ततः पद्मप्रतीकाशः पद्मोद्भूतः पितामहः ।
उवाच वचनं देवान्वासवं च शचीपतिम्
tataḥ padmapratīkāśaḥ padmodbhūtaḥ pitāmahaḥ |
uvāca vacanaṃ devānvāsavaṃ ca śacīpatim
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि पञ्चनवत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
17 श्लोक · 195 में से 274
भीष्म बताते हैं कि कमल से उत्पन्न ब्रह्मा रसातल के महाबली नाग रेणुक को उन महागजों के पास भेजते हैं जो पर्वत और वनों सहित पूरी पृथ्वी धारण करते हैं, ताकि वह उनका गूढ़ धर्म पूछे। दिग्गज कार्तिक कृष्ण अष्टमी को आश्लेषा नक्षत्र में की जाने वाली विधि बताते हैं। उपवास करके, क्रोधरहित होकर, मनुष्य गुड़ मिला भात दे और प्रार्थना करे कि बलदेव के कुल के महाबली नाग यह बलि लेकर बल में बढ़ें। सूर्यास्त पर फूल, नीले वस्त्र और अनुलेपन के साथ वह इसे वल्मीक पर रखे। दिग्गज कहते हैं कि इससे प्रसन्न होकर उन्हें पृथ्वी का भार नहीं खलता। कोई भी वर्ण इसे वर्ष भर कर सकता है। देवता, पितर और ऋषि रेणुक का सम्मान करते हैं।
[भीष्म उवाच
ततः पद्मप्रतीकाशः पद्मोद्भूतः पितामहः ।
उवाच वचनं देवान्वासवं च शचीपतिम्
tataḥ padmapratīkāśaḥ padmodbhūtaḥ pitāmahaḥ |
uvāca vacanaṃ devānvāsavaṃ ca śacīpatim
अयं महाबलो नागो रसातलचरो बली ।
तेजस्वी रेणुको नाम महासत्वपराक्रमः
ayaṃ mahābalo nāgo rasātalacaro balī |
tejasvī reṇuko nāma mahāsatvaparākramaḥ
अतितेजस्विनः सर्वे महावीर्या महागजाः ।
धारयन्ति महीं कृत्स्नां सशैलवनकाननाम्
atitejasvinaḥ sarve mahāvīryā mahāgajāḥ |
dhārayanti mahīṃ kṛtsnāṃ saśailavanakānanām
भवद्भिः समनुज्ञातो रेणुकस्तान्महागजान् ।
धर्मगुह्यानि सर्वाणि गत्वा पृच्छतु तत्र वै
bhavadbhiḥ samanujñāto reṇukastānmahāgajān |
dharmaguhyāni sarvāṇi gatvā pṛcchatu tatra vai
पितामहवचःक श्रुत्वा ते देवा रेणुकं तदा ।
प्रेषयामासुरव्यग्रा यत्र ते धरणीधराः
pitāmahavacaḥka śrutvā te devā reṇukaṃ tadā |
preṣayāmāsuravyagrā yatra te dharaṇīdharāḥ
रेणुक उवाच
अनुज्ञातोऽस्मि देवैश्च पितृभिस्चक महाबलाः ।
धर्मगुह्यानि युष्माकं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
कथयध्वं महाभागा यद्वस्तत्त्वं मनीषितम्
anujñāto'smi devaiśca pitṛbhiscaka mahābalāḥ |
dharmaguhyāni yuṣmākaṃ śrotumicchāmi tattvataḥ |
kathayadhvaṃ mahābhāgā yadvastattvaṃ manīṣitam
दिग्गजा ऊचुः
कार्तिके मासि चाश्लेषा बहुलस्याष्टमी शिवा ।
तेन नक्षत्रयोगेन यो ददाति गुडौदनम् ।
इमं मन्त्रं जपच्छ्राद्धे यताहारो ह्यकोपनः
kārtike māsi cāśleṣā bahulasyāṣṭamī śivā |
tena nakṣatrayogena yo dadāti guḍaudanam |
imaṃ mantraṃ japacchrāddhe yatāhāro hyakopanaḥ
बलदेवप्रभृतयो ये नागा बलवत्तराः ।
अनन्ता ह्यक्षया नित्यं भोगिनः सुमहाबलाः
baladevaprabhṛtayo ye nāgā balavattarāḥ |
anantā hyakṣayā nityaṃ bhoginaḥ sumahābalāḥ
तेषां कुलोद्भवा ये च महाभूता भुजङ्गमाः ।
ते मे बलिं प्रयच्छन्तु बलतेजोभिवृद्धये
teṣāṃ kulodbhavā ye ca mahābhūtā bhujaṅgamāḥ |
te me baliṃ prayacchantu balatejobhivṛddhaye
यदा नारायणः श्रीमानुज्जहार वसुन्धराम् ।
तद्बलं तस्य देवस्य धरामुद्धरतस्तथा
yadā nārāyaṇaḥ śrīmānujjahāra vasundharām |
tadbalaṃ tasya devasya dharāmuddharatastathā
एवमुक्त्वा बलिं तत्र वल्मीके तु निवेदयेत्
evamuktvā baliṃ tatra valmīke tu nivedayet
गजेन्द्रकुसुमाकीर्णं नीलवस्त्रानुलेपनम् ।
निर्वपेत्तं तु वल्मीके अस्तं याते दिवाकरे
gajendrakusumākīrṇaṃ nīlavastrānulepanam |
nirvapettaṃ tu valmīke astaṃ yāte divākare
एवं तुष्टास्ततः सर्वे अधस्ताद्भारपीडिताः ।
श्रमं तं नावबुध्यामो धारयन्तो वसुन्धराम्
evaṃ tuṣṭāstataḥ sarve adhastādbhārapīḍitāḥ |
śramaṃ taṃ nāvabudhyāmo dhārayanto vasundharām
एवं मन्यामहे सर्वे भारार्ता निरपेक्षिणः ।
ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रो वा यद्युपोषितः
evaṃ manyāmahe sarve bhārārtā nirapekṣiṇaḥ |
brāhmaṇaḥ kṣatriyo vaiśyaḥ śūdro vā yadyupoṣitaḥ
एवं संवत्सरं कृत्वा दानं बहुफलं लभेत् ।
वल्मीके बलिमादाय तन्नो बहुफलं मतम्
evaṃ saṃvatsaraṃ kṛtvā dānaṃ bahuphalaṃ labhet |
valmīke balimādāya tanno bahuphalaṃ matam
ये च नागा महावीर्यास्त्रिषु लोकेषु कृत्स्नशः ।
कृतातिथ्या भवेयुस्ते शतं वर्षाणि तत्त्वतः
ye ca nāgā mahāvīryāstriṣu lokeṣu kṛtsnaśaḥ |
kṛtātithyā bhaveyuste śataṃ varṣāṇi tattvataḥ
दिग्गजानां च तच्छ्रुत्वा देवताः पितरस्तथा ।
ऋषयश्च महाभागाः पूजयन्ति स्म रेणुकम् ॥]
diggajānāṃ ca tacchrutvā devatāḥ pitarastathā |
ṛṣayaśca mahābhāgāḥ pūjayanti sma reṇukam ||]
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)