अध्याय 167: गन्धमादन पर इन्द्र का युधिष्ठिर से मिलना

[ततो रजन्यां व्युष्टायां धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरवन्दत धनंजयः ॥]

[tato rajanyāṃ vyuṣṭāyāṃ dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram |
bhrātṛbhiḥ sahitaḥ sarvairavandata dhanaṃjayaḥ ||]

एतस्मिन्नेव काले तु सर्ववादित्रनिःखनः ।
बभूव तुमुलः शब्दस्त्वन्तरिक्षे दिवौकसाम्

etasminneva kāle tu sarvavāditraniḥkhanaḥ |
babhūva tumulaḥ śabdastvantarikṣe divaukasām

रथनेमिखनश्चैव घण्टाशब्दश्च भारत ।
पृथग्व्यालमृगाणां च पक्षिणां चैव सर्वशः

rathanemikhanaścaiva ghaṇṭāśabdaśca bhārata |
pṛthagvyālamṛgāṇāṃ ca pakṣiṇāṃ caiva sarvaśaḥ

रवोन्मुखास्ते ददृशुः प्रीयमाणाः कुरूद्वह ।
मरुद्भिरन्वितं शक्रमापतन्तं विहायसा

ravonmukhāste dadṛśuḥ prīyamāṇāḥ kurūdvaha |
marudbhiranvitaṃ śakramāpatantaṃ vihāyasā

ते समन्तादनुययुर्गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
विमानैः सूर्यसंकाशैर्देवराजमरिंदमम्

te samantādanuyayurgandharvāpsarasastathā |
vimānaiḥ sūryasaṃkāśairdevarājamariṃdamam

ततः स हरिभिर्युक्तं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ।
मेघनादिनमारुह्य श्रिया परमया ज्वलन्

tataḥ sa haribhiryuktaṃ jāmbūnadapariṣkṛtam |
meghanādinamāruhya śriyā paramayā jvalan

पार्थानभ्याजपामाशु देवराजः पुरंदरः ।
आगत्य च सहस्राक्षो रथादवरुरोह वै

pārthānabhyājapāmāśu devarājaḥ puraṃdaraḥ |
āgatya ca sahasrākṣo rathādavaruroha vai

तं दृष्ट्वैव महात्मानं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितः श्रीमान्देवराजमुपागमत्

taṃ dṛṣṭvaiva mahātmānaṃ dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ |
bhrātṛbhiḥ sahitaḥ śrīmāndevarājamupāgamat

पूजयामास चैवाथ विधिवद्भूरिदक्षिणः ।
यथार्हममितात्मानं विधिदृष्टेन कर्मणा

pūjayāmāsa caivātha vidhivadbhūridakṣiṇaḥ |
yathārhamamitātmānaṃ vidhidṛṣṭena karmaṇā

धनंजयश्च तेजस्वी प्रणिपत्य पुरंदरम् ।
भृत्यवत्प्रणतस्तस्थौ देवराजसमीपतः

dhanaṃjayaśca tejasvī praṇipatya puraṃdaram |
bhṛtyavatpraṇatastasthau devarājasamīpataḥ

आघ्राय तं महातेजाः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
धनंजयभिप्रेक्ष्यविनीतं स्थितमन्तिके

āghrāya taṃ mahātejāḥ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
dhanaṃjayabhiprekṣyavinītaṃ sthitamantike

जटिलं देवराजस्य तपोयुक्तमकल्मषम् ।
हर्षेण महताऽऽविष्टः फल्गुनस्याथ दर्शनात् ।
बभूव परमप्रीतो देवराजं च पूजयन्

jaṭilaṃ devarājasya tapoyuktamakalmaṣam |
harṣeṇa mahatā''viṣṭaḥ phalgunasyātha darśanāt |
babhūva paramaprīto devarājaṃ ca pūjayan

तं तथाऽदीनमनसं राजानं हर्,संप्लुतम् ।
उवाच वचनं धीमान्धर्मराजं पुरंदरः

taṃ tathā'dīnamanasaṃ rājānaṃ har,saṃplutam |
uvāca vacanaṃ dhīmāndharmarājaṃ puraṃdaraḥ

त्वमिमां पृथिवीं राजन्प्रशासिष्यसि पाण्डव ।
स्वस्ति प्राप्नुहि कौन्तेय काम्यकं पुनराश्रमम्

tvamimāṃ pṛthivīṃ rājanpraśāsiṣyasi pāṇḍava |
svasti prāpnuhi kaunteya kāmyakaṃ punarāśramam

अस्त्राणि लब्धानि च पाण्डवेन
सर्वाणि मत्तः प्रयतेन राजन् ।
कृतप्रियश्चास्मि धनंजयेन
जेतुं न शक्यस्त्रिभिरेष लोकैः

astrāṇi labdhāni ca pāṇḍavena
sarvāṇi mattaḥ prayatena rājan |
kṛtapriyaścāsmi dhanaṃjayena
jetuṃ na śakyastribhireṣa lokaiḥ

एवमुक्त्वा सहस्राक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
जगाम त्रिदिवं हृष्टः स्तूयमानो महर्षिभिः

evamuktvā sahasrākṣaḥ kuntīputraṃ yudhiṣṭhiram |
jagāma tridivaṃ hṛṣṭaḥ stūyamāno maharṣibhiḥ

धनेश्वरगृहस्थानां पाण्डवानां समागमम् ।
शक्रेण य इदं विद्वानधीयीत समाहितः

dhaneśvaragṛhasthānāṃ pāṇḍavānāṃ samāgamam |
śakreṇa ya idaṃ vidvānadhīyīta samāhitaḥ

संवत्सरं ब्रह्मचारी नियतः संशितव्रतः ।
स जीवेद्धि निराबाधः सुसुखी शरदां शतम्

saṃvatsaraṃ brahmacārī niyataḥ saṃśitavrataḥ |
sa jīveddhi nirābādhaḥ susukhī śaradāṃ śatam