अध्याय 26: इन्द्र झुलसे सर्पों पर वर्षा करते हैं

एवं स्तुतस्तदा कद्र्वा भगवान्हरिवाहनः ।
नीलजीमूतसंघातैः सर्वमम्बरमावृणोत्

evaṃ stutastadā kadrvā bhagavānharivāhanaḥ |
nīlajīmūtasaṃghātaiḥ sarvamambaramāvṛṇot

मेघानाज्ञापयामास वर्षध्वममृतं शुभम् ।
ते मेघा मुमुचुस्तोयं प्रभूतं विद्युदुज्ज्वलाः

meghānājñāpayāmāsa varṣadhvamamṛtaṃ śubham |
te meghā mumucustoyaṃ prabhūtaṃ vidyudujjvalāḥ

परस्परमिवात्यर्थं गर्जन्तः सततं दिवि ।
संवर्तितमिवाकाशं जलदैः सुमहाद्भुतैः

parasparamivātyarthaṃ garjantaḥ satataṃ divi |
saṃvartitamivākāśaṃ jaladaiḥ sumahādbhutaiḥ

सृजद्भिरतुलं तोयमजस्रं सुमहारवैः ।
संप्रनृत्तमिवाकाशं धारोर्मिभिरनेकशः

sṛjadbhiratulaṃ toyamajasraṃ sumahāravaiḥ |
saṃpranṛttamivākāśaṃ dhārormibhiranekaśaḥ

मेघस्तनितनिर्घोषौर्विद्युत्पवनकम्पितैः ।
तैर्मेघैः सततासारं वर्षद्भिरनिशं तदा

meghastanitanirghoṣaurvidyutpavanakampitaiḥ |
tairmeghaiḥ satatāsāraṃ varṣadbhiraniśaṃ tadā

नष्टचन्द्रार्ककिरणमम्बरं समपद्यत ।
नागानामुत्तमो हर्षस्तथा वर्षति वासवे

naṣṭacandrārkakiraṇamambaraṃ samapadyata |
nāgānāmuttamo harṣastathā varṣati vāsave

आपूर्यत मही चापि सलिलेन समन्ततः ।
रसातलमनुप्राप्तं शीतलं विमलं जलम् ।

āpūryata mahī cāpi salilena samantataḥ |
rasātalamanuprāptaṃ śītalaṃ vimalaṃ jalam |

तदा भूरभवच्छन्ना जलोर्मिभिरनेकशः ।
रामणीयकमागच्छन्मात्रा सह भुजंगमाः

tadā bhūrabhavacchannā jalormibhiranekaśaḥ |
rāmaṇīyakamāgacchanmātrā saha bhujaṃgamāḥ