आदि पर्व

अध्याय 71: देवयानी का अनुरोध और दो शाप

इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि संभवपर्वणि एकसप्ततितमोऽध्यायः ॥

23 श्लोक · 71 में से 261

इस अध्याय में क्या होता है

देवयानी का अनुरोध और दो शाप

कच का व्रत पूरा हो चुका है। जब वे देवलोक के लिए निकलते हैं, देवयानी उनसे विवाह का अनुरोध करती है और याद दिलाती है कि जब असुर बार बार उन्हें मारते थे तब उसने कितना स्नेह दिखाया। कच मना करते हैं: गुरु की पुत्री होने से वह उनके लिए गुरु के समान पूज्य है, और गुरु के शरीर में रहने से वे उसे बहन मानते हैं। देवयानी शाप देती है कि उनकी विद्या फल नहीं देगी। कच कहते हैं कि यह शाप काम से दिया गया है, धर्म से नहीं: कोई ऋषिपुत्र उससे विवाह नहीं करेगा, और जिसे वे यह विद्या पढ़ाएँगे उसके लिए वह फलेगी। वे स्वर्ग लौटते हैं; देवता उनका सम्मान करते हैं।

वैशंपायन उवाच

71.1

समावृतव्रतं तं तु विसृष्टं गुरुणा कचम् ।
प्रस्थितं त्रिदशावासं देवयान्यब्रवीदिदम्

samāvṛtavrataṃ taṃ tu visṛṣṭaṃ guruṇā kacam |
prasthitaṃ tridaśāvāsaṃ devayānyabravīdidam

71.2

ऋषेरङ्गिरसः पौत्र वृत्तेनाभिजनेन च ।
भ्राजसे विद्यया चैव तपसा च दमेन च

ṛṣeraṅgirasaḥ pautra vṛttenābhijanena ca |
bhrājase vidyayā caiva tapasā ca damena ca

71.3

ऋषिर्यथाङ्गिरा मान्यः पितुर्मम महायशाः ।
तथा प्रान्यश्च पूज्यश्च मम भूयो बृहस्पतिः

ṛṣiryathāṅgirā mānyaḥ piturmama mahāyaśāḥ |
tathā prānyaśca pūjyaśca mama bhūyo bṛhaspatiḥ

71.4

एवं ज्ञात्वा विजानीहि यद्ब्रवीमि तपोधन ।
व्रतस्थे नियमोपेते यथा वर्ताम्यहं त्वयि

evaṃ jñātvā vijānīhi yadbravīmi tapodhana |
vratasthe niyamopete yathā vartāmyahaṃ tvayi

71.5

स समावृतविद्यो मां भक्तां भजितुमर्हसि ।
गृहाण पाणिं विधिवन्मम मन्त्रपुरस्कृतम् ॥
कच उवाच ।

sa samāvṛtavidyo māṃ bhaktāṃ bhajitumarhasi |
gṛhāṇa pāṇiṃ vidhivanmama mantrapuraskṛtam ||
kaca uvāca |

71.6

पूज्यो मान्यश्च भगवान्यथा तव पिता मम ।
तथा त्वमनवद्याङ्गि पूजनीयतरा मम

pūjyo mānyaśca bhagavānyathā tava pitā mama |
tathā tvamanavadyāṅgi pūjanīyatarā mama

71.7

प्राणेभ्योऽपि प्रियतरा भार्गवस्य महात्मनः ।
त्वं भत्रे धर्मतः पूज्या गुरुपुत्री सदा मम

prāṇebhyo'pi priyatarā bhārgavasya mahātmanaḥ |
tvaṃ bhatre dharmataḥ pūjyā guruputrī sadā mama

71.8

यथा मम गुरुर्नित्यं मान्यः शुक्रः पिता तव ।
देवयानि तथैव त्वं नैवं मां वक्तुमर्हसि

yathā mama gururnityaṃ mānyaḥ śukraḥ pitā tava |
devayāni tathaiva tvaṃ naivaṃ māṃ vaktumarhasi

देवयान्युवाच

71.9

गुरुपुत्रस्य पुत्रो वै न त्वं पुत्रश्च मे पितुः ।
तस्मात्पूज्यश्च मान्यश्च ममापि त्वं द्विजोत्तम

guruputrasya putro vai na tvaṃ putraśca me pituḥ |
tasmātpūjyaśca mānyaśca mamāpi tvaṃ dvijottama

71.10

असुरैर्हन्यमाने च कच त्वयि पुनःपुनः ।
तदाप्रभृति या प्रीतिस्तां त्वमद्य स्मरस्व मे

asurairhanyamāne ca kaca tvayi punaḥpunaḥ |
tadāprabhṛti yā prītistāṃ tvamadya smarasva me

71.11

सौहार्दे चानुरागे च वेत्थ मे भक्तिमुत्तमाम् ।
न मामर्हसि धर्मज्ञ त्यक्तुं भक्तामनागसम्

sauhārde cānurāge ca vettha me bhaktimuttamām |
na māmarhasi dharmajña tyaktuṃ bhaktāmanāgasam

कच उवाच

71.12

अनियोज्ये नियोक्तुं मां देवयानि न चार्हसि ।
प्रसीद सुभ्रु त्वं मह्यं गुरोर्गुरुतरा शुभे

aniyojye niyoktuṃ māṃ devayāni na cārhasi |
prasīda subhru tvaṃ mahyaṃ gurorgurutarā śubhe

71.13

यत्रोषितं विशालाक्षि त्वया चन्द्रनिभानने ।
तत्राहमुषितो भद्रे कुक्षौ काव्यस्य भामिनि

yatroṣitaṃ viśālākṣi tvayā candranibhānane |
tatrāhamuṣito bhadre kukṣau kāvyasya bhāmini

71.14

भगिनी धर्मतो मे त्वं मैवं वोचः सुमध्यमे ।
सुखमस्म्युषितो भद्रे न मन्युर्विद्यते मम

bhaginī dharmato me tvaṃ maivaṃ vocaḥ sumadhyame |
sukhamasmyuṣito bhadre na manyurvidyate mama

71.15

आपृच्छे त्वां गमिष्यामि शिवमाशंस मे पथि ।
अविरोधेन धर्मस्य स्मर्तव्योऽस्मि कथान्तरे ।
अप्रमत्तोत्थिता नित्यमाराधय गुरुं मम

āpṛcche tvāṃ gamiṣyāmi śivamāśaṃsa me pathi |
avirodhena dharmasya smartavyo'smi kathāntare |
apramattotthitā nityamārādhaya guruṃ mama

देवयान्युवाच

71.16

यदि मां धर्मकामार्थे प्रत्याख्यास्यसि याचितः ।
ततः कच न ते विद्या सिद्धिमेषा गमिष्यति

yadi māṃ dharmakāmārthe pratyākhyāsyasi yācitaḥ |
tataḥ kaca na te vidyā siddhimeṣā gamiṣyati

कच उवाच

71.17

गुरुपुत्रीति कृत्वाऽहं प्रत्याचक्षे न दोषतः ।
गुरुणा चाननुज्ञातः काममेवं शपस्व माम्

guruputrīti kṛtvā'haṃ pratyācakṣe na doṣataḥ |
guruṇā cānanujñātaḥ kāmamevaṃ śapasva mām

71.18

आर्षं धर्मं ब्रुवाणोऽहं देवयानि यथा त्वया ।
शप्तो ह्यनर्हः शापस्य कामतोऽद्य न धर्मतः

ārṣaṃ dharmaṃ bruvāṇo'haṃ devayāni yathā tvayā |
śapto hyanarhaḥ śāpasya kāmato'dya na dharmataḥ

71.19

तस्माद्भवत्या यः कामो न तथा स भविष्यति ।
ऋषिपुत्रो न ते कश्चिज्जातु पाणिं ग्रहीष्यति

tasmādbhavatyā yaḥ kāmo na tathā sa bhaviṣyati |
ṛṣiputro na te kaścijjātu pāṇiṃ grahīṣyati

71.20

फलिष्यति न ते विद्या यत्त्वं मामात्थ तत्तथा ।
अध्यापयिष्यामि तु यं तस्य विद्या फलिष्यति

phaliṣyati na te vidyā yattvaṃ māmāttha tattathā |
adhyāpayiṣyāmi tu yaṃ tasya vidyā phaliṣyati

वैशंपायन उवाच

71.21

एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठो देवयानीं कचस्तदा ।
त्रिदशेशालयं शीघ्रं जगाम द्विजसत्तमः

evamuktvā dvijaśreṣṭho devayānīṃ kacastadā |
tridaśeśālayaṃ śīghraṃ jagāma dvijasattamaḥ

71.22

तमागतमभिप्रेक्ष्य देवा इन्द्रपुरोगमाः ।
बृहस्पतिं सभाज्येदं कचं वचनमब्रुवन्

tamāgatamabhiprekṣya devā indrapurogamāḥ |
bṛhaspatiṃ sabhājyedaṃ kacaṃ vacanamabruvan

देवा ऊचुः

71.23

यत्त्वयास्मद्धितं कर्म कृतं वै परमाद्भुतम् ।
न ते यशः प्रणशिता भागभाक्व भविष्यसि

yattvayāsmaddhitaṃ karma kṛtaṃ vai paramādbhutam |
na te yaśaḥ praṇaśitā bhāgabhākva bhaviṣyasi

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)