अध्याय 39: जरत्कारु के लिए वासुकि बहन की रक्षा करते हैं

एलापत्रवचः श्रुत्वा ते नागा द्विजसत्तम ।
सर्वे प्रहृष्टमनसः साधुसाध्वित्यपूजयन्

elāpatravacaḥ śrutvā te nāgā dvijasattama |
sarve prahṛṣṭamanasaḥ sādhusādhvityapūjayan

ततःप्रभृति तां कन्यां वासुकिः पर्यरक्षत ।
जरत्कारुं स्वसारं वै परं हर्षमवाप च

tataḥprabhṛti tāṃ kanyāṃ vāsukiḥ paryarakṣata |
jaratkāruṃ svasāraṃ vai paraṃ harṣamavāpa ca

ततो नातिमहान्कालः समतीत इवाभवत् ।
अथ देवासुराः सर्वे ममन्थुर्वरुणालयम्

tato nātimahānkālaḥ samatīta ivābhavat |
atha devāsurāḥ sarve mamanthurvaruṇālayam

तत्र नेत्रमभून्नागो वासुकिर्बलिनां वरः ।
समाप्यैव च तत्कर्म पितामहमुपागमन्

tatra netramabhūnnāgo vāsukirbalināṃ varaḥ |
samāpyaiva ca tatkarma pitāmahamupāgaman

देवा वासुकिना सार्धं पितामहमथाव्रुवन् ।
भगवञ्शापभीतोऽयं वासुकिस्तप्यते भृशम्

devā vāsukinā sārdhaṃ pitāmahamathāvruvan |
bhagavañśāpabhīto'yaṃ vāsukistapyate bhṛśam

अस्यैतन्मानसं शल्यं समुद्धर्तुं त्वमर्हसि ।
जनन्याः शापजं देव ज्ञातीनां हितमिच्छतः

asyaitanmānasaṃ śalyaṃ samuddhartuṃ tvamarhasi |
jananyāḥ śāpajaṃ deva jñātīnāṃ hitamicchataḥ

हितो ह्ययं सदास्मकं प्रियकारी च नागराट् ।
प्रसादं कुरु देवेश शमयास्य मनोज्वरम्

hito hyayaṃ sadāsmakaṃ priyakārī ca nāgarāṭ |
prasādaṃ kuru deveśa śamayāsya manojvaram

मयैव तद्वितीर्णं वै वचनं मनसाऽमराः ।
एलापत्रेण नागेन यदस्याभिहितं पुरा

mayaiva tadvitīrṇaṃ vai vacanaṃ manasā'marāḥ |
elāpatreṇa nāgena yadasyābhihitaṃ purā

तत्करोत्वेष नागेन्द्रः प्राप्तकालं वचः स्वयम् ।
विनशिष्यन्ति ये पापा न तु ये धर्मचारिणः

tatkarotveṣa nāgendraḥ prāptakālaṃ vacaḥ svayam |
vinaśiṣyanti ye pāpā na tu ye dharmacāriṇaḥ

उत्पन्नः स जरत्कारुस्तपस्युग्रे रतो द्विजः ।
तस्यैष भगिनीं काले जरत्कारुं प्रयच्छतु

utpannaḥ sa jaratkārustapasyugre rato dvijaḥ |
tasyaiṣa bhaginīṃ kāle jaratkāruṃ prayacchatu

एलापत्रेण यत्प्रोक्तं वचनं भुजगेन ह ।
पन्नगानां हितं देवास्तत्तथा न तदन्यथा

elāpatreṇa yatproktaṃ vacanaṃ bhujagena ha |
pannagānāṃ hitaṃ devāstattathā na tadanyathā

एतच्छ्रुत्वा तु नागेन्द्रः पितामहवचस्तदा ।
संदिश्य पन्नगान्सर्वान्वासुकिः शापमोहितः

etacchrutvā tu nāgendraḥ pitāmahavacastadā |
saṃdiśya pannagānsarvānvāsukiḥ śāpamohitaḥ

स्वसारमुद्यम्य तदा जरत्कारुमृषिं प्रति ।
सर्पान्बहूञ्जरत्कारौ नित्ययुक्तान्समादधत्

svasāramudyamya tadā jaratkārumṛṣiṃ prati |
sarpānbahūñjaratkārau nityayuktānsamādadhat

जरत्कारुर्यदा भार्यामिच्छेद्वरयितुं प्रभुः ।
शीघ्रमेत्य तदाऽऽख्येयं तन्नः श्रेयो भविष्यति

jaratkāruryadā bhāryāmicchedvarayituṃ prabhuḥ |
śīghrametya tadā''khyeyaṃ tannaḥ śreyo bhaviṣyati