अध्याय 17: मेरु पर देवता मन्थन की योजना बनाते हैं

एतस्मिन्नेव काले तु भगिन्यौ ते तपोधन ।
अपश्यतां समायान्तमुच्चैः श्रवसमन्तिकात्

etasminneva kāle tu bhaginyau te tapodhana |
apaśyatāṃ samāyāntamuccaiḥ śravasamantikāt

यं तु देवगणाः सर्वे हृष्टरूपमपूजयन् ।
मथ्यमानेऽमृते जातमश्वरत्नमनुत्तमम्

yaṃ tu devagaṇāḥ sarve hṛṣṭarūpamapūjayan |
mathyamāne'mṛte jātamaśvaratnamanuttamam

अमोघबलमश्वानामुत्तमं जविनां वरम् ।
श्रीमन्तमजरं दिव्यं सर्वलक्षणपूजितम्

amoghabalamaśvānāmuttamaṃ javināṃ varam |
śrīmantamajaraṃ divyaṃ sarvalakṣaṇapūjitam

कथं तदमृतं देवैर्मथितं क्व च शंस मे ।
कारणं चात्र मथने संजातममृतात्परम् ॥
यत्र जज्ञे महावीर्यः सोऽश्वराजो महाद्युतिः

kathaṃ tadamṛtaṃ devairmathitaṃ kva ca śaṃsa me |
kāraṇaṃ cātra mathane saṃjātamamṛtātparam ||
yatra jajñe mahāvīryaḥ so'śvarājo mahādyutiḥ

ज्वलन्तमचलं मेरुं तेजोराशिमनुत्तमम् ।
आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः

jvalantamacalaṃ meruṃ tejorāśimanuttamam |
ākṣipantaṃ prabhāṃ bhānoḥ svaśṛṅgaiḥ kāñcanojjvalaiḥ

कनकाभरणं चित्रं देवगन्धर्वसेवितम् ।
अप्रमेयमनाधृष्यमधर्मबहुलैर्जनैः

kanakābharaṇaṃ citraṃ devagandharvasevitam |
aprameyamanādhṛṣyamadharmabahulairjanaiḥ

व्यालैरावारितं घोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम् ।
नाकमावृत्य तिष्ठन्तमुच्छ्रयेण महागिरिम्

vyālairāvāritaṃ ghorairdivyauṣadhividīpitam |
nākamāvṛtya tiṣṭhantamucchrayeṇa mahāgirim

अगम्यं मनसाप्यन्यैर्नदीवृक्षसमन्वितम् ।
नानापतगसङ्घैश्च नादितं सुमनोहरैः

agamyaṃ manasāpyanyairnadīvṛkṣasamanvitam |
nānāpatagasaṅghaiśca nāditaṃ sumanoharaiḥ

तस्य शृङ्गमुपारुह्य बहुरत्नाचितं शुभम् ।
अनन्तकल्पमद्वन्द्वं सुराः सर्वे महौजसः

tasya śṛṅgamupāruhya bahuratnācitaṃ śubham |
anantakalpamadvandvaṃ surāḥ sarve mahaujasaḥ

ते मन्त्रयितुमारब्धास्तत्रासीना दिवौकसः ।
अमृताय समागम्य तपोनियमसंयुताः

te mantrayitumārabdhāstatrāsīnā divaukasaḥ |
amṛtāya samāgamya taponiyamasaṃyutāḥ

तत्र नारायणो देवो ब्रह्माणमिदमब्रवीत् ।
चिन्तयत्सु सुरेष्वेवं मन्त्रयत्सु च सर्वशः

tatra nārāyaṇo devo brahmāṇamidamabravīt |
cintayatsu sureṣvevaṃ mantrayatsu ca sarvaśaḥ

देवैरसुरसङ्घैश्च मथ्यतां कलशोदधिः ।
भविष्यत्यमृतं तत्र मथ्यमाने महोदधौ

devairasurasaṅghaiśca mathyatāṃ kalaśodadhiḥ |
bhaviṣyatyamṛtaṃ tatra mathyamāne mahodadhau

सर्वौषधीः समावाप्य सर्वरत्नानि चैव ह ।
मन्थध्वयुदधिं देवा वेत्स्यध्वममृतं ततः

sarvauṣadhīḥ samāvāpya sarvaratnāni caiva ha |
manthadhvayudadhiṃ devā vetsyadhvamamṛtaṃ tataḥ