समावृतव्रतं तं तु विसृष्टं गुरुणा कचम् ।
प्रस्थितं त्रिदशावासं देवयान्यब्रवीदिदम्
samāvṛtavrataṃ taṃ tu visṛṣṭaṃ guruṇā kacam |
prasthitaṃ tridaśāvāsaṃ devayānyabravīdidam
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि संभवपर्वणि एकसप्ततितमोऽध्यायः ॥
23 verses · 71 of 261
Kacha's vow is complete. As he sets out for the devas' world, Devayani asks him to take her hand in marriage, reminding him of the love she showed while the asuras killed him again and again. Kacha refuses: as his guru's daughter she is to be honoured as Shukra himself is, and having lived in his guru's body he holds her as a sister. Devayani curses him that his vidya will not bear fruit. Kacha answers that he is cursed out of desire, not dharma: no rishi's son will ever marry her, and though the vidya will not work for him, it will work for anyone he teaches. He returns to heaven, where Indra and the devas honour him and promise him a share in the sacrifice.
वैशंपायन उवाच
समावृतव्रतं तं तु विसृष्टं गुरुणा कचम् ।
प्रस्थितं त्रिदशावासं देवयान्यब्रवीदिदम्
samāvṛtavrataṃ taṃ tu visṛṣṭaṃ guruṇā kacam |
prasthitaṃ tridaśāvāsaṃ devayānyabravīdidam
ऋषेरङ्गिरसः पौत्र वृत्तेनाभिजनेन च ।
भ्राजसे विद्यया चैव तपसा च दमेन च
ṛṣeraṅgirasaḥ pautra vṛttenābhijanena ca |
bhrājase vidyayā caiva tapasā ca damena ca
ऋषिर्यथाङ्गिरा मान्यः पितुर्मम महायशाः ।
तथा प्रान्यश्च पूज्यश्च मम भूयो बृहस्पतिः
ṛṣiryathāṅgirā mānyaḥ piturmama mahāyaśāḥ |
tathā prānyaśca pūjyaśca mama bhūyo bṛhaspatiḥ
एवं ज्ञात्वा विजानीहि यद्ब्रवीमि तपोधन ।
व्रतस्थे नियमोपेते यथा वर्ताम्यहं त्वयि
evaṃ jñātvā vijānīhi yadbravīmi tapodhana |
vratasthe niyamopete yathā vartāmyahaṃ tvayi
स समावृतविद्यो मां भक्तां भजितुमर्हसि ।
गृहाण पाणिं विधिवन्मम मन्त्रपुरस्कृतम् ॥
कच उवाच ।
sa samāvṛtavidyo māṃ bhaktāṃ bhajitumarhasi |
gṛhāṇa pāṇiṃ vidhivanmama mantrapuraskṛtam ||
kaca uvāca |
पूज्यो मान्यश्च भगवान्यथा तव पिता मम ।
तथा त्वमनवद्याङ्गि पूजनीयतरा मम
pūjyo mānyaśca bhagavānyathā tava pitā mama |
tathā tvamanavadyāṅgi pūjanīyatarā mama
प्राणेभ्योऽपि प्रियतरा भार्गवस्य महात्मनः ।
त्वं भत्रे धर्मतः पूज्या गुरुपुत्री सदा मम
prāṇebhyo'pi priyatarā bhārgavasya mahātmanaḥ |
tvaṃ bhatre dharmataḥ pūjyā guruputrī sadā mama
यथा मम गुरुर्नित्यं मान्यः शुक्रः पिता तव ।
देवयानि तथैव त्वं नैवं मां वक्तुमर्हसि
yathā mama gururnityaṃ mānyaḥ śukraḥ pitā tava |
devayāni tathaiva tvaṃ naivaṃ māṃ vaktumarhasi
देवयान्युवाच
गुरुपुत्रस्य पुत्रो वै न त्वं पुत्रश्च मे पितुः ।
तस्मात्पूज्यश्च मान्यश्च ममापि त्वं द्विजोत्तम
guruputrasya putro vai na tvaṃ putraśca me pituḥ |
tasmātpūjyaśca mānyaśca mamāpi tvaṃ dvijottama
असुरैर्हन्यमाने च कच त्वयि पुनःपुनः ।
तदाप्रभृति या प्रीतिस्तां त्वमद्य स्मरस्व मे
asurairhanyamāne ca kaca tvayi punaḥpunaḥ |
tadāprabhṛti yā prītistāṃ tvamadya smarasva me
सौहार्दे चानुरागे च वेत्थ मे भक्तिमुत्तमाम् ।
न मामर्हसि धर्मज्ञ त्यक्तुं भक्तामनागसम्
sauhārde cānurāge ca vettha me bhaktimuttamām |
na māmarhasi dharmajña tyaktuṃ bhaktāmanāgasam
कच उवाच
अनियोज्ये नियोक्तुं मां देवयानि न चार्हसि ।
प्रसीद सुभ्रु त्वं मह्यं गुरोर्गुरुतरा शुभे
aniyojye niyoktuṃ māṃ devayāni na cārhasi |
prasīda subhru tvaṃ mahyaṃ gurorgurutarā śubhe
यत्रोषितं विशालाक्षि त्वया चन्द्रनिभानने ।
तत्राहमुषितो भद्रे कुक्षौ काव्यस्य भामिनि
yatroṣitaṃ viśālākṣi tvayā candranibhānane |
tatrāhamuṣito bhadre kukṣau kāvyasya bhāmini
भगिनी धर्मतो मे त्वं मैवं वोचः सुमध्यमे ।
सुखमस्म्युषितो भद्रे न मन्युर्विद्यते मम
bhaginī dharmato me tvaṃ maivaṃ vocaḥ sumadhyame |
sukhamasmyuṣito bhadre na manyurvidyate mama
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि शिवमाशंस मे पथि ।
अविरोधेन धर्मस्य स्मर्तव्योऽस्मि कथान्तरे ।
अप्रमत्तोत्थिता नित्यमाराधय गुरुं मम
āpṛcche tvāṃ gamiṣyāmi śivamāśaṃsa me pathi |
avirodhena dharmasya smartavyo'smi kathāntare |
apramattotthitā nityamārādhaya guruṃ mama
देवयान्युवाच
यदि मां धर्मकामार्थे प्रत्याख्यास्यसि याचितः ।
ततः कच न ते विद्या सिद्धिमेषा गमिष्यति
yadi māṃ dharmakāmārthe pratyākhyāsyasi yācitaḥ |
tataḥ kaca na te vidyā siddhimeṣā gamiṣyati
कच उवाच
गुरुपुत्रीति कृत्वाऽहं प्रत्याचक्षे न दोषतः ।
गुरुणा चाननुज्ञातः काममेवं शपस्व माम्
guruputrīti kṛtvā'haṃ pratyācakṣe na doṣataḥ |
guruṇā cānanujñātaḥ kāmamevaṃ śapasva mām
आर्षं धर्मं ब्रुवाणोऽहं देवयानि यथा त्वया ।
शप्तो ह्यनर्हः शापस्य कामतोऽद्य न धर्मतः
ārṣaṃ dharmaṃ bruvāṇo'haṃ devayāni yathā tvayā |
śapto hyanarhaḥ śāpasya kāmato'dya na dharmataḥ
तस्माद्भवत्या यः कामो न तथा स भविष्यति ।
ऋषिपुत्रो न ते कश्चिज्जातु पाणिं ग्रहीष्यति
tasmādbhavatyā yaḥ kāmo na tathā sa bhaviṣyati |
ṛṣiputro na te kaścijjātu pāṇiṃ grahīṣyati
फलिष्यति न ते विद्या यत्त्वं मामात्थ तत्तथा ।
अध्यापयिष्यामि तु यं तस्य विद्या फलिष्यति
phaliṣyati na te vidyā yattvaṃ māmāttha tattathā |
adhyāpayiṣyāmi tu yaṃ tasya vidyā phaliṣyati
वैशंपायन उवाच
एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठो देवयानीं कचस्तदा ।
त्रिदशेशालयं शीघ्रं जगाम द्विजसत्तमः
evamuktvā dvijaśreṣṭho devayānīṃ kacastadā |
tridaśeśālayaṃ śīghraṃ jagāma dvijasattamaḥ
तमागतमभिप्रेक्ष्य देवा इन्द्रपुरोगमाः ।
बृहस्पतिं सभाज्येदं कचं वचनमब्रुवन्
tamāgatamabhiprekṣya devā indrapurogamāḥ |
bṛhaspatiṃ sabhājyedaṃ kacaṃ vacanamabruvan
देवा ऊचुः
यत्त्वयास्मद्धितं कर्म कृतं वै परमाद्भुतम् ।
न ते यशः प्रणशिता भागभाक्व भविष्यसि
yattvayāsmaddhitaṃ karma kṛtaṃ vai paramādbhutam |
na te yaśaḥ praṇaśitā bhāgabhākva bhaviṣyasi
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)