नरकात्पताकोद्भूतात्क्षयात्पापस्य कर्मणः ।
ब्रह्महा श्वा खरोष्ट्रः स्याद्भेको यकः सुराप्यपि
narakātpatākodbhūtātkṣayātpāpasya karmaṇaḥ |
brahmahā śvā kharoṣṭraḥ syādbheko yakaḥ surāpyapi
Purva Khanda: Achara Kanda
Chapter 104: The ripening of sinful deeds
इति श्रागारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे याज्ञवल्क्योक्तकर्मविपाकनिरूपणं नाम चतुरुत्तरशततमोऽध्यायः ॥
9 verses · 104 of 241
What happens in this chapter
The ripening of sinful deeds
After hell, as the remnant of sin wears away, the sinner returns in a form that marks his deed. The slayer of a brahmin becomes a dog, donkey or camel; the drinker of sura a frog or similar creature; the gold thief a worm or insect; the violator of the guru's bed grass and plants. Disease marks the human births that follow: consumption, black teeth, bad nails, skin disease. One who steals food suffers indigestion, the thief of speech becomes mute, the grain thief has extra limbs. Thieves of fruit become monkeys, of grain rats, of meat vultures, of milk crows, of cloth lepers. After these births come poor and ill-marked human lives, and at last, purified, a birth in a great family of yogis.
याज्ञवल्क्य उवाच
स्वर्णचोरः कृमिः कीटः तृणादिर्गुरुतल्पगः ।
क्षयरोगी श्यावदन्तः कुनखी शिपिविष्टकः
svarṇacoraḥ kṛmiḥ kīṭaḥ tṛṇādirgurutalpagaḥ |
kṣayarogī śyāvadantaḥ kunakhī śipiviṣṭakaḥ
ब्रह्महत्याक्रमात्स्युश्च तत्सर्वं वा शिशोर्भवेत् ।
अन्नहर्त्ता मयावी स्यान्मूको रागापहारकः
brahmahatyākramātsyuśca tatsarvaṃ vā śiśorbhavet |
annaharttā mayāvī syānmūko rāgāpahārakaḥ
धान्यहार्य्यतिरिक्ताङ्गः पिशुनः पूतिनासिकः ।
तैलाहारी तैलपायी पूतिवक्त्रस्तु सूचकः
dhānyahāryyatiriktāṅgaḥ piśunaḥ pūtināsikaḥ |
tailāhārī tailapāyī pūtivaktrastu sūcakaḥ
ब्रह्मस्वं कन्यकां क्रीत्वा वने रक्षो भवेद्वृषः ।
रत्नहृद्धीनजातः स्यात्पत्रशाकहरः शिखी
brahmasvaṃ kanyakāṃ krītvā vane rakṣo bhavedvṛṣaḥ |
ratnahṛddhīnajātaḥ syātpatraśākaharaḥ śikhī
गुच्छं चुचुन्दरी हृत्वा धान्यहृन्मूषको भवेत् ।
फलं कपिः पशून्हृत्वा त्वजा काकः पयस्तथा
gucchaṃ cucundarī hṛtvā dhānyahṛnmūṣako bhavet |
phalaṃ kapiḥ paśūnhṛtvā tvajā kākaḥ payastathā
मांसं गृध्रः पटं श्वित्री चीरीलवणहारकः ।
यथाकर्म फलं प्राप्य तिर्यक्त्वं कालपर्ययात्
māṃsaṃ gṛdhraḥ paṭaṃ śvitrī cīrīlavaṇahārakaḥ |
yathākarma phalaṃ prāpya tiryaktvaṃ kālaparyayāt
जायन्ते लक्षणभ्रष्टा दरिद्राः पुरुषाधमाः ।
ततो निष्कलुषीभूता कुले महति योगिनः
jāyante lakṣaṇabhraṣṭā daridrāḥ puruṣādhamāḥ |
tato niṣkaluṣībhūtā kule mahati yoginaḥ
जायन्ते लक्षणोपेता धनधान्यसमन्विताः
jāyante lakṣaṇopetā dhanadhānyasamanvitāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)