अध्याय 104: पाप कर्मों का विपाक

नरकात्पताकोद्भूतात्क्षयात्पापस्य कर्मणः ।
ब्रह्महा श्वा खरोष्ट्रः स्याद्भेको यकः सुराप्यपि

narakātpatākodbhūtātkṣayātpāpasya karmaṇaḥ |
brahmahā śvā kharoṣṭraḥ syādbheko yakaḥ surāpyapi

स्वर्णचोरः कृमिः कीटः तृणादिर्गुरुतल्पगः ।
क्षयरोगी श्यावदन्तः कुनखी शिपिविष्टकः

svarṇacoraḥ kṛmiḥ kīṭaḥ tṛṇādirgurutalpagaḥ |
kṣayarogī śyāvadantaḥ kunakhī śipiviṣṭakaḥ

ब्रह्महत्याक्रमात्स्युश्च तत्सर्वं वा शिशोर्भवेत् ।
अन्नहर्त्ता मयावी स्यान्मूको रागापहारकः

brahmahatyākramātsyuśca tatsarvaṃ vā śiśorbhavet |
annaharttā mayāvī syānmūko rāgāpahārakaḥ

धान्यहार्य्यतिरिक्ताङ्गः पिशुनः पूतिनासिकः ।
तैलाहारी तैलपायी पूतिवक्त्रस्तु सूचकः

dhānyahāryyatiriktāṅgaḥ piśunaḥ pūtināsikaḥ |
tailāhārī tailapāyī pūtivaktrastu sūcakaḥ

ब्रह्मस्वं कन्यकां क्रीत्वा वने रक्षो भवेद्वृषः ।
रत्नहृद्धीनजातः स्यात्पत्रशाकहरः शिखी

brahmasvaṃ kanyakāṃ krītvā vane rakṣo bhavedvṛṣaḥ |
ratnahṛddhīnajātaḥ syātpatraśākaharaḥ śikhī

गुच्छं चुचुन्दरी हृत्वा धान्यहृन्मूषको भवेत् ।
फलं कपिः पशून्हृत्वा त्वजा काकः पयस्तथा

gucchaṃ cucundarī hṛtvā dhānyahṛnmūṣako bhavet |
phalaṃ kapiḥ paśūnhṛtvā tvajā kākaḥ payastathā

मांसं गृध्रः पटं श्वित्री चीरीलवणहारकः ।
यथाकर्म फलं प्राप्य तिर्यक्त्वं कालपर्ययात्

māṃsaṃ gṛdhraḥ paṭaṃ śvitrī cīrīlavaṇahārakaḥ |
yathākarma phalaṃ prāpya tiryaktvaṃ kālaparyayāt

जायन्ते लक्षणभ्रष्टा दरिद्राः पुरुषाधमाः ।
ततो निष्कलुषीभूता कुले महति योगिनः

jāyante lakṣaṇabhraṣṭā daridrāḥ puruṣādhamāḥ |
tato niṣkaluṣībhūtā kule mahati yoginaḥ

जायन्ते लक्षणोपेता धनधान्यसमन्विताः

jāyante lakṣaṇopetā dhanadhānyasamanvitāḥ