Adi Parva

Chapter 14: Vasuki gives his sister to Jaratkaru

इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि आस्तीकपर्वणि चतुर्दशोऽध्यायः ॥

7 verses · 14 of 261

What happens in this chapter

Vasuki gives his sister to Jaratkaru

Jaratkaru, firm in his vows, wanders the earth looking for a wife on his terms but finds none. One day, remembering his ancestors' words, he goes into the forest and cries out three times, softly, asking for a bride. Vasuki, king of the nagas, hears him and comes forward, bringing his sister to give him. Jaratkaru hesitates, unsure whether she bears his name, and says he will not maintain her. Vasuki answers that his younger sister is also called Jaratkaru, and that he himself will protect her. Thus the sage's two conditions are met. Vasuki gives the beautiful maiden to the ascetic as his wife, and the marriage is performed by rite.

सौतिरुवाच

14.1

ततो निवेशाय तदा स विप्रः संशितव्रतः ।
महीं चचार दारार्थी न च दारानविन्दत

tato niveśāya tadā sa vipraḥ saṃśitavrataḥ |
mahīṃ cacāra dārārthī na ca dārānavindata

14.2

स कदाचिद्वनं गत्वा विप्रः पितृवचः स्मरन् ।
द्र.चुक्रोश कन्याभिक्षार्थी अथैते द्वे यजुषी । सो अनुष्टुबेव वाग्वा अनुष्टुप्तद्यदिदं द्वयं वाचो रूपं दैवं च मानुषं चोच्चैश्च शनैश्च तदेते द्वे । ता वा एतास्तिस्रोऽनुष्टुभः । चित एष गार्हपत्यस्तद्यदेता अत्र तिस्रोऽनुष्टुभ.. - माशतिस्रो वाचः शनैरिव

sa kadācidvanaṃ gatvā vipraḥ pitṛvacaḥ smaran |
dra.cukrośa kanyābhikṣārthī athaite dve yajuṣī | so anuṣṭubeva vāgvā anuṣṭuptadyadidaṃ dvayaṃ vāco rūpaṃ daivaṃ ca mānuṣaṃ coccaiśca śanaiśca tadete dve | tā vā etāstisro'nuṣṭubhaḥ | cita eṣa gārhapatyastadyadetā atra tisro'nuṣṭubha.. - māśatisro vācaḥ śanairiva

14.3

तं वासुकिः प्रत्यगृह्णादुद्यम्य भगिनीं तदा ।
न स तां प्रतिजग्राह न सनाम्नीति चिन्तयन्

taṃ vāsukiḥ pratyagṛhṇādudyamya bhaginīṃ tadā |
na sa tāṃ pratijagrāha na sanāmnīti cintayan

14.4

सनाम्नीं चोद्यतां भार्यां गृह्णीयामिति तस्य हि ।
मनो निविष्टमभवज्जरत्कारोर्महात्मनः

sanāmnīṃ codyatāṃ bhāryāṃ gṛhṇīyāmiti tasya hi |
mano niviṣṭamabhavajjaratkārormahātmanaḥ

14.5

तमुवाच महाप्राज्ञो जरत्कारुर्महातपाः ।
किंनाम्नी भगिनीयं ते ब्रूहि सत्यं भुजंगम

tamuvāca mahāprājño jaratkārurmahātapāḥ |
kiṃnāmnī bhaginīyaṃ te brūhi satyaṃ bhujaṃgama

वासुकिरुवाच

14.6

जरत्कारो जरत्कारुः स्वसेयमनुजा मम ।
प्रतिगृह्णीष्व भार्यार्थे मया दत्तां सुमध्यमाम् ।
त्वदर्थं रक्षिता पूर्वं प्रतीच्छेमां द्विजोत्तम

jaratkāro jaratkāruḥ svaseyamanujā mama |
pratigṛhṇīṣva bhāryārthe mayā dattāṃ sumadhyamām |
tvadarthaṃ rakṣitā pūrvaṃ pratīcchemāṃ dvijottama

सौतिरुवाच

14.7

एवमुक्त्वा ततः प्रादाद्भार्यार्थे वरवर्णिनीम् ।
स च तां प्रतिजग्राह विधिदृष्टेन कर्मणा

evamuktvā tataḥ prādādbhāryārthe varavarṇinīm |
sa ca tāṃ pratijagrāha vidhidṛṣṭena karmaṇā

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)