अध्याय 11: भीमसेन द्वारा किर्मीर राक्षस का वध

किर्मीरस्य वधं क्षत्तः श्रोतुमिच्छामि कथ्यताम् ।
रक्षसा भीमसेनस्य कथमासीत्समागमः

kirmīrasya vadhaṃ kṣattaḥ śrotumicchāmi kathyatām |
rakṣasā bhīmasenasya kathamāsītsamāgamaḥ

शृणु भीमस्य कर्मेदमतिमानषकर्मणः ।
श्रुतपूर्वं मया तेषां कथान्तेषु पुनः पुनः

śṛṇu bhīmasya karmedamatimānaṣakarmaṇaḥ |
śrutapūrvaṃ mayā teṣāṃ kathānteṣu punaḥ punaḥ

इतः प्रयाता राजेन्द्र पाण्डवा द्यूतनिर्जिताः ।
जग्मुस्त्रिभिरहोरात्रैः काम्यकं नाम तद्वनम्

itaḥ prayātā rājendra pāṇḍavā dyūtanirjitāḥ |
jagmustribhirahorātraiḥ kāmyakaṃ nāma tadvanam

रात्रौ निशीथे त्वाभीले गतेऽर्धसमये नृप ।
प्रचारे पुरुषादानां रक्षसां घोरकर्मणाम्

rātrau niśīthe tvābhīle gate'rdhasamaye nṛpa |
pracāre puruṣādānāṃ rakṣasāṃ ghorakarmaṇām

तद्वनं तापसा नित्यमशेषा वनचारिणः ।
दूरात्परिहरन्ति स्म पुरुषादभयात्किल

tadvanaṃ tāpasā nityamaśeṣā vanacāriṇaḥ |
dūrātpariharanti sma puruṣādabhayātkila

तेषां प्रविशतां तत्र मार्गमावृत्य भारत ।
दीप्ताक्षं भीषणं रक्षः मोल्मुकं प्रत्यपद्यत

teṣāṃ praviśatāṃ tatra mārgamāvṛtya bhārata |
dīptākṣaṃ bhīṣaṇaṃ rakṣaḥ molmukaṃ pratyapadyata

बाहू महान्तौ कृत्वा च तथास्यं च भयानकम् ।
स्थितमावृत्यपन्थानं येन यान्ति कुरूद्वहाः

bāhū mahāntau kṛtvā ca tathāsyaṃ ca bhayānakam |
sthitamāvṛtyapanthānaṃ yena yānti kurūdvahāḥ

दष्टोष्ठदंष्ट्रं ताम्राक्षं प्रदीप्तोर्ध्वशिरोरुहम् ।
सार्करश्मितडिच्चक्रं सबलाकमिवाम्बुदम्

daṣṭoṣṭhadaṃṣṭraṃ tāmrākṣaṃ pradīptordhvaśiroruham |
sārkaraśmitaḍiccakraṃ sabalākamivāmbudam

सृजन्तं राक्षसीं मायां महानादनिनादितम् ।
मुञ्चन्तं विपुलान्नादान्सतोयमिव तोयदम्

sṛjantaṃ rākṣasīṃ māyāṃ mahānādanināditam |
muñcantaṃ vipulānnādānsatoyamiva toyadam

तस्य नादेन संत्रस्ताः पक्षिणः सर्वतोदिशम् ।
विमुक्तनादाः संपेतुः स्थलजा जलजैः सह

tasya nādena saṃtrastāḥ pakṣiṇaḥ sarvatodiśam |
vimuktanādāḥ saṃpetuḥ sthalajā jalajaiḥ saha

संप्रद्रुतमृगद्वीपिमहिषर्क्षसमाकुलम् ।
तद्वनं तस्य नादेन संप्रस्थितमिवाभवत्

saṃpradrutamṛgadvīpimahiṣarkṣasamākulam |
tadvanaṃ tasya nādena saṃprasthitamivābhavat

तस्योरुवाताभिहतास्ताम्रपल्लवबाहवः ।
विदूरजाताश्च लताः समाश्लिष्यन्ति पादपान्

tasyoruvātābhihatāstāmrapallavabāhavaḥ |
vidūrajātāśca latāḥ samāśliṣyanti pādapān

तस्मिन्क्षणेऽथ प्रववौ मारुतो भृशदारुणः ।
रजसा संवृतं तेन नष्टर्क्षमभवन्नभः

tasminkṣaṇe'tha pravavau māruto bhṛśadāruṇaḥ |
rajasā saṃvṛtaṃ tena naṣṭarkṣamabhavannabhaḥ

पञ्चानां पाण्डुपुत्राणामविज्ञातो महारिपुः ।
पञ्चानामिन्द्रियाणां तु शोकावेश इवातुलः

pañcānāṃ pāṇḍuputrāṇāmavijñāto mahāripuḥ |
pañcānāmindriyāṇāṃ tu śokāveśa ivātulaḥ

स दृष्ट्वा पाण्डवान्दूरात्कृष्णाजिनसमावृतान् ।
आवृणोत्तद्वनद्वारं मैनाक इव पर्वतः

sa dṛṣṭvā pāṇḍavāndūrātkṛṣṇājinasamāvṛtān |
āvṛṇottadvanadvāraṃ maināka iva parvataḥ

तं समासाद्य वित्रस्ता कृष्णा कमललोचना ।
अदृष्टपूर्वं संत्रासान्न्यमीलयत लोचने

taṃ samāsādya vitrastā kṛṣṇā kamalalocanā |
adṛṣṭapūrvaṃ saṃtrāsānnyamīlayata locane

दुःशासनकरोत्सृष्टविप्रकीर्णशिरोरुहा ।
पञ्चपर्वतमध्यस्था नदीवाकुलतां गता

duḥśāsanakarotsṛṣṭaviprakīrṇaśiroruhā |
pañcaparvatamadhyasthā nadīvākulatāṃ gatā

विमुह्यमानां तां तत्र जगृहुः पञ्च पाण्डवाः ।
इन्द्रियाणि प्रसक्तानि विषयेषु यथारतिम्

vimuhyamānāṃ tāṃ tatra jagṛhuḥ pañca pāṇḍavāḥ |
indriyāṇi prasaktāni viṣayeṣu yathāratim

अथ तां राक्षसीं मायामुत्थितां घोरदर्शनाम् ।
रक्षोघ्नैर्विविधैर्मन्त्रैर्धौम्यः सम्यक्प्रयोजितैः

atha tāṃ rākṣasīṃ māyāmutthitāṃ ghoradarśanām |
rakṣoghnairvividhairmantrairdhaumyaḥ samyakprayojitaiḥ

पश्यतां पाण्डुपुत्राणां नाशयामास वीर्यवान् ।
स नष्टमायोऽतिबलः क्रोधविस्फारितेक्षणः

paśyatāṃ pāṇḍuputrāṇāṃ nāśayāmāsa vīryavān |
sa naṣṭamāyo'tibalaḥ krodhavisphāritekṣaṇaḥ

काममूर्तिधरः क्रूरः कालकल्पो व्यदृश्यत ।
तमुवाच ततो राजा दीर्घप्रज्ञो युधिष्ठिरः

kāmamūrtidharaḥ krūraḥ kālakalpo vyadṛśyata |
tamuvāca tato rājā dīrghaprajño yudhiṣṭhiraḥ

को भवान्कस्य वा किं ते क्रियतां कार्यमुच्यताम् ।
प्रत्युवाचाथ तद्रक्षो धर्मराजं युधिष्ठिरम्

ko bhavānkasya vā kiṃ te kriyatāṃ kāryamucyatām |
pratyuvācātha tadrakṣo dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram

अहं वकस्य वै भ्राता किर्मीर इति विश्रुतः ।
वनेऽस्मिन्काम्यके शून्ये निवसामि गतज्वरः

ahaṃ vakasya vai bhrātā kirmīra iti viśrutaḥ |
vane'sminkāmyake śūnye nivasāmi gatajvaraḥ

युधि निर्जित्य पुरुषानाहारं नित्यमाचरन् ।
के यूयमभिसंप्राप्ता भक्ष्यभूता ममान्तिकम् ।
युधि निर्जित्यवः सर्वान्भक्षयिष्ये गतज्वरः

yudhi nirjitya puruṣānāhāraṃ nityamācaran |
ke yūyamabhisaṃprāptā bhakṣyabhūtā mamāntikam |
yudhi nirjityavaḥ sarvānbhakṣayiṣye gatajvaraḥ

युधिष्ठिरस्तु तच्छ्रुत्वा वचस्तस्य दुरात्मनः ।
आचचक्षे ततः सर्वं गोत्रनामादि भारत

yudhiṣṭhirastu tacchrutvā vacastasya durātmanaḥ |
ācacakṣe tataḥ sarvaṃ gotranāmādi bhārata

पाण्डवो धर्मराजोऽहं यदि ते श्रोत्रमागतः ।
सहितो भ्रातृभिः सर्वैर्भीमसेनार्जुनादिभिः

pāṇḍavo dharmarājo'haṃ yadi te śrotramāgataḥ |
sahito bhrātṛbhiḥ sarvairbhīmasenārjunādibhiḥ

हृतराज्यो वने वासं वस्तुं कृतमतिस्ततः ।
वनमभ्यागतो घोरमिदं तव परिग्रहम्

hṛtarājyo vane vāsaṃ vastuṃ kṛtamatistataḥ |
vanamabhyāgato ghoramidaṃ tava parigraham

विस्मयं परमं गत्वा राक्षसो घोरदर्शनः ।
किर्मीरस्त्वब्रवीदेनं दिष्ट्या देवैरिदं मम ।
उपपादितमद्येह चिरकालान्मनोरथम्

vismayaṃ paramaṃ gatvā rākṣaso ghoradarśanaḥ |
kirmīrastvabravīdenaṃ diṣṭyā devairidaṃ mama |
upapāditamadyeha cirakālānmanoratham

भीमसेनवधार्थं हि नित्यमभ्युद्यतायुधः ।
चरामि पृथिवीं कृत्स्नां नैनं चासादयाम्यहम्

bhīmasenavadhārthaṃ hi nityamabhyudyatāyudhaḥ |
carāmi pṛthivīṃ kṛtsnāṃ nainaṃ cāsādayāmyaham

सोयमासादितो दिष्ट्या भ्रातृहा काङ्क्षितश्चिरम् ।
अनेन हि मम भ्राता बको विनिहतः प्रियः

soyamāsādito diṣṭyā bhrātṛhā kāṅkṣitaściram |
anena hi mama bhrātā bako vinihataḥ priyaḥ

वैत्रकीयवने राजन्ब्राह्मणच्छद्मरूपिणा ।
विद्याबलमुपाश्रित्य न ह्मस्त्यस्यौरसं बलम्

vaitrakīyavane rājanbrāhmaṇacchadmarūpiṇā |
vidyābalamupāśritya na hmastyasyaurasaṃ balam

हिडिम्बश्च सखा मह्मं दयितो वनगोचरः ।
हतो दुरात्मनाऽनेन स्वसा चास्य हृता पुरा

hiḍimbaśca sakhā mahmaṃ dayito vanagocaraḥ |
hato durātmanā'nena svasā cāsya hṛtā purā

सोयमभ्यागतो मूढो ममेदं गहनं वनम् ।
प्रचारसमयेऽस्माकमर्द्धरात्रे स्थिते समे

soyamabhyāgato mūḍho mamedaṃ gahanaṃ vanam |
pracārasamaye'smākamarddharātre sthite same

अद्यास्य यातयिष्यामि तद्वैरं चिरसंभृतम् ।
तर्पयिष्यामि च बकं रुधिरेणास्य भूरिणा

adyāsya yātayiṣyāmi tadvairaṃ cirasaṃbhṛtam |
tarpayiṣyāmi ca bakaṃ rudhireṇāsya bhūriṇā

अद्याहमनृणो भूत्वा भ्रातुः सख्युस्तथैव च ।
शान्तिं लब्धास्मि परमां हत्वा राक्षसकण्टकम्

adyāhamanṛṇo bhūtvā bhrātuḥ sakhyustathaiva ca |
śāntiṃ labdhāsmi paramāṃ hatvā rākṣasakaṇṭakam

यदि तेन पुरा मुक्तो भीमसेनो बकेन वै ।
अद्यैनं भक्षयिष्यामि पश्यतस्ते युधिष्ठिर

yadi tena purā mukto bhīmaseno bakena vai |
adyainaṃ bhakṣayiṣyāmi paśyataste yudhiṣṭhira

एनं हि विपुलप्राणमद्य हत्वा वृकोदरम् ।
संभक्ष्य जरयिष्यामि यथाऽगस्त्यो महासुरम्

enaṃ hi vipulaprāṇamadya hatvā vṛkodaram |
saṃbhakṣya jarayiṣyāmi yathā'gastyo mahāsuram

एवमुक्तस्तु धर्मात्मा सत्यसन्धो युधिष्ठिरः ।
नैतदस्तीति सक्रोधो भर्त्सयामास राक्षसम्

evamuktastu dharmātmā satyasandho yudhiṣṭhiraḥ |
naitadastīti sakrodho bhartsayāmāsa rākṣasam

ततो भीमो महाबाहुरारुज्यतरसा द्रुमम् ।
दशव्याममथोद्विद्धं निष्पत्रमकरोत्तदा

tato bhīmo mahābāhurārujyatarasā drumam |
daśavyāmamathodviddhaṃ niṣpatramakarottadā

चकार सज्यं गाण्डीवं वज्रनिष्पेषगौरवम् ।
निमेषान्तरमात्रेण तथैव विजयोऽर्जुनः

cakāra sajyaṃ gāṇḍīvaṃ vajraniṣpeṣagauravam |
nimeṣāntaramātreṇa tathaiva vijayo'rjunaḥ

निवार्य भीमो जिष्णुं तं तद्रक्षो मेघनिःस्वनम् ।
अभिद्रुत्याब्रवीद्वाक्यं तिष्ठतिष्ठेति भारत

nivārya bhīmo jiṣṇuṃ taṃ tadrakṣo meghaniḥsvanam |
abhidrutyābravīdvākyaṃ tiṣṭhatiṣṭheti bhārata

इत्युक्त्वैनमतिक्रुद्धः कक्ष्यामुत्पीड्य पाण्डवः ।
निष्पिष्य पाणिना पाणिं संदष्टौष्ठपुटो बली ।
तमभ्यधावद्वेगेन भीमो वृक्षायुधस्तदा

ityuktvainamatikruddhaḥ kakṣyāmutpīḍya pāṇḍavaḥ |
niṣpiṣya pāṇinā pāṇiṃ saṃdaṣṭauṣṭhapuṭo balī |
tamabhyadhāvadvegena bhīmo vṛkṣāyudhastadā

यमदण्डप्रतीकाशं ततस्तं तस्य मूर्धनि ।
पातयामास वेगेन कुलिशं मघवानिव

yamadaṇḍapratīkāśaṃ tatastaṃ tasya mūrdhani |
pātayāmāsa vegena kuliśaṃ maghavāniva

असंभ्रान्तं तु तद्रक्षः समरे प्रत्यदृश्यत ।
चिक्षेप चोल्मुकं दीप्तमशनिं ज्वलितामिव

asaṃbhrāntaṃ tu tadrakṣaḥ samare pratyadṛśyata |
cikṣepa colmukaṃ dīptamaśaniṃ jvalitāmiva

तदुदस्तमलातं तु भीमः प्रहरतां वरः ।
पदा सव्येन चिक्षेप तद्रक्षः पुनराव्रजत्

tadudastamalātaṃ tu bhīmaḥ praharatāṃ varaḥ |
padā savyena cikṣepa tadrakṣaḥ punarāvrajat

किर्मीरश्चापि सहसा वृक्षमुत्पाट्य पाण्डवम् ।
दण्डपाणिरिव क्रुद्धः समरे प्रत्यधावत

kirmīraścāpi sahasā vṛkṣamutpāṭya pāṇḍavam |
daṇḍapāṇiriva kruddhaḥ samare pratyadhāvata

तद्वृक्षयुद्धमभवन्महीरुहविनाशनम् ।
वालिसुग्रीवयोर्भ्रात्रोर्यथा स्त्रीकाङ्क्षिणोः पुरा

tadvṛkṣayuddhamabhavanmahīruhavināśanam |
vālisugrīvayorbhrātroryathā strīkāṅkṣiṇoḥ purā

शीर्षयोः पतिता वृक्षा विभिदुर्नैकधा तयोः ।
यथैवोत्पलपत्राणि मत्तयोर्द्विपयोस्तथा

śīrṣayoḥ patitā vṛkṣā vibhidurnaikadhā tayoḥ |
yathaivotpalapatrāṇi mattayordvipayostathā

मूर्ध्निजर्झरभूतास्तु बहवस्तत्र पादपाः ।
चीराणीव व्युदस्तानि रेजुस्तत्र महावने

mūrdhnijarjharabhūtāstu bahavastatra pādapāḥ |
cīrāṇīva vyudastāni rejustatra mahāvane

तद्वृक्षयुद्धमभवन्महूर्तं भरतर्षभ ।
राक्षसानां च मुख्यस्य नराणामुत्तमस्य च

tadvṛkṣayuddhamabhavanmahūrtaṃ bharatarṣabha |
rākṣasānāṃ ca mukhyasya narāṇāmuttamasya ca

ततः शिलां समुत्क्षिप्य भीमस्य युधि तिष्ठतः ।
प्राहिणोद्रासः क्रुद्धो भीमसेनश्चचाल ह

tataḥ śilāṃ samutkṣipya bhīmasya yudhi tiṣṭhataḥ |
prāhiṇodrāsaḥ kruddho bhīmasenaścacāla ha

तं शिलाताडनजडं पर्यधावत राक्षसः ।
बाहुविक्षिप्तकिरणः स्वर्भानुरिव भास्करम्

taṃ śilātāḍanajaḍaṃ paryadhāvata rākṣasaḥ |
bāhuvikṣiptakiraṇaḥ svarbhānuriva bhāskaram

तावन्योन्यं समाश्लिश्य प्रकर्षन्तौ परस्परम् ।
उभावपि चकाशेते प्रवृद्धौ वृषभाविव

tāvanyonyaṃ samāśliśya prakarṣantau parasparam |
ubhāvapi cakāśete pravṛddhau vṛṣabhāviva

तयोरासीत्सुतुमुलः संप्रहारः सुदारुणः ।
नखदंष्ट्रायुधवतोर्व्याघ्रयोरिव दृप्तयोः

tayorāsītsutumulaḥ saṃprahāraḥ sudāruṇaḥ |
nakhadaṃṣṭrāyudhavatorvyāghrayoriva dṛptayoḥ

दुर्योधननिकाराच्च बाहुवीर्याच्च दर्पितः ।
कृष्णानयनदृष्टश्च व्यवर्धत वृकोदरः

duryodhananikārācca bāhuvīryācca darpitaḥ |
kṛṣṇānayanadṛṣṭaśca vyavardhata vṛkodaraḥ

अभिहत्याथ बाहुभ्यां प्रत्यगृह्णादमर्षितः ।
मातङ्गमिव मातङ्गः प्रभिननकरटामुखम्

abhihatyātha bāhubhyāṃ pratyagṛhṇādamarṣitaḥ |
mātaṅgamiva mātaṅgaḥ prabhinanakaraṭāmukham

स चाप्येनं ततो रक्षः प्रतिजग्राह वीर्यबान् ।
तमाक्षिपद्भीमसेनो बलेन बलिनां वरः

sa cāpyenaṃ tato rakṣaḥ pratijagrāha vīryabān |
tamākṣipadbhīmaseno balena balināṃ varaḥ

तयोर्भुजविनिष्पेषादुभयोर्बलिनोस्तदा ।
शब्दः समभवद्घोरो वेणुस्फोटसमो युधि

tayorbhujaviniṣpeṣādubhayorbalinostadā |
śabdaḥ samabhavadghoro veṇusphoṭasamo yudhi

अथैनमाक्षिप्य बलाद्गृद्य मध्ये वृकोदरः ।
धूनयामास वेगेन वायुश्चण्ड इव द्रुमम्

athainamākṣipya balādgṛdya madhye vṛkodaraḥ |
dhūnayāmāsa vegena vāyuścaṇḍa iva drumam

स भीमेन परामृष्टो दुर्बलो बलिनां रणे ।
व्यस्पन्दत यथाप्राणं विचकर्ष च पाण्डवम्

sa bhīmena parāmṛṣṭo durbalo balināṃ raṇe |
vyaspandata yathāprāṇaṃ vicakarṣa ca pāṇḍavam

तत एनं परिश्रान्तमुपलक्ष्य वृकोदरः ।
योक्रयामास बाहुभ्यां पशुं रशनया यथा

tata enaṃ pariśrāntamupalakṣya vṛkodaraḥ |
yokrayāmāsa bāhubhyāṃ paśuṃ raśanayā yathā

विनदन्तं महानादं भिन्नभिरीस्वनं बली ।
भ्रामयामास सुचिरं विस्फुरन्तमचेतसम्

vinadantaṃ mahānādaṃ bhinnabhirīsvanaṃ balī |
bhrāmayāmāsa suciraṃ visphurantamacetasam

तं विषीदन्तमाज्ञाय राक्षसं पाण्डुनन्दनः ।
प्रगृह्य तरसा दोर्भ्यां पशुमारममारयत् ।

taṃ viṣīdantamājñāya rākṣasaṃ pāṇḍunandanaḥ |
pragṛhya tarasā dorbhyāṃ paśumāramamārayat |

आक्रम्य च कटीदेशे जानुना राक्षसाधमम् ।
पीडयामास पाणिभ्यां तस्य कण्ठंवृकोदरः

ākramya ca kaṭīdeśe jānunā rākṣasādhamam |
pīḍayāmāsa pāṇibhyāṃ tasya kaṇṭhaṃvṛkodaraḥ

अथ जर्जरसर्वाङ्गं व्यावृत्तनयनोल्बणम् ।
भूतले भ्रामयामास वाक्यं चेदमुवाच ह

atha jarjarasarvāṅgaṃ vyāvṛttanayanolbaṇam |
bhūtale bhrāmayāmāsa vākyaṃ cedamuvāca ha

हिडिम्बबकयोः पाप न त्वमश्रुप्रमार्जनम् ।
करिष्यसि गतश्चापि यमस्य सदनं प्रति

hiḍimbabakayoḥ pāpa na tvamaśrupramārjanam |
kariṣyasi gataścāpi yamasya sadanaṃ prati

इत्येवमुक्त्वा पुरुषप्रवीर-
स्तं राक्षसं क्रोधपरीतचेताः ।
विस्रस्तवस्त्राभरणं स्फुरन्त-
मुद्धान्तचित्तं व्यसुमुत्ससर्ज

ityevamuktvā puruṣapravīra-
staṃ rākṣasaṃ krodhaparītacetāḥ |
visrastavastrābharaṇaṃ sphuranta-
muddhāntacittaṃ vyasumutsasarja

तस्मिन्हते तोयदतुल्यरूपे
कृष्णां पुरस्कृत्य नरेन्द्रपुत्राः ।
भीमं प्रशस्याथ गुणैरनेकै-
र्हृष्टास्ततो द्वैतवनाय जग्मुः

tasminhate toyadatulyarūpe
kṛṣṇāṃ puraskṛtya narendraputrāḥ |
bhīmaṃ praśasyātha guṇairanekai-
rhṛṣṭāstato dvaitavanāya jagmuḥ

एवं विनिहतः सङ्ख्ये किर्मोरो मनुजाधिप ।
भीमेन वचनात्तस् धर्मराजस्य कौरव

evaṃ vinihataḥ saṅkhye kirmoro manujādhipa |
bhīmena vacanāttas dharmarājasya kaurava

ततो निष्कष्टकं कृत्वा वनं तदयराजितः ।
द्रौपद्या सह धर्मज्ञो वसतिं तामुवास ह

tato niṣkaṣṭakaṃ kṛtvā vanaṃ tadayarājitaḥ |
draupadyā saha dharmajño vasatiṃ tāmuvāsa ha

समाश्वास्य च ते सर्वे द्रौपदीं भरतर्षभाः ।
प्रहृष्टमनसः प्रीत्या प्रसशंसुर्वृकोदरम्

samāśvāsya ca te sarve draupadīṃ bharatarṣabhāḥ |
prahṛṣṭamanasaḥ prītyā prasaśaṃsurvṛkodaram

भीमबाहुबलोत्पिष्टे विनष्टे राक्षसे ततः ।
विविशुस्ते वनं वीराः क्षेमं निहतकण्टकम्

bhīmabāhubalotpiṣṭe vinaṣṭe rākṣase tataḥ |
viviśuste vanaṃ vīrāḥ kṣemaṃ nihatakaṇṭakam

स मया गच्छता मार्गे विनिकीर्णो भयावहः ।
वने महति दुष्टात्मा दृष्टो भीमबलाद्धतः

sa mayā gacchatā mārge vinikīrṇo bhayāvahaḥ |
vane mahati duṣṭātmā dṛṣṭo bhīmabalāddhataḥ

तत्राश्रौषमहं चैतत्कर्म भीमस् भारत ।
ब्राह्मणानां कथयतां ये तत्रासन्समागताः

tatrāśrauṣamahaṃ caitatkarma bhīmas bhārata |
brāhmaṇānāṃ kathayatāṃ ye tatrāsansamāgatāḥ

एवं विनिहतं सङ्ख्ये किर्मीरं रक्षसां वरम् ।
श्रुत्वा ध्यानपरो राजा निशश्वासार्तवत्तदा

evaṃ vinihataṃ saṅkhye kirmīraṃ rakṣasāṃ varam |
śrutvā dhyānaparo rājā niśaśvāsārtavattadā