अध्याय 159: गौतम अपने हाथी के पीछे सब लोकों तक

एको लोकस्तु कृतिनां स्वर्गे लोके पितामह ।
उत तत्रापि नानात्वं सर्वं ब्रूहि पितामह

eko lokastu kṛtināṃ svarge loke pitāmaha |
uta tatrāpi nānātvaṃ sarvaṃ brūhi pitāmaha

कर्मभिः पार्थ नानात्वं लोकानां यान्ति मानवाः ।
पुण्यान्पुण्यकृतो यान्ति पापान्पापकृतो नराः

karmabhiḥ pārtha nānātvaṃ lokānāṃ yānti mānavāḥ |
puṇyānpuṇyakṛto yānti pāpānpāpakṛto narāḥ

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गौतमस्य मुनेस्तात संवादं वासवस्य च

atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
gautamasya munestāta saṃvādaṃ vāsavasya ca

ब्राह्मणो गौतमः कश्चिन्मृदुर्दान्तो जितेन्द्रियः ।
महावने हस्तिशिशुं परिद्यूनममातृकम्

brāhmaṇo gautamaḥ kaścinmṛdurdānto jitendriyaḥ |
mahāvane hastiśiśuṃ paridyūnamamātṛkam

तं दृष्ट्वा जीवयामास सानुक्रोशो धृतव्रतः ।
स तु दीर्घेण कालेनि बभूवातिबलो महान्

taṃ dṛṣṭvā jīvayāmāsa sānukrośo dhṛtavrataḥ |
sa tu dīrgheṇa kāleni babhūvātibalo mahān

तं प्रपन्नं महादीर्घं प्रभूतं सर्वतोमदम् ।
धृतराष्ट्रस्वरूपेण शक्रो जग्राह हस्तिनम्

taṃ prapannaṃ mahādīrghaṃ prabhūtaṃ sarvatomadam |
dhṛtarāṣṭrasvarūpeṇa śakro jagrāha hastinam

ह्रियमाणं तु तं दृष्ट्वा गौतमः संशितव्रतः ।
अभ्यभाषत राजानं धृतराष्ट्रं महातपाः

hriyamāṇaṃ tu taṃ dṛṣṭvā gautamaḥ saṃśitavrataḥ |
abhyabhāṣata rājānaṃ dhṛtarāṣṭraṃ mahātapāḥ

मामाहार्षीर्हस्तिनं पुत्रमेनं
दुःखात्पुष्टं धृतराष्ट्रात्कृतज्ञ ।
मैत्रं सतां सप्तपदं वदन्ति
मित्रद्रोहो नेह राजन्स्पृसेत्त्वाम्

māmāhārṣīrhastinaṃ putramenaṃ
duḥkhātpuṣṭaṃ dhṛtarāṣṭrātkṛtajña |
maitraṃ satāṃ saptapadaṃ vadanti
mitradroho neha rājanspṛsettvām

इध्मोदकप्रदातारं शून्यपालं ममाश्रमे ।
विनीतमाचार्यकुले सुयुक्तं गुरुकर्मणि

idhmodakapradātāraṃ śūnyapālaṃ mamāśrame |
vinītamācāryakule suyuktaṃ gurukarmaṇi

शिष्टं दान्तं कृतज्ञं च प्रियं च सततं मम ।
न मे विक्रोशतो राजन्हर्तुमर्हसि कुञ्जरम्

śiṣṭaṃ dāntaṃ kṛtajñaṃ ca priyaṃ ca satataṃ mama |
na me vikrośato rājanhartumarhasi kuñjaram

गवां सहस्रं भवते ददानि
शतानि निष्कस्य ददानि पञ्च ।
अन्यच्च वित्तं विविधं महर्षे
किं ब्राह्मणस्येह गजेन कृत्यम्

gavāṃ sahasraṃ bhavate dadāni
śatāni niṣkasya dadāni pañca |
anyacca vittaṃ vividhaṃ maharṣe
kiṃ brāhmaṇasyeha gajena kṛtyam

तवैव गावो हि भवन्तु राज-
न्दास्यः सनिष्का विविधं च रत्नम् ।
अन्यच्च वित्तं विविधं नरेन्द्र
किं ब्राह्मणस्येह धनेन कृत्यम्

tavaiva gāvo hi bhavantu rāja-
ndāsyaḥ saniṣkā vividhaṃ ca ratnam |
anyacca vittaṃ vividhaṃ narendra
kiṃ brāhmaṇasyeha dhanena kṛtyam

ब्राह्मणानां हस्तिभिर्नास्ति कृत्यं
राजन्यानां नागकुलानि विप्र ।
स्वं वाहनं नयतो नास्त्यधर्मो
नागश्रेष्ठं गौतमास्मान्निवर्त

brāhmaṇānāṃ hastibhirnāsti kṛtyaṃ
rājanyānāṃ nāgakulāni vipra |
svaṃ vāhanaṃ nayato nāstyadharmo
nāgaśreṣṭhaṃ gautamāsmānnivarta

यत्र प्रेतो नन्दति पुण्यकर्मा
यत्र प्रेतः शोचते पापकर्मा ।
वैवस्वतस्य सदने महात्मन-
स्तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये

yatra preto nandati puṇyakarmā
yatra pretaḥ śocate pāpakarmā |
vaivasvatasya sadane mahātmana-
statra tvā'haṃ hastinaṃ yātayiṣye

ये निष्क्रिया नास्तिकाः श्रद्धधानाः
पापात्मान इन्द्रियार्थे निसृष्टाः ।
यमस्य ते यातनां प्राप्नुवन्ति
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र

ye niṣkriyā nāstikāḥ śraddhadhānāḥ
pāpātmāna indriyārthe nisṛṣṭāḥ |
yamasya te yātanāṃ prāpnuvanti
paraṃ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra

वैवस्वती संयमनी जनानां
यत्रानृतं नोच्यते यत्र सत्यम् ।
यत्रांबलान्बलिनो घातयन्ति
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये

vaivasvatī saṃyamanī janānāṃ
yatrānṛtaṃ nocyate yatra satyam |
yatrāṃbalānbalino ghātayanti
tatra tvā'haṃ hastinaṃ yātayiṣye

ज्येष्ठां स्वसारं पितरं मातरं च
गुरून्यथाऽमानयन्तश्चरन्ति ।
तथाविधानामेष लोको महर्षे
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र

jyeṣṭhāṃ svasāraṃ pitaraṃ mātaraṃ ca
gurūnyathā'mānayantaścaranti |
tathāvidhānāmeṣa loko maharṣe
paraṃ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra

मन्दाकिनी वैश्रवणस् राज्ञो
महाभागा भोगिजनप्रवेश्या ।
गन्धर्वयक्षैरप्सरोभिश्च जुष्टा
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये

mandākinī vaiśravaṇas rājño
mahābhāgā bhogijanapraveśyā |
gandharvayakṣairapsarobhiśca juṣṭā
tatra tvā'haṃ hastinaṃ yātayiṣye

अतिथिव्रताः सुव्रता ये जना वै
प्रतिश्रयं ददति ब्राह्मणेभ्यः ।
शिष्टाशिनः संविभज्याश्रितेभ्यो
मन्दाकिनीं तेऽपि हि भूषयन्ति

atithivratāḥ suvratā ye janā vai
pratiśrayaṃ dadati brāhmaṇebhyaḥ |
śiṣṭāśinaḥ saṃvibhajyāśritebhyo
mandākinīṃ te'pi hi bhūṣayanti

मेरोरग्रे यद्वनं भाति रम्यं
सुपुष्पितं किन्नरीगीतजुष्टम् ।
सुदर्शना यत्र जम्बूर्विशाला
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये

meroragre yadvanaṃ bhāti ramyaṃ
supuṣpitaṃ kinnarīgītajuṣṭam |
sudarśanā yatra jambūrviśālā
tatra tvā'haṃ hastinaṃ yātayiṣye

ये ब्राह्मणा मृदवः सत्यशीला
बहुश्रुताः सर्वभूताभिरामाः ।
येऽधीयते सेतिहासं पुराणं
मध्वाहुत्या जुह्वति वै द्विजेभ्यः

ye brāhmaṇā mṛdavaḥ satyaśīlā
bahuśrutāḥ sarvabhūtābhirāmāḥ |
ye'dhīyate setihāsaṃ purāṇaṃ
madhvāhutyā juhvati vai dvijebhyaḥ

तथाविधानामेष लोको महर्षे
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ।
यदन्यत्ते विदितं स्थानमस्ति
तद्ब्रूहि त्वं त्वरितो ह्येष यामि

tathāvidhānāmeṣa loko maharṣe
paraṃ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra |
yadanyatte viditaṃ sthānamasti
tadbrūhi tvaṃ tvarito hyeṣa yāmi

सुपुष्पितं किंनरराजजुष्टं
प्रियं वनं नन्दनं नारदस्य ।
गन्धर्वाणामप्सरसां च सद्म
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये

supuṣpitaṃ kiṃnararājajuṣṭaṃ
priyaṃ vanaṃ nandanaṃ nāradasya |
gandharvāṇāmapsarasāṃ ca sadma
tatra tvā'haṃ hastinaṃ yātayiṣye

ये नृत्यगीते कुशला जनाः सदा
देवात्मानः प्रियकामाश्चरन्ति ।
तथाविधानामेष लोको महर्षे
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र

ye nṛtyagīte kuśalā janāḥ sadā
devātmānaḥ priyakāmāścaranti |
tathāvidhānāmeṣa loko maharṣe
paraṃ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra

यत्रोत्तराः कुरवो भान्ति रम्या
देवैः सार्धं मोदमाना नरेन्द्रः ।
यत्राग्नियौनाश्च वसन्ति विप्रा
अब्योनयः पर्वतयोनयश्च

yatrottarāḥ kuravo bhānti ramyā
devaiḥ sārdhaṃ modamānā narendraḥ |
yatrāgniyaunāśca vasanti viprā
abyonayaḥ parvatayonayaśca

यत्र शक्रो वर्षति सर्वकामा-
न्यत्र स्त्रियः कामचारा भवन्ति ।
यत्र चेर्ष्या नास्ति नारीनराणां
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये

yatra śakro varṣati sarvakāmā-
nyatra striyaḥ kāmacārā bhavanti |
yatra cerṣyā nāsti nārīnarāṇāṃ
tatra tvā'haṃ hastinaṃ yātayiṣye

ये सर्वभूतेषु निवृत्तकामा
अमांसादा न्यस्तदण्डाश्चरन्ति ।
न हिंसन्ति स्थावरं जङ्गमानि
भूतानां ये सर्वभूतात्मभूताः

ye sarvabhūteṣu nivṛttakāmā
amāṃsādā nyastadaṇḍāścaranti |
na hiṃsanti sthāvaraṃ jaṅgamāni
bhūtānāṃ ye sarvabhūtātmabhūtāḥ

निराशिषो निर्ममा वीतरागा
लाभालाभे तुल्यनिन्दाप्रशंसाः ।
तथाविधानामेष लोको महर्षे
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र

nirāśiṣo nirmamā vītarāgā
lābhālābhe tulyanindāpraśaṃsāḥ |
tathāvidhānāmeṣa loko maharṣe
paraṃ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra

ततोऽपरे भान्ति लोकाः सनातनाः
सुपुण्यगन्धा विरजा वीतशोकाः ।
सोमस्य राज्ञः सदने महात्मन-
स्तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये

tato'pare bhānti lokāḥ sanātanāḥ
supuṇyagandhā virajā vītaśokāḥ |
somasya rājñaḥ sadane mahātmana-
statra tvā'haṃ hastinaṃ yātayiṣye

ये दानशीला न प्रतिगृह्णते सदा
न चाप्यर्थांश्चाददते परेभ्यः ।
येषामदेयमर्हते नास्ति किञ्चि-
त्सर्वातिथ्याः सुप्रजना जनाश्च

ye dānaśīlā na pratigṛhṇate sadā
na cāpyarthāṃścādadate parebhyaḥ |
yeṣāmadeyamarhate nāsti kiñci-
tsarvātithyāḥ suprajanā janāśca

ये क्षन्तारो नाभिजल्पन्ति चान्या-
ञ्शक्ता भूत्वा सततं पुण्यशीलाः ।
तथाविधानामेष लोको महर्षे
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र

ye kṣantāro nābhijalpanti cānyā-
ñśaktā bhūtvā satataṃ puṇyaśīlāḥ |
tathāvidhānāmeṣa loko maharṣe
paraṃ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra

ततोऽपरे भान्ति लोकाः सनातना
विराजसा वितमस्का विशोकाः ।
आदित्यदेवस्य पदं महात्मन-
स्तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये

tato'pare bhānti lokāḥ sanātanā
virājasā vitamaskā viśokāḥ |
ādityadevasya padaṃ mahātmana-
statra tvā'haṃ hastinaṃ yātayiṣye

स्वाध्यायशीला गुरुशुश्रूषकाश्च
तपस्विनः सुव्रताः सत्यसन्धाः ।
आचार्याणामप्रतिकूलभाषिणो
नित्योत्थिता गुरुकर्मस्वचोद्याः

svādhyāyaśīlā guruśuśrūṣakāśca
tapasvinaḥ suvratāḥ satyasandhāḥ |
ācāryāṇāmapratikūlabhāṣiṇo
nityotthitā gurukarmasvacodyāḥ

तथाविधानामेष लोको महर्षे
विशुद्धानां भावितो वाग्यतानाम् ।
सत्ये स्थितानां वेदविदां महात्मनां
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र

tathāvidhānāmeṣa loko maharṣe
viśuddhānāṃ bhāvito vāgyatānām |
satye sthitānāṃ vedavidāṃ mahātmanāṃ
paraṃ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra

ततोऽपरे भान्ति लोकाः सनातनाः
सुपुण्यगन्धा विरजा विशोकाः ।
वरुणस्य राज्ञः सदने महात्मन-
स्तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये

tato'pare bhānti lokāḥ sanātanāḥ
supuṇyagandhā virajā viśokāḥ |
varuṇasya rājñaḥ sadane mahātmana-
statra tvā'haṃ hastinaṃ yātayiṣye

चातुर्मास्यैर्ये यजन्ते जनाः सदा
तथेष्टीनां दशशतं प्राप्नुवन्ति ।
ये चाग्निहोत्रं जुह्वति श्रद्दधाना
यथान्यायं त्रीणि वर्षाणि विप्राः

cāturmāsyairye yajante janāḥ sadā
tatheṣṭīnāṃ daśaśataṃ prāpnuvanti |
ye cāgnihotraṃ juhvati śraddadhānā
yathānyāyaṃ trīṇi varṣāṇi viprāḥ

स्वदारगाणां धर्मकृतां महात्मनां
यथोदिते वर्त्मनि सुस्थितानाम् ।
धर्मान्मनामुद्वहतां गतिं तां
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र

svadāragāṇāṃ dharmakṛtāṃ mahātmanāṃ
yathodite vartmani susthitānām |
dharmānmanāmudvahatāṃ gatiṃ tāṃ
paraṃ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra

इन्द्रस्य लोका विरजा विशोका
दुरन्वयाः काङ्क्षिता मानवानाम् ।
तस्याहं ते भवने भूरितेजसो
राजन्निमं हस्तिनं यातयिष्ये

indrasya lokā virajā viśokā
duranvayāḥ kāṅkṣitā mānavānām |
tasyāhaṃ te bhavane bhūritejaso
rājannimaṃ hastinaṃ yātayiṣye

शतवर्षजीवी यश्च शूरो मनुष्यो
वेदाध्यायी यश्च यज्वाऽप्रमत्तः ।
एते सर्वे शक्रलोकं व्रजन्ति
परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र

śatavarṣajīvī yaśca śūro manuṣyo
vedādhyāyī yaśca yajvā'pramattaḥ |
ete sarve śakralokaṃ vrajanti
paraṃ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra

प्राजापत्याः सन्ति लोका महान्तो
नाकस्य पृष्ठे पुष्कला वीतशोकाः ।
मनीषिणां सर्वलोकाभयानां
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये

prājāpatyāḥ santi lokā mahānto
nākasya pṛṣṭhe puṣkalā vītaśokāḥ |
manīṣiṇāṃ sarvalokābhayānāṃ
tatra tvā'haṃ hastinaṃ yātayiṣye

ये राजानो राजसूयाभिषिक्ता
धर्मात्मानो रक्षितारः प्रजानाम् ।
ये चाश्वमेधावभृथे प्लुताङ्गा-
स्तेषां लोका धृतराष्ट्रो न तत्र

ye rājāno rājasūyābhiṣiktā
dharmātmāno rakṣitāraḥ prajānām |
ye cāśvamedhāvabhṛthe plutāṅgā-
steṣāṃ lokā dhṛtarāṣṭro na tatra

ततःपरं भान्ति लोकाः सनातनाः
सुपुण्यगन्धा विरजा वीतशोकाः ।
तस्मिन्नहं दुर्लभे चाप्यधृष्ये
गवां लोके हस्तिनं यातयिष्ये

tataḥparaṃ bhānti lokāḥ sanātanāḥ
supuṇyagandhā virajā vītaśokāḥ |
tasminnahaṃ durlabhe cāpyadhṛṣye
gavāṃ loke hastinaṃ yātayiṣye

यो गोसहस्री शतदो महात्मा
यो गोशती दश दद्याच्च शक्त्या ।
तथा दशभ्यो यश्च दद्यादिहैकां
पञ्चभ्यो वा दानशीलस्तथैकाम्

yo gosahasrī śatado mahātmā
yo gośatī daśa dadyācca śaktyā |
tathā daśabhyo yaśca dadyādihaikāṃ
pañcabhyo vā dānaśīlastathaikām

ये जीर्यन्ते ब्रह्मचर्येणि विप्रा
ब्राह्मीं वाचं परिरक्षन्ति चैव ।
मनस्विनस्तीर्थयात्रापरा ये
ते तत्र मोदन्ति ततो विमानैः

ye jīryante brahmacaryeṇi viprā
brāhmīṃ vācaṃ parirakṣanti caiva |
manasvinastīrthayātrāparā ye
te tatra modanti tato vimānaiḥ

प्रभासं मानसं तीर्थ पुष्कराणि महत्सरः ।
पुण्यं च नैमिषं तीर्थं बाहुदां करतोयिनीम्

prabhāsaṃ mānasaṃ tīrtha puṣkarāṇi mahatsaraḥ |
puṇyaṃ ca naimiṣaṃ tīrthaṃ bāhudāṃ karatoyinīm

गां हयशिरश्चैव विपाशां स्थूलवालुकाम् ।
तूष्णीं गङ्गां शनैर्गङ्गां महाह्रदमथापि च

gāṃ hayaśiraścaiva vipāśāṃ sthūlavālukām |
tūṣṇīṃ gaṅgāṃ śanairgaṅgāṃ mahāhradamathāpi ca

गोमतीं कौशिकीं पंपां महात्मानो धृतव्रताः ।
सरस्वतीदृषद्वत्यौ यमुनां ये तु यान्ति च

gomatīṃ kauśikīṃ paṃpāṃ mahātmāno dhṛtavratāḥ |
sarasvatīdṛṣadvatyau yamunāṃ ye tu yānti ca

तत ते दिव्यसंस्थाना दिव्यमाल्यधराः शिवाः ।
प्रयान्ति पुण्यगन्धाढ्या धृतराष्ट्रो न तत्र वै

tata te divyasaṃsthānā divyamālyadharāḥ śivāḥ |
prayānti puṇyagandhāḍhyā dhṛtarāṣṭro na tatra vai

यत्र शीतभयं नास्ति न चोष्णभयमण्वपि ।
न क्षुत्पिपासे न ग्लानिर्न दुःखं न सुखं तथा

yatra śītabhayaṃ nāsti na coṣṇabhayamaṇvapi |
na kṣutpipāse na glānirna duḥkhaṃ na sukhaṃ tathā

न द्वेष्यो न प्रियः कश्चिन्न बन्धुर्न रिपुस्तथा ।
न जरामरणे तत्र न पुण्यं न च पातकम् ।

na dveṣyo na priyaḥ kaścinna bandhurna ripustathā |
na jarāmaraṇe tatra na puṇyaṃ na ca pātakam |

तस्मिन्विरजसि स्फीते प्रज्ञासत्वव्यवस्थिते ।
स्वयम्भुभवने पुण्ये हस्तिनं यातयिष्यति

tasminvirajasi sphīte prajñāsatvavyavasthite |
svayambhubhavane puṇye hastinaṃ yātayiṣyati

निर्मुक्ताः सर्वसङ्गैर्ये कृतात्मानो यतव्रताः ।
अध्यात्मयोगसंस्तानैर्युक्ताः स्वर्गगतिं गताः

nirmuktāḥ sarvasaṅgairye kṛtātmāno yatavratāḥ |
adhyātmayogasaṃstānairyuktāḥ svargagatiṃ gatāḥ

ते ब्रह्मभवनं पुण्यं प्राप्नुवन्तीह सात्विकाः ।
न तत्र धृतराष्ट्रस्ते शक्यो द्रष्टुं महामुने

te brahmabhavanaṃ puṇyaṃ prāpnuvantīha sātvikāḥ |
na tatra dhṛtarāṣṭraste śakyo draṣṭuṃ mahāmune

रथन्तरं यत्र बृहच्च गीयते
यत्र वेदिः पुण्यजनैर्वृता च ।
यत्रोपयाति हरिभिः सोमपीथी
तत्र त्वाऽहं हस्तिनं यातयिष्ये

rathantaraṃ yatra bṛhacca gīyate
yatra vediḥ puṇyajanairvṛtā ca |
yatropayāti haribhiḥ somapīthī
tatra tvā'haṃ hastinaṃ yātayiṣye

बुध्यामि त्वां वृत्रहणं शतक्रतुं
व्यतिक्रमन्तं भुवनानि विश्वा ।
कच्चिन्न वाचा वृजिनं कदाचि-
दकार्षं ते मनसोऽभिषङ्कात्

budhyāmi tvāṃ vṛtrahaṇaṃ śatakratuṃ
vyatikramantaṃ bhuvanāni viśvā |
kaccinna vācā vṛjinaṃ kadāci-
dakārṣaṃ te manaso'bhiṣaṅkāt

मघवाऽहं लोकपथं प्रजाना-
मन्वागमं परिवादे गजस्य ।
तस्माद्भवान्प्रणतं माऽनुशास्तु
ब्रवीषि यत्तत्करवाणि सर्वम्

maghavā'haṃ lokapathaṃ prajānā-
manvāgamaṃ parivāde gajasya |
tasmādbhavānpraṇataṃ mā'nuśāstu
bravīṣi yattatkaravāṇi sarvam

श्वेतं करेणुं मम पुत्रं हि नागं
प्रियं तु मे षष्टिवर्षं तु बालम् ।
यो मे वने वसतोऽभूद्द्वितीय-
स्तमेव मे देहि सुरेन्द्र नागम्

śvetaṃ kareṇuṃ mama putraṃ hi nāgaṃ
priyaṃ tu me ṣaṣṭivarṣaṃ tu bālam |
yo me vane vasato'bhūddvitīya-
stameva me dehi surendra nāgam

अयं सुतस्ते द्विजमुख्यनाग
आघ्रायते त्वामभिवीक्षमाणः ।
पादौ च ते नासिकयोपजिघ्रते
श्रेयो ममाध्याहि नमश्च तेऽस्तु

ayaṃ sutaste dvijamukhyanāga
āghrāyate tvāmabhivīkṣamāṇaḥ |
pādau ca te nāsikayopajighrate
śreyo mamādhyāhi namaśca te'stu

शिवं सदैवेह सुरेन्द्र तुभ्यं
ध्यायामि पूजां च सदा प्रयुञ्जे ।
ममापि त्वं शक्र शिवं ददस्व
त्वया दत्तं प्रतिगृह्णामि नागम्

śivaṃ sadaiveha surendra tubhyaṃ
dhyāyāmi pūjāṃ ca sadā prayuñje |
mamāpi tvaṃ śakra śivaṃ dadasva
tvayā dattaṃ pratigṛhṇāmi nāgam

येषां वेदा निहिता वै गुहायां
मनीषिणां सत्यवतां महात्मनाम् ।
तेषां त्वयैकेन महात्मनाऽस्मि
बुद्धस्तस्मात्प्रीतिमांस्तेऽहतद्य

yeṣāṃ vedā nihitā vai guhāyāṃ
manīṣiṇāṃ satyavatāṃ mahātmanām |
teṣāṃ tvayaikena mahātmanā'smi
buddhastasmātprītimāṃste'hatadya

हन्तैहि ब्राह्मणि क्षिप्रं सह पुत्रेण हस्तिना ।
त्वं हि प्राप्तुं शुभाँल्लोकानह्नाय च चिराय च

hantaihi brāhmaṇi kṣipraṃ saha putreṇa hastinā |
tvaṃ hi prāptuṃ śubhām̐llokānahnāya ca cirāya ca

स गौतमं पुरुस्कृत्य सह पुत्रेण हस्तिना ।
दिवमाचक्रमे वज्री सद्भिः सह दुरासदम्

sa gautamaṃ puruskṛtya saha putreṇa hastinā |
divamācakrame vajrī sadbhiḥ saha durāsadam

इदं यः शृणुयान्नित्यं यः पठेद्वा जितेन्द्रियः ।
स याति ब्रह्मणो लोकं ब्राह्मणो गौतमो यथा

idaṃ yaḥ śṛṇuyānnityaṃ yaḥ paṭhedvā jitendriyaḥ |
sa yāti brahmaṇo lokaṃ brāhmaṇo gautamo yathā