अध्याय 19: भीष्म गरुड़ कथा की आज्ञा माँगते हैं

गरुडः पक्षिणां श्रेष्ठ इति पूर्वं पितामह ।
उक्तस्त्वया महाबाहो श्वेतवाहं प्रशंसता

garuḍaḥ pakṣiṇāṃ śreṣṭha iti pūrvaṃ pitāmaha |
uktastvayā mahābāho śvetavāhaṃ praśaṃsatā

अत्र कौतूहल इति श्रवणे जायते मतिः ।
कथं गरुत्मान्पक्षीणां श्रैष्ठ्यं प्राप परन्तप

atra kautūhala iti śravaṇe jāyate matiḥ |
kathaṃ garutmānpakṣīṇāṃ śraiṣṭhyaṃ prāpa parantapa

सुपर्णो वैनतेयश्च केन शत्रुश्च भोगिनाम् ।
किंवीर्यः किंबलश्चासौ वक्तुमर्हसि भारत

suparṇo vainateyaśca kena śatruśca bhoginām |
kiṃvīryaḥ kiṃbalaścāsau vaktumarhasi bhārata

वासुदेव महाबाहो देवकी सुप्रजास्त्वया ।
श्रुतं ते धर्मराजस्य मम हर्षविवर्धन

vāsudeva mahābāho devakī suprajāstvayā |
śrutaṃ te dharmarājasya mama harṣavivardhana

सुपर्णं शंस इत्येव मामाह कुरुनन्दनः ।
अस्य प्रवक्तुमिच्छामि त्वयाऽज्ञप्तो महाद्युते

suparṇaṃ śaṃsa ityeva māmāha kurunandanaḥ |
asya pravaktumicchāmi tvayā'jñapto mahādyute

त्वं हि शौरे महाबाहो सुपर्णः प्रोच्यसे पुरा ।
अनादिनिधने काले गरुडश्चासि केशव

tvaṃ hi śaure mahābāho suparṇaḥ procyase purā |
anādinidhane kāle garuḍaścāsi keśava

तस्मात्पूर्वं प्रसाद्य त्वां धर्मपुत्राय धीमते ।
गरुडं पततांश्रेष्ठं वक्तुमिच्छामि माधव

tasmātpūrvaṃ prasādya tvāṃ dharmaputrāya dhīmate |
garuḍaṃ patatāṃśreṣṭhaṃ vaktumicchāmi mādhava

यथैव मां भवान्वेद तथा वेद युधिष्ठिरः ।
यथा च गरुडो जातस्तथाऽस्मै ब्रूहि तत्वतः

yathaiva māṃ bhavānveda tathā veda yudhiṣṭhiraḥ |
yathā ca garuḍo jātastathā'smai brūhi tatvataḥ