अध्याय 13: विष्णु पंजर स्तोत्र, रक्षा का कवच

प्रवक्ष्याम्यधुना ह्येतद्वैष्णवं पंजरं शुभम् ।
नमो नमस्ते गोविदं चक्रं गृह्य सुदर्शनम्

pravakṣyāmyadhunā hyetadvaiṣṇavaṃ paṃjaraṃ śubham |
namo namaste govidaṃ cakraṃ gṛhya sudarśanam

प्राच्यां रक्षस्व मां विष्णो त्वामहं शरणं गतः ।
गदां कौमोदकीं गृह्ण पद्मनाभ नमोऽस्त ते

prācyāṃ rakṣasva māṃ viṣṇo tvāmahaṃ śaraṇaṃ gataḥ |
gadāṃ kaumodakīṃ gṛhṇa padmanābha namo'sta te

याम्यां रक्षस्व मां विष्णो त्वामहं शरणं गतः ।
हलमादाय सौनन्दे नमस्ते पुरुषोत्तम

yāmyāṃ rakṣasva māṃ viṣṇo tvāmahaṃ śaraṇaṃ gataḥ |
halamādāya saunande namaste puruṣottama

प्रतीच्यां रक्ष मां विष्णो त्वामहं शरणं गतः ।
मुसलं शातनं गृह्य पुण्डरीकाक्ष रक्ष माम्

pratīcyāṃ rakṣa māṃ viṣṇo tvāmahaṃ śaraṇaṃ gataḥ |
musalaṃ śātanaṃ gṛhya puṇḍarīkākṣa rakṣa mām

उत्तरस्यां जगन्नाथ भवन्तं शरणं गतः ।
खड्गमादाय चर्म्माथ अस्त्रशास्त्रादिकं हरे

uttarasyāṃ jagannātha bhavantaṃ śaraṇaṃ gataḥ |
khaḍgamādāya carmmātha astraśāstrādikaṃ hare

नमस्ते रक्ष रक्षोघ्न ऐशान्यां शरणं गतः ।
पांचजन्यं महाशंखमनुघोष्यं च पंकजम्

namaste rakṣa rakṣoghna aiśānyāṃ śaraṇaṃ gataḥ |
pāṃcajanyaṃ mahāśaṃkhamanughoṣyaṃ ca paṃkajam

प्रगृह्य रक्ष मां विष्णो आग्न्येय्यां रक्ष शूकर ।
चन्द्रसूर्य्यं समागृह्य खड्गं चान्द्रमसं तथा

pragṛhya rakṣa māṃ viṣṇo āgnyeyyāṃ rakṣa śūkara |
candrasūryyaṃ samāgṛhya khaḍgaṃ cāndramasaṃ tathā

नैर्ऋत्यां मां च रक्षस्व दिव्यमूर्त्ते नृकेशरिन् ।
वैजयन्तीं स्मप्रगृह्य श्रीवत्सं कण्ठभूषणम्

nairṛtyāṃ māṃ ca rakṣasva divyamūrtte nṛkeśarin |
vaijayantīṃ smapragṛhya śrīvatsaṃ kaṇṭhabhūṣaṇam

वायव्यां रक्ष मां देव हयग्रीव नमोऽस्तु ते ।
वैनतेयं समारुह्य त्वंतरिक्षे जनार्दन

vāyavyāṃ rakṣa māṃ deva hayagrīva namo'stu te |
vainateyaṃ samāruhya tvaṃtarikṣe janārdana

मां रक्षस्वाजित सदा नमस्तेऽस्त्वपराजित ।
विशालाक्षं समारुह्य रक्ष मां त्वं रसातले

māṃ rakṣasvājita sadā namaste'stvaparājita |
viśālākṣaṃ samāruhya rakṣa māṃ tvaṃ rasātale

अकूपार नमस्तुभ्यं महामीन नमोऽस्तु ते ।
करशीर्षाद्यंगुलेषु सत्य त्वं बाहुपंजरम्

akūpāra namastubhyaṃ mahāmīna namo'stu te |
karaśīrṣādyaṃguleṣu satya tvaṃ bāhupaṃjaram

कृत्वा रक्षस्व मां विष्णो नमस्ते पुरुषोत्तम ।
एतदुक्तं शंकराय वैष्णवं पंजरं महत्

kṛtvā rakṣasva māṃ viṣṇo namaste puruṣottama |
etaduktaṃ śaṃkarāya vaiṣṇavaṃ paṃjaraṃ mahat

पुरा रक्षार्थमीशान्याः कात्यायन्या वृषध्वज ।
नाशायामास सा येन चामरान्महिषासुरम्

purā rakṣārthamīśānyāḥ kātyāyanyā vṛṣadhvaja |
nāśāyāmāsa sā yena cāmarānmahiṣāsuram

दानवं रक्तबीजं च अन्याँश्च सुरकण्टकान् ।
एतज्जपन्नरो भक्त्या शत्रून्विजयते सदा

dānavaṃ raktabījaṃ ca anyām̐śca surakaṇṭakān |
etajjapannaro bhaktyā śatrūnvijayate sadā