेवं दानानि दत्त्वा राजांऽबिकासुतः ।
बभूव पुत्रपौत्राणामनृणो भरतर्षभ
daśāhamevaṃ dānāni dattvā rājāṃ'bikāsutaḥ |
babhūva putrapautrāṇāmanṛṇo bharatarṣabha
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)