क्रोशणात्रे पुरस्यासीद्गोष्ठं पार्थस्य शोभनम् ।
तत्रापि यात्वा बीभत्सुर्निविष्टो यदुकन्यया
krośaṇātre purasyāsīdgoṣṭhaṃ pārthasya śobhanam |
tatrāpi yātvā bībhatsurniviṣṭo yadukanyayā
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि हरणाहरणपर्वणि षट्चत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
33 श्लोक · 246 में से 261
अर्जुन नगर से एक कोस पर अपने गोष्ठ में ठहरते हैं। द्रौपदी उन्हें सुभद्रा के साथ आते देख कहीं पहले ही कठोर वचन न कह दे, क्योंकि उसका पहला वचन लौटता नहीं, इसलिए वे सुभद्रा से कहते हैं कि अभिमान छोड़कर ग्वालिन के वेश में आगे जाओ। वह मान जाती है। ग्वालिनों से घिरी वह महल पहुँचकर कुन्ती को प्रणाम करती है, जो स्नेह से उसका सिर सूँघती हैं। फिर द्रौपदी को प्रणाम कर कहती है, मैं आपकी दासी हूँ। द्रौपदी उठकर उसे गले लगाती है और आशीर्वाद देती है: तुम्हारे पति निष्कण्टक हों, तुम वीर पुत्रों की माता बनो। पीछे से अर्जुन आकर धौम्य, माता, युधिष्ठिर और भीम को प्रणाम करते हैं, नकुल-सहदेव को गले लगाते हैं। सुभद्रा अपने आचरण से सबकी प्रिय बन जाती है।
वैशंपायन उवाच
क्रोशणात्रे पुरस्यासीद्गोष्ठं पार्थस्य शोभनम् ।
तत्रापि यात्वा बीभत्सुर्निविष्टो यदुकन्यया
krośaṇātre purasyāsīdgoṣṭhaṃ pārthasya śobhanam |
tatrāpi yātvā bībhatsurniviṣṭo yadukanyayā
ततः सुभद्रां सत्कृत्य पार्थो वचनमब्रवीत् ।
गोपिकानां तु वेषेण गच्छ त्वं वृजिनं पुरम्
tataḥ subhadrāṃ satkṛtya pārtho vacanamabravīt |
gopikānāṃ tu veṣeṇa gaccha tvaṃ vṛjinaṃ puram
कामव्याहारिणी कृष्णा रोचतां ते वचो मम ।
दृष्ट्वा तु परुषं ब्रूयात्सह तत्र मयागताम्
kāmavyāhāriṇī kṛṣṇā rocatāṃ te vaco mama |
dṛṣṭvā tu paruṣaṃ brūyātsaha tatra mayāgatām
अन्यवेषेण तु गतां दृष्ट्वा सा त्वां प्रियं वदेत् ।
यत्तु सा प्रथमं ब्रूयान्न तस्यास्ति निवर्तनम्
anyaveṣeṇa tu gatāṃ dṛṣṭvā sā tvāṃ priyaṃ vadet |
yattu sā prathamaṃ brūyānna tasyāsti nivartanam
तस्मान्मानं च दर्पं च व्यपनीय स्वयं व्रज ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सुभद्रा प्रत्यभाषत
tasmānmānaṃ ca darpaṃ ca vyapanīya svayaṃ vraja |
tasya tadvacanaṃ śrutvā subhadrā pratyabhāṣata
एवमेतत्करिष्यामि यथा त्वं पार्थ भाषसे ।
सुभद्रावचनं श्रुत्वा सुप्रीतः पाकशासनिः
evametatkariṣyāmi yathā tvaṃ pārtha bhāṣase |
subhadrāvacanaṃ śrutvā suprītaḥ pākaśāsaniḥ
गोपालान्स समानीय त्वरितो वाक्यमब्रवीत् ।
तरुम्यः सन्ति यावन्त्यस्ताः सर्वा व्रजयोषितः
gopālānsa samānīya tvarito vākyamabravīt |
tarumyaḥ santi yāvantyastāḥ sarvā vrajayoṣitaḥ
आगच्छन्तु गमिष्यन्त्या भद्रया सह सङ्गताः ।
इन्द्रप्रस्थं पुरवरं कृष्णां द्रष्टुं यशस्विनीम्
āgacchantu gamiṣyantyā bhadrayā saha saṅgatāḥ |
indraprasthaṃ puravaraṃ kṛṣṇāṃ draṣṭuṃ yaśasvinīm
एतच्छ्रुत्वा तु गोपालैरानीता व्रजयोषितः ।
ततस्ताभिः परिवृतां व्रजस्त्रीभिः समन्ततः
etacchrutvā tu gopālairānītā vrajayoṣitaḥ |
tatastābhiḥ parivṛtāṃ vrajastrībhiḥ samantataḥ
सुभद्रां त्वरमाणश्च रक्तकौशेयवासिनीम् ।
पार्थः प्रस्थापयामास कृत्वा गोपालिकावपुः
subhadrāṃ tvaramāṇaśca raktakauśeyavāsinīm |
pārthaḥ prasthāpayāmāsa kṛtvā gopālikāvapuḥ
साऽधिकं तेन रूपेण शोभमाना यशस्विनी ।
गोपालिकामध्यगता प्रययौ वृजिनं पुरम्
sā'dhikaṃ tena rūpeṇa śobhamānā yaśasvinī |
gopālikāmadhyagatā prayayau vṛjinaṃ puram
त्वरिता खाण्डवप्रस्थमाससाद विवेश च ।
भवनं श्रेष्ठमासाद्य वीरपत्नी वराङ्गना
tvaritā khāṇḍavaprasthamāsasāda viveśa ca |
bhavanaṃ śreṣṭhamāsādya vīrapatnī varāṅganā
ववन्दे पृथुताम्राक्षी पृथां भद्रा पितृष्वसाम् ।
तां कुन्ती चारुसर्वाङ्गीमुपाजिघ्रत मूर्धनि
vavande pṛthutāmrākṣī pṛthāṃ bhadrā pitṛṣvasām |
tāṃ kuntī cārusarvāṅgīmupājighrata mūrdhani
प्रीत्या परमया युक्ता आशीर्भिर्युञ्जताऽतुलाम् ।
ततोऽभिगम्य त्वरिता पूर्णेन्दुसदृशानना
prītyā paramayā yuktā āśīrbhiryuñjatā'tulām |
tato'bhigamya tvaritā pūrṇendusadṛśānanā
ववन्दे द्रौपदीं भद्रा प्रेष्याऽहमिति चाब्रवीत् ।
प्रत्युत्थाय तदा कृष्णा स्वसारं माधवस्य च
vavande draupadīṃ bhadrā preṣyā'hamiti cābravīt |
pratyutthāya tadā kṛṣṇā svasāraṃ mādhavasya ca
परिष्वज्यावदत्प्रीत्या निःसपत्नोस्तु ते पतिः ।
वीरसूर्भव भद्रे त्वं भव भर्तृप्रिया तथा
pariṣvajyāvadatprītyā niḥsapatnostu te patiḥ |
vīrasūrbhava bhadre tvaṃ bhava bhartṛpriyā tathā
ओजसा निर्मिता बह्वीरुवाच परमाशिषः ।
तथैव मुदिता भद्रा तामुवाच तथास्त्विति
ojasā nirmitā bahvīruvāca paramāśiṣaḥ |
tathaiva muditā bhadrā tāmuvāca tathāstviti
ततः सुभद्रां वार्ष्णेयी परिष्वज्य शुभाननाम् ।
अङ्के निवेश्य मुदिता वसुदेवं प्रशस्य च
tataḥ subhadrāṃ vārṣṇeyī pariṣvajya śubhānanām |
aṅke niveśya muditā vasudevaṃ praśasya ca
ततः किलकिलाशब्दः क्षणेन समपद्यत ।
हर्षादानर्तयोधानामासाद्य वृजिनं पुरम्
tataḥ kilakilāśabdaḥ kṣaṇena samapadyata |
harṣādānartayodhānāmāsādya vṛjinaṃ puram
देवपुत्रप्रकाशास्ते जाम्बूनदमयध्वजाः ।
पृष्ठतोऽनुययुः पार्थं पुरुहूतमिवामराः
devaputraprakāśāste jāmbūnadamayadhvajāḥ |
pṛṣṭhato'nuyayuḥ pārthaṃ puruhūtamivāmarāḥ
गोभिरुष्ट्रैः सदश्वैश्च युक्तानि बहुला जनाः ।
ददृशुर्यानमुख्यानि दाशार्हपुरवासिनाम्
gobhiruṣṭraiḥ sadaśvaiśca yuktāni bahulā janāḥ |
dadṛśuryānamukhyāni dāśārhapuravāsinām
ततः पुरवरे यूनां पुंसां वाच उदीरिताः ।
अर्जुने प्रतियाति स्म अश्रूयन्त समन्ततः
tataḥ puravare yūnāṃ puṃsāṃ vāca udīritāḥ |
arjune pratiyāti sma aśrūyanta samantataḥ
प्रवासादागतं पार्थं दृष्ट्वा स्वमिव बान्धवम् ।
सोऽभिगम्य नरश्रेष्ठो दाशार्हशतसंवृतः ।
pravāsādāgataṃ pārthaṃ dṛṣṭvā svamiva bāndhavam |
so'bhigamya naraśreṣṭho dāśārhaśatasaṃvṛtaḥ |
पौरैः पुरवरं प्रीत्या परया चाभिनन्दितः ।
प्राप्य चान्तःपुरद्वारमवरुह्य नरर्षभः
pauraiḥ puravaraṃ prītyā parayā cābhinanditaḥ |
prāpya cāntaḥpuradvāramavaruhya nararṣabhaḥ
ववन्दे धौम्यमासाद्य मातरं च धनञ्जयः ।
स्पृष्ट्वा च चरणौ राज्ञो भीमस्य च धनञ्जयः
vavande dhaumyamāsādya mātaraṃ ca dhanañjayaḥ |
spṛṣṭvā ca caraṇau rājño bhīmasya ca dhanañjayaḥ
यमाभ्यां वन्दितो हृष्टः सस्वजे तौ ननन्द च ।
ब्राह्मणप्रमुखान्सर्वान्भ्रातृभिः सह सङ्गतः
yamābhyāṃ vandito hṛṣṭaḥ sasvaje tau nananda ca |
brāhmaṇapramukhānsarvānbhrātṛbhiḥ saha saṅgataḥ
यथार्हं मानयामास पौरजानपदानपि ।
तत्रस्थान्यनुयातानि तीर्थान्यायतनानि च
yathārhaṃ mānayāmāsa paurajānapadānapi |
tatrasthānyanuyātāni tīrthānyāyatanāni ca
निवेदयामास तदा राज्ञे सर्वं स्वनुष्ठितम् ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः कथयामास भारत
nivedayāmāsa tadā rājñe sarvaṃ svanuṣṭhitam |
bhrātṛbhyaścaiva sarvebhyaḥ kathayāmāsa bhārata
श्रुत्वा सर्वं महाप्राज्ञो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
पुरस्तादेव तेषां तु पूजयामास चार्जुनम्
śrutvā sarvaṃ mahāprājño dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ |
purastādeva teṣāṃ tu pūjayāmāsa cārjunam
पाण्डवेन यथार्हं तु पूजार्हेण सुपूजितः ।
न्यविशच्चाभ्यनुज्ञातो राज्ञा तुष्टो यशस्विना
pāṇḍavena yathārhaṃ tu pūjārheṇa supūjitaḥ |
nyaviśaccābhyanujñāto rājñā tuṣṭo yaśasvinā
तामदीनां सुपूजार्हां सुभद्रां प्रीतिवर्धिनीम् ।
साक्षाच्छ्रियममन्यन्त पार्थाः कृष्णसहोदराम्
tāmadīnāṃ supūjārhāṃ subhadrāṃ prītivardhinīm |
sākṣācchriyamamanyanta pārthāḥ kṛṣṇasahodarām
गुरूणां श्वशुराणां च देवराणां तथैव च ।
सुभद्रा स्वेन वृत्तेन बभूव परमप्रिया
gurūṇāṃ śvaśurāṇāṃ ca devarāṇāṃ tathaiva ca |
subhadrā svena vṛttena babhūva paramapriyā
ततस्ते हृष्टमनसः पाण्डवेया महारथाः ।
कुन्ती च परमप्रीता कृष्णा च सततं तथा
tataste hṛṣṭamanasaḥ pāṇḍaveyā mahārathāḥ |
kuntī ca paramaprītā kṛṣṇā ca satataṃ tathā
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)