अध्याय 14: वासुकि अपनी बहन जरत्कारु को देते हैं

ततो निवेशाय तदा स विप्रः संशितव्रतः ।
महीं चचार दारार्थी न च दारानविन्दत

tato niveśāya tadā sa vipraḥ saṃśitavrataḥ |
mahīṃ cacāra dārārthī na ca dārānavindata

स कदाचिद्वनं गत्वा विप्रः पितृवचः स्मरन् ।
द्र.चुक्रोश कन्याभिक्षार्थी अथैते द्वे यजुषी । सो अनुष्टुबेव वाग्वा अनुष्टुप्तद्यदिदं द्वयं वाचो रूपं दैवं च मानुषं चोच्चैश्च शनैश्च तदेते द्वे । ता वा एतास्तिस्रोऽनुष्टुभः । चित एष गार्हपत्यस्तद्यदेता अत्र तिस्रोऽनुष्टुभ.. - माशतिस्रो वाचः शनैरिव

sa kadācidvanaṃ gatvā vipraḥ pitṛvacaḥ smaran |
dra.cukrośa kanyābhikṣārthī athaite dve yajuṣī | so anuṣṭubeva vāgvā anuṣṭuptadyadidaṃ dvayaṃ vāco rūpaṃ daivaṃ ca mānuṣaṃ coccaiśca śanaiśca tadete dve | tā vā etāstisro'nuṣṭubhaḥ | cita eṣa gārhapatyastadyadetā atra tisro'nuṣṭubha.. - māśatisro vācaḥ śanairiva

तं वासुकिः प्रत्यगृह्णादुद्यम्य भगिनीं तदा ।
न स तां प्रतिजग्राह न सनाम्नीति चिन्तयन्

taṃ vāsukiḥ pratyagṛhṇādudyamya bhaginīṃ tadā |
na sa tāṃ pratijagrāha na sanāmnīti cintayan

सनाम्नीं चोद्यतां भार्यां गृह्णीयामिति तस्य हि ।
मनो निविष्टमभवज्जरत्कारोर्महात्मनः

sanāmnīṃ codyatāṃ bhāryāṃ gṛhṇīyāmiti tasya hi |
mano niviṣṭamabhavajjaratkārormahātmanaḥ

तमुवाच महाप्राज्ञो जरत्कारुर्महातपाः ।
किंनाम्नी भगिनीयं ते ब्रूहि सत्यं भुजंगम

tamuvāca mahāprājño jaratkārurmahātapāḥ |
kiṃnāmnī bhaginīyaṃ te brūhi satyaṃ bhujaṃgama

जरत्कारो जरत्कारुः स्वसेयमनुजा मम ।
प्रतिगृह्णीष्व भार्यार्थे मया दत्तां सुमध्यमाम् ।
त्वदर्थं रक्षिता पूर्वं प्रतीच्छेमां द्विजोत्तम

jaratkāro jaratkāruḥ svaseyamanujā mama |
pratigṛhṇīṣva bhāryārthe mayā dattāṃ sumadhyamām |
tvadarthaṃ rakṣitā pūrvaṃ pratīcchemāṃ dvijottama

एवमुक्त्वा ततः प्रादाद्भार्यार्थे वरवर्णिनीम् ।
स च तां प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा

evamuktvā tataḥ prādādbhāryārthe varavarṇinīm |
sa ca tāṃ pratijagrāha vidhidṛṣṭena karmaṇā