अध्याय 27: ब्रह्मा गरुड़ को अग्नि पार करना बताते हैं

हत्वा तं पक्षिशार्दूलः कुविन्दानां जनं व्रती ।
उपोपविश्य शैलाग्रे भक्षयामास तावुभौ ।
वारणं कच्छर्प चैव संहृष्टः स पतत्रिराट्

hatvā taṃ pakṣiśārdūlaḥ kuvindānāṃ janaṃ vratī |
upopaviśya śailāgre bhakṣayāmāsa tāvubhau |
vāraṇaṃ kaccharpa caiva saṃhṛṣṭaḥ sa patatrirāṭ

तयोः स रुधिरं पीत्वा मेदसी च परन्तप ।
संहृष्टः यततांश्रेष्ठो लब्ध्वा बलमनुत्तमम् ।
जंगाम देवराजस्य भवनं पन्नगाशनः

tayoḥ sa rudhiraṃ pītvā medasī ca parantapa |
saṃhṛṣṭaḥ yatatāṃśreṣṭho labdhvā balamanuttamam |
jaṃgāma devarājasya bhavanaṃ pannagāśanaḥ

तं प्रणम्य महात्मानं पावकं विस्फुलिङ्गिनम् ।
रात्रिदिवं प्रज्वलितं रक्षार्थममृतस्य ह

taṃ praṇamya mahātmānaṃ pāvakaṃ visphuliṅginam |
rātridivaṃ prajvalitaṃ rakṣārthamamṛtasya ha

तं दृष्ट्वा विहगेन्द्रस्य भयं तीव्रमुपाविशत् ।
नतु तोयान्न रक्षिभ्यो भयमस्योपपद्यते

taṃ dṛṣṭvā vihagendrasya bhayaṃ tīvramupāviśat |
natu toyānna rakṣibhyo bhayamasyopapadyate

पक्षित्वमात्मनो दृष्ट्वा ज्वलन्तं च हुताशनम् ।
पितामहमथो गत्वा ददर्श भुजगाशनः

pakṣitvamātmano dṛṣṭvā jvalantaṃ ca hutāśanam |
pitāmahamatho gatvā dadarśa bhujagāśanaḥ

तं प्रणम्य महात्मानं गरुडः प्रयताञ्जलिः ।
प्रोवाच तदसन्दिग्धं वचनं पन्नगेश्वरः

taṃ praṇamya mahātmānaṃ garuḍaḥ prayatāñjaliḥ |
provāca tadasandigdhaṃ vacanaṃ pannageśvaraḥ

उद्यतं गुरुकृत्ये मां भगवन्धर्मनिश्चितम् ।
विमोक्षणार्थं मातुर्हि दासभावादनिन्दितम्

udyataṃ gurukṛtye māṃ bhagavandharmaniścitam |
vimokṣaṇārthaṃ māturhi dāsabhāvādaninditam

कद्रूसकाशममृतं मयाहर्तव्यमीश्वर ।
तदा मे जननी देव दासभावात्प्रमोक्ष्यते

kadrūsakāśamamṛtaṃ mayāhartavyamīśvara |
tadā me jananī deva dāsabhāvātpramokṣyate

तत्रामृतं प्रज्वलितो नित्यमीश्वर रक्षति ।
हिरण्यरेता भगवान्पाकशासनशासनात्

tatrāmṛtaṃ prajvalito nityamīśvara rakṣati |
hiraṇyaretā bhagavānpākaśāsanaśāsanāt

तत्र मे देवदेवेश भयं तीव्रमथाविशत् ।
ज्वलन्तं पावकं दृष्ट्वा पक्षित्वं चात्मनः प्रभो

tatra me devadeveśa bhayaṃ tīvramathāviśat |
jvalantaṃ pāvakaṃ dṛṣṭvā pakṣitvaṃ cātmanaḥ prabho

समतिक्रमितुं शक्यः कथं स्यात्पावको मया ।
तस्याभ्युपायं वरद वक्तुमीशोऽसि मे प्रभो

samatikramituṃ śakyaḥ kathaṃ syātpāvako mayā |
tasyābhyupāyaṃ varada vaktumīśo'si me prabho

तमब्रवीन्महाभाग तप्यमानं विहङ्गमम् ।
अग्नेः संशमनोपायमुत्सयन्त पुनःपुनः

tamabravīnmahābhāga tapyamānaṃ vihaṅgamam |
agneḥ saṃśamanopāyamutsayanta punaḥpunaḥ

पयसा शाम्यते वत्स सर्पिषा च हुताशनः ।
शरीरस्थोपि भूतानां किं पुनः प्रज्वलन्भुवि

payasā śāmyate vatsa sarpiṣā ca hutāśanaḥ |
śarīrasthopi bhūtānāṃ kiṃ punaḥ prajvalanbhuvi

नवनीतं पयो वाऽपि पावके त्वं समादधेः ।
ततो गच्छ यथाकामं न त्वा धक्ष्यति पावकः

navanītaṃ payo vā'pi pāvake tvaṃ samādadheḥ |
tato gaccha yathākāmaṃ na tvā dhakṣyati pāvakaḥ