अध्याय 18: श्रीकृष्ण अपने जानने वालों की गति बताते हैं

सर्वे वेदाः सर्ववेद्याः सशास्त्राः
सर्वे यज्ञाः सर्व इत्यश्च कृष्णः ।
विदुः कृष्णं ब्राह्मणास्तत्वतो ये
तेषां राजन्सर्वयज्ञः समाप्तः

sarve vedāḥ sarvavedyāḥ saśāstrāḥ
sarve yajñāḥ sarva ityaśca kṛṣṇaḥ |
viduḥ kṛṣṇaṃ brāhmaṇāstatvato ye
teṣāṃ rājansarvayajñaḥ samāptaḥ

ज्ञेयो योगी ब्राह्मणैर्वेदतत्वै-
रारण्यकैः सैष कृष्णः प्रभुत्वात् ।
सर्वान्यज्ञान्ब्राह्मणान्ब्रह्म चैव
व्याप्यातिष्ठद्देवदेवस्त्रिलोके

jñeyo yogī brāhmaṇairvedatatvai-
rāraṇyakaiḥ saiṣa kṛṣṇaḥ prabhutvāt |
sarvānyajñānbrāhmaṇānbrahma caiva
vyāpyātiṣṭhaddevadevastriloke

स एष देवः शक्रमीशं यजानं
प्रीत्या प्राह क्रतुयष्टारमग्र्यम्
न मा शक्रो वेदवेदार्थतत्वा-
द्भक्तो भक्त्या शुद्धभावप्रधानः

sa eṣa devaḥ śakramīśaṃ yajānaṃ
prītyā prāha kratuyaṣṭāramagryam
na mā śakro vedavedārthatatvā-
dbhakto bhaktyā śuddhabhāvapradhānaḥ

मा जानन्ते ब्रह्मशीर्षं वरिष्ठं
विश्वे विश्वं ब्रह्मयोनिं ह्ययोनिम् ।
सर्वत्राहं शाश्वतः शाश्वतेशः
कृत्स्नो वेदोऽग्निर्निर्गुणोऽनन्ततेजाः

mā jānante brahmaśīrṣaṃ variṣṭhaṃ
viśve viśvaṃ brahmayoniṃ hyayonim |
sarvatrāhaṃ śāśvataḥ śāśvateśaḥ
kṛtsno vedo'gnirnirguṇo'nantatejāḥ

सर्वे देवा वासुदेवं यजन्ते
ततो बुद्ध्या मार्गमाणास्तनूनाम् ।
सर्वान्कामान्प्राप्नुवन्ते विशालां-
स्त्रैलोक्येऽस्मिन्कृष्णनामाभिधानात्

sarve devā vāsudevaṃ yajante
tato buddhyā mārgamāṇāstanūnām |
sarvānkāmānprāpnuvante viśālāṃ-
strailokye'sminkṛṣṇanāmābhidhānāt

कृष्णो यज्ञैरिज्यते यायजूकैः
कृष्णो वीर्यैरिज्यते विक्रमद्भिः ।
कृष्णो वाक्यैरिज्यते सम्मृशानैः
कृष्णो मुक्तैरिज्यते वीतमोहैः

kṛṣṇo yajñairijyate yāyajūkaiḥ
kṛṣṇo vīryairijyate vikramadbhiḥ |
kṛṣṇo vākyairijyate sammṛśānaiḥ
kṛṣṇo muktairijyate vītamohaiḥ

विद्यावन्तः सोमपा ये विपापा
(भवगानुवाच)
इष्ट्वा यज्ञेर्गोचरं प्रार्थयन्ते ।
सर्वं क्रान्तं देवलोकं विशाल-
मन्ते गत्वा मुक्तिलोकं भजन्ति

vidyāvantaḥ somapā ye vipāpā
(bhavagānuvāca)
iṣṭvā yajñergocaraṃ prārthayante |
sarvaṃ krāntaṃ devalokaṃ viśāla-
mante gatvā muktilokaṃ bhajanti

एवं सर्वे त्वाश्रमाः सुव्रता ये
मां जानन्तो यान्ति लोकानदीनान् ।
ये ध्यानदीक्षामुद्वहन्तो विपापा
ज्योतिर्भूत्वा देवलोकं भजन्ति

evaṃ sarve tvāśramāḥ suvratā ye
māṃ jānanto yānti lokānadīnān |
ye dhyānadīkṣāmudvahanto vipāpā
jyotirbhūtvā devalokaṃ bhajanti

पूज्यन्ते मां पूजयन्तः प्रहृष्टा
मां जानन्तः श्रद्धया वासुदेवम् ।
भक्त्या तुष्टोऽहं तस्य सत्त्वं प्रयच्छे
सत्वस्पृष्टो वीतमोहोऽयमेति

pūjyante māṃ pūjayantaḥ prahṛṣṭā
māṃ jānantaḥ śraddhayā vāsudevam |
bhaktyā tuṣṭo'haṃ tasya sattvaṃ prayacche
satvaspṛṣṭo vītamoho'yameti

ज्योतींषि शुक्तानि च यानि लोके
त्रयो लोका लोकपालास्त्रयश्च ।
त्रयोऽग्नयश्चाहुतयश्च पञ्च
सर्वे देवा देवकीपुत्र एव

jyotīṃṣi śuktāni ca yāni loke
trayo lokā lokapālāstrayaśca |
trayo'gnayaścāhutayaśca pañca
sarve devā devakīputra eva

व्यासस्यैतद्वचः श्रुत्वा मद्रराजः सहर्षिभिः ।
व्यासं कृष्णं च विधिवत्प्रीतात्मा प्रत्यपूजयत्

vyāsasyaitadvacaḥ śrutvā madrarājaḥ saharṣibhiḥ |
vyāsaṃ kṛṣṇaṃ ca vidhivatprītātmā pratyapūjayat

कविः प्रयातस्तु महर्षिपुत्रो
द्वैपायनस्तद्वचनं निशम्य ।
जगाम पृथ्वीं शिरसा महात्मा
नमश्च कृष्णाय चकार भीष्मः

kaviḥ prayātastu maharṣiputro
dvaipāyanastadvacanaṃ niśamya |
jagāma pṛthvīṃ śirasā mahātmā
namaśca kṛṣṇāya cakāra bhīṣmaḥ