अध्याय 194: प्रमथ बताते हैं कि उन्हें क्या रोकता है

ततः सर्वे महाभागा देवाश्च पितरश्च ह ।
ऋषयश्च महाभागाः प्रमथान्वाक्यमब्रुवन्

tataḥ sarve mahābhāgā devāśca pitaraśca ha |
ṛṣayaśca mahābhāgāḥ pramathānvākyamabruvan

भवन्तो वै महाभागा अपरोक्षनिशाचराः ।
उच्छिष्टानशुचीन्क्षुद्रान्कथं हिसथ मानवान्

bhavanto vai mahābhāgā aparokṣaniśācarāḥ |
ucchiṣṭānaśucīnkṣudrānkathaṃ hisatha mānavān

के च स्मृताः प्रतीघाता येन मर्त्यान्न हिंसथ ।
रक्षोघ्नानि च कानि स्युर्यैर्गृहेषु प्रणश्यथ ।
श्रोतुमिच्छाम युष्माकं सर्वमेतन्निशाचराः

ke ca smṛtāḥ pratīghātā yena martyānna hiṃsatha |
rakṣoghnāni ca kāni syuryairgṛheṣu praṇaśyatha |
śrotumicchāma yuṣmākaṃ sarvametanniśācarāḥ

मैथुनेन सदोच्छिष्टाः कृते चैवाधरोत्तरे ।
मोहान्मांसानि खादेत वृक्षमूले च यः स्वपेत्

maithunena sadocchiṣṭāḥ kṛte caivādharottare |
mohānmāṃsāni khādeta vṛkṣamūle ca yaḥ svapet

आमिषं शीर्षतो यस्य पादतो यश्च संविशेत् ।
तत उच्छिष्टकाः सर्वे बहुच्छिद्राश्च मानवाः

āmiṣaṃ śīrṣato yasya pādato yaśca saṃviśet |
tata ucchiṣṭakāḥ sarve bahucchidrāśca mānavāḥ

उदके चाप्यमेध्यानि श्लेष्माणं च प्रमुञ्चति ।
एते भक्ष्याश्च वध्याश्च मानुषा नात्र संशयः

udake cāpyamedhyāni śleṣmāṇaṃ ca pramuñcati |
ete bhakṣyāśca vadhyāśca mānuṣā nātra saṃśayaḥ

एवं शीलसमाचारान्धर्षयामो हि मानवान् ।
श्रूयतां च प्रतीघातान्यैर्न शक्नुम हिंसितुम् ।

evaṃ śīlasamācārāndharṣayāmo hi mānavān |
śrūyatāṃ ca pratīghātānyairna śaknuma hiṃsitum |

गोरोचनासमालम्भो वचाहस्तश्च यो भवेत् ।
घृताक्षतं च यो दद्यान्मस्तके तत्परायणः

gorocanāsamālambho vacāhastaśca yo bhavet |
ghṛtākṣataṃ ca yo dadyānmastake tatparāyaṇaḥ

ये च मांसं न खादन्ति तान्न शक्नुम हिंसितुम् ।
यस्य चाग्निर्गृहे नित्यं दिवारात्रौ च दीप्यते

ye ca māṃsaṃ na khādanti tānna śaknuma hiṃsitum |
yasya cāgnirgṛhe nityaṃ divārātrau ca dīpyate

तरक्षोश्चर्मदंष्ट्राश्च तथैव गिरिकच्छपः ।
आज्यधूमो बिडालश्च च्छागः कृष्णोऽत पिङ्गलः

tarakṣoścarmadaṃṣṭrāśca tathaiva girikacchapaḥ |
ājyadhūmo biḍālaśca cchāgaḥ kṛṣṇo'ta piṅgalaḥ

येषामेतानि तिष्ठन्ति गृहेषु गृहमेधिनाम् ।
तान्यधृष्याण्यगाराणि पिशिताशैः सुदारुणैः

yeṣāmetāni tiṣṭhanti gṛheṣu gṛhamedhinām |
tānyadhṛṣyāṇyagārāṇi piśitāśaiḥ sudāruṇaiḥ

लोकानस्मद्विधा ये च विचरन्ति यथासुखम् ।
तस्मादेतानि गेहेषु रक्षोघ्नानि विशाम्पते ।
एतद्वः कथितं सर्वं यत्र वः संशयो महान् ॥]

lokānasmadvidhā ye ca vicaranti yathāsukham |
tasmādetāni geheṣu rakṣoghnāni viśāmpate |
etadvaḥ kathitaṃ sarvaṃ yatra vaḥ saṃśayo mahān ||]