वैदूर्य्यपुष्परागाणां कर्केते भीष्मके वदे ।
परीक्षां ब्रह्मणा प्रोक्तां व्यासेन कथितां द्विजा
vaidūryyapuṣparāgāṇāṃ karkete bhīṣmake vade |
parīkṣāṃ brahmaṇā proktāṃ vyāsena kathitāṃ dvijā
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे वैदूर्य्यपरीक्षणं नाम त्रिसप्ततितमोऽध्यायः ॥
19 श्लोक · 73 में से 241
सूत वैदूर्य, पुष्पराग, कर्केतन और भीष्मक की परीक्षा बताने की घोषणा करते हैं, जैसी ब्रह्मा ने कही और व्यास ने सुनाई। वैदूर्य असुर की उस गर्जना से उत्पन्न हुआ जो कल्पान्त के समुद्रनाद जैसी थी, इसलिए विदूर पर्वत के पास उसकी खान गुणों से भरी है। श्रेष्ठ वैदूर्य मोर के कण्ठ जैसा नीला या बाँस के पत्ते जैसा चमकीला होता है; चाष पक्षी के पंख की नोक जैसे रंग वाले प्रशंसित नहीं। गुणी वैदूर्य स्वामी को सौभाग्य से जोड़ता है और दोषी दोषों से, इसलिए यत्न से परीक्षा करे। नकली मणि भिन्न चिकनाई, हल्केपन और कोमलता से पहचानी जाती है। अन्त में मूल्य के तौल हैं: मनु का सुवर्ण सोलह माशे, शाण चार माशे, माशा पाँच कृष्णल, और धरण पल का दसवाँ भाग।
सूत उवाच
वैदूर्य्यपुष्परागाणां कर्केते भीष्मके वदे ।
परीक्षां ब्रह्मणा प्रोक्तां व्यासेन कथितां द्विजा
vaidūryyapuṣparāgāṇāṃ karkete bhīṣmake vade |
parīkṣāṃ brahmaṇā proktāṃ vyāsena kathitāṃ dvijā
कल्पान्तकालक्षुबिताम्बुराशेर्निर्ह्रादकल्पाद्दितिजस्य नादात् ।
वैदूर्य्यमुत्पन्नमनेकवर्णं शोभाभिरामद्युतिवर्णबीजम्
kalpāntakālakṣubitāmburāśernirhrādakalpādditijasya nādāt |
vaidūryyamutpannamanekavarṇaṃ śobhābhirāmadyutivarṇabījam
अविदूरे विदूरस्य गिरेरुत्तुङ्गरोधसः ।
कामभूतिकसीमानमनु तस्याकरो भवेत्
avidūre vidūrasya gireruttuṅgarodhasaḥ |
kāmabhūtikasīmānamanu tasyākaro bhavet
तस्य नादसमुत्थत्वादाकरः सुमहागुणः ।
अभूदुत्तरीतो लोके लोकत्रयविभूषणः
tasya nādasamutthatvādākaraḥ sumahāguṇaḥ |
abhūduttarīto loke lokatrayavibhūṣaṇaḥ
तस्यैव दानवपतेर्निनदानुरूपाः प्रवृट्पयोदवरदर्शित चारुरूपाः ।
वैदूर्य्यरत्नमणयो विविधावभासस्तस्मात्स्फुलिङ्गनिवहा इव संबभूवुः
tasyaiva dānavapaterninadānurūpāḥ pravṛṭpayodavaradarśita cārurūpāḥ |
vaidūryyaratnamaṇayo vividhāvabhāsastasmātsphuliṅganivahā iva saṃbabhūvuḥ
पद्मरागमुपादाय मणिवर्णा हि ये क्षितौ ।
सर्वांस्तान्वर्णशोभाभिर्वैदूर्य्यमनुगच्छति
padmarāgamupādāya maṇivarṇā hi ye kṣitau |
sarvāṃstānvarṇaśobhābhirvaidūryyamanugacchati
तेषां प्रधानं शिखिकण्ठनीलं यद्वा भवेद्वेणुदलप्रकाशम् ।
चाषाग्रपक्षप्रतिमश्रियो ये न ते प्रशस्ता मणिशास्त्रविद्भिः
teṣāṃ pradhānaṃ śikhikaṇṭhanīlaṃ yadvā bhavedveṇudalaprakāśam |
cāṣāgrapakṣapratimaśriyo ye na te praśastā maṇiśāstravidbhiḥ
गुणवान्वैदूर्य्यमणिर्योजयति स्वामिनं परंभा
ग्यैः ।
दोषैर्युक्तो दोषैस्तस्माद्यत्नात्परीक्षेत
guṇavānvaidūryyamaṇiryojayati svāminaṃ paraṃbhā
gyaiḥ |
doṣairyukto doṣaistasmādyatnātparīkṣeta
गिरिकाचशिशुपालौ काच स्फटिकाश्च धूमनिर्भिन्नाः ।
वैदूर्य्यमणेरेते विजातयः सन्निभाः सन्ति
girikācaśiśupālau kāca sphaṭikāśca dhūmanirbhinnāḥ |
vaidūryyamaṇerete vijātayaḥ sannibhāḥ santi
लिख्याभावात्काचं लघुभावाच्छैसुपालकं विद्यात् ।
गिरिकाचसदीप्तित्वात्स्फटिकं वर्णोज्ज्वलत्वेन
likhyābhāvātkācaṃ laghubhāvācchaisupālakaṃ vidyāt |
girikācasadīptitvātsphaṭikaṃ varṇojjvalatvena
यदिन्द्रनीलस्य महागुणस्य सुवर्णसंख्याकलितस्य मूल्यम् ।
तदेव वैदूर्य्यमणेः प्रदिष्टं पलद्वयोन्मापि तगौरवस्य
yadindranīlasya mahāguṇasya suvarṇasaṃkhyākalitasya mūlyam |
tadeva vaidūryyamaṇeḥ pradiṣṭaṃ paladvayonmāpi tagauravasya
जात्यस्य सर्वेऽपि मणेस्तु यादृग्विजातयः सन्ति समानवर्णाः ।
तथापि नानाकरणानुमेयभेदप्रकारः परमः प्रदिष्टः
jātyasya sarve'pi maṇestu yādṛgvijātayaḥ santi samānavarṇāḥ |
tathāpi nānākaraṇānumeyabhedaprakāraḥ paramaḥ pradiṣṭaḥ
सुखोपलक्ष्यश्च सदा विचार्य्यो ह्ययं प्रभेदो विदुषा नरेण ।
स्नेहप्रभेदो लघुता मृदुत्वं विजातिलिङ्गं खलु सार्वजन्यम्
sukhopalakṣyaśca sadā vicāryyo hyayaṃ prabhedo viduṣā nareṇa |
snehaprabhedo laghutā mṛdutvaṃ vijātiliṅgaṃ khalu sārvajanyam
कुशलाकुशलैः प्रपूर्य्यमाणाः प्रतिबद्धाः प्रतिसत्क्रियाप्रयोगैः ।
गुणदोषसमुद्भवं लभन्ते मणयोऽर्थोन्तरमूल्यमेव भिन्नाः
kuśalākuśalaiḥ prapūryyamāṇāḥ pratibaddhāḥ pratisatkriyāprayogaiḥ |
guṇadoṣasamudbhavaṃ labhante maṇayo'rthontaramūlyameva bhinnāḥ
क्रमशः समतीतवर्त्तमानाः प्रतिबद्धा मणिबन्धकेन यत्नात् ।
यदि नाम भवन्ति दोषहीना मणयः षड्गुणमाप्नुवन्ति मूल्यम्
kramaśaḥ samatītavarttamānāḥ pratibaddhā maṇibandhakena yatnāt |
yadi nāma bhavanti doṣahīnā maṇayaḥ ṣaḍguṇamāpnuvanti mūlyam
आकरान्समतीतानामुदधेस्तीरसन्निधौ ।
मूल्यमेतन्मणीनां तु न सर्वत्र महीतले
ākarānsamatītānāmudadhestīrasannidhau |
mūlyametanmaṇīnāṃ tu na sarvatra mahītale
सुवर्णो मनुना यस्तु प्रोक्तः षोडशमाषकः ।
तस्य सप्ततितमो भागः संज्ञारूपं करिष्यति
suvarṇo manunā yastu proktaḥ ṣoḍaśamāṣakaḥ |
tasya saptatitamo bhāgaḥ saṃjñārūpaṃ kariṣyati
शाणश्चतुर्माषमानो माषकः पंचकृष्णलः ।
पलस्य दशमो भागो धरणः परिकीर्त्तितः
śāṇaścaturmāṣamāno māṣakaḥ paṃcakṛṣṇalaḥ |
palasya daśamo bhāgo dharaṇaḥ parikīrttitaḥ
इत्थं मणिविधिः प्रोक्तो रत्नानां मूल्यनिश्चये
itthaṃ maṇividhiḥ prokto ratnānāṃ mūlyaniścaye
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)