अध्याय 25: गरुड़ सर्पों को ले जाते हैं; कद्रू की इन्द्रस्तुति

ततः कामगमः पक्षी महावीर्यो महाबलः ।
मातुरन्तिकमागच्छत्परं पारं महोदधेः

tataḥ kāmagamaḥ pakṣī mahāvīryo mahābalaḥ |
māturantikamāgacchatparaṃ pāraṃ mahodadheḥ

यत्र सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिता ।
अतीव दुःखसंतप्ता दासीभावमुपागता

yatra sā vinatā tasminpaṇitena parājitā |
atīva duḥkhasaṃtaptā dāsībhāvamupāgatā

ततः कदाचिद्विनतां प्रणतां पुत्रसन्निधौ ।
काले चाहूय वचनं कद्रूरिदमभाषत

tataḥ kadācidvinatāṃ praṇatāṃ putrasannidhau |
kāle cāhūya vacanaṃ kadrūridamabhāṣata

नागानामालयं भद्रे सुरम्यं चारुदर्शनम् ।
समुद्रकुक्षावेकान्ते तत्र मां विनते नय

nāgānāmālayaṃ bhadre suramyaṃ cārudarśanam |
samudrakukṣāvekānte tatra māṃ vinate naya

ततः सुपर्णमाता तामवहत्सर्पमातरम् ।
पन्नगान्गरुडश्चापि मातुर्वचनचोदितः

tataḥ suparṇamātā tāmavahatsarpamātaram |
pannagāngaruḍaścāpi māturvacanacoditaḥ

स सूर्यमभितो याति वैनतेयो विहंगमः ।
सूर्यरश्मिप्रतप्ताश्च मूर्च्छिताः पन्नगाऽभवन्

sa sūryamabhito yāti vainateyo vihaṃgamaḥ |
sūryaraśmiprataptāśca mūrcchitāḥ pannagā'bhavan

तदवस्थान्सुतान्दृष्ट्वा कद्रूः शक्रमथास्तुवत् ।
नमस्ते सर्वदेवेश नमस्ते बलसूदन

tadavasthānsutāndṛṣṭvā kadrūḥ śakramathāstuvat |
namaste sarvadeveśa namaste balasūdana

नमुचिघ्न नमस्तेऽस्तु सहस्राक्ष शचीपते ।
सर्पाणां सूर्यतप्तानां वारिणा त्वं प्लवो भव

namucighna namaste'stu sahasrākṣa śacīpate |
sarpāṇāṃ sūryataptānāṃ vāriṇā tvaṃ plavo bhava

त्वमेव परमं त्राणमस्माकममरोत्तम ।
ईशो असि पवः स्रष्टुं त्वमनल्पं पुरंदर

tvameva paramaṃ trāṇamasmākamamarottama |
īśo asi pavaḥ sraṣṭuṃ tvamanalpaṃ puraṃdara

त्वमेव मेघस्त्वं वायुस्त्वमग्निर्विद्युतोऽम्बरे ।
त्वमभ्रगणविक्षेप्ता त्वामेवाहुर्महाघनम्

tvameva meghastvaṃ vāyustvamagnirvidyuto'mbare |
tvamabhragaṇavikṣeptā tvāmevāhurmahāghanam

त्वं वज्रमतुलं घोरं घोषवांस्त्वं बलाहकः ।
स्रष्टा त्वमेव लोकानां संहर्ता चापराजितः

tvaṃ vajramatulaṃ ghoraṃ ghoṣavāṃstvaṃ balāhakaḥ |
sraṣṭā tvameva lokānāṃ saṃhartā cāparājitaḥ

त्वं ज्योतिः सर्वभूतानां त्वमादित्यो विभावसुः ।
त्वं महद्भूतमाश्चर्यं त्वं राजा त्वं सुरोत्तमः

tvaṃ jyotiḥ sarvabhūtānāṃ tvamādityo vibhāvasuḥ |
tvaṃ mahadbhūtamāścaryaṃ tvaṃ rājā tvaṃ surottamaḥ

त्वं विष्णुस्त्वं सहस्राक्षस्त्वं देवस्त्वं परायणम् ।
त्वं सर्वममृतं देव त्वं सोमः परमार्चितः

tvaṃ viṣṇustvaṃ sahasrākṣastvaṃ devastvaṃ parāyaṇam |
tvaṃ sarvamamṛtaṃ deva tvaṃ somaḥ paramārcitaḥ

त्वं मुहूर्तस्तिथिस्त्वं च त्वं लवस्त्वं पुनः क्षणः ।
शुक्लस्त्वं बहुलस्त्वं च कला काष्ठा त्रुटिस्तथा ।
संवत्सरर्तवो मासा रजन्यश्च दिनानि च

tvaṃ muhūrtastithistvaṃ ca tvaṃ lavastvaṃ punaḥ kṣaṇaḥ |
śuklastvaṃ bahulastvaṃ ca kalā kāṣṭhā truṭistathā |
saṃvatsarartavo māsā rajanyaśca dināni ca

त्वमुत्तमा सगिरिवना वसुंधरा
सभास्करं वितिमिरमम्बरं तथा ।
मदोदधिः सतिमितिमिङ्गिलस्तथा
महोर्मिमान्बहुमकरो झषाकुलः

tvamuttamā sagirivanā vasuṃdharā
sabhāskaraṃ vitimiramambaraṃ tathā |
madodadhiḥ satimitimiṅgilastathā
mahormimānbahumakaro jhaṣākulaḥ

महायशास्त्वमिति सदाऽभिपूज्यसे
मनीषिभिर्मुदितमना महर्षिभिः ।
अभिष्टुतः पिबसि च सोममध्वरे
कषट्कृतान्यपि च हवींषि भूतये

mahāyaśāstvamiti sadā'bhipūjyase
manīṣibhirmuditamanā maharṣibhiḥ |
abhiṣṭutaḥ pibasi ca somamadhvare
kaṣaṭkṛtānyapi ca havīṃṣi bhūtaye

त्वं विप्रैः सततमिहेज्यसे फलार्थं
वेदाङ्गेष्वतुलबलौघ गीयसे च ।
त्वद्धेतोर्यजनपरायणा द्विजेन्द्रा
वेदाङ्गान्यभिगमयन्ति सर्वयत्नैः

tvaṃ vipraiḥ satatamihejyase phalārthaṃ
vedāṅgeṣvatulabalaugha gīyase ca |
tvaddhetoryajanaparāyaṇā dvijendrā
vedāṅgānyabhigamayanti sarvayatnaiḥ