Amsha 3

Chapter 4: Vyasa divides the Veda among four disciples

26 verses · 4 of 18

What happens in this chapter

Vyasa divides the Veda among four disciples

The first Veda had four quarters and a hundred thousand verses. In this twenty-eighth Dvapara Parashara's son Vyasa divided it into four. Know Krishna Dvaipayana to be Narayana Himself, says Parashara, for who else could have made the Mahabharata? Urged by Brahma, Vyasa took four disciples: Paila for the Rigveda, Vaishampayana for the Yajurveda, Jaimini for the Samaveda and Sumantu for the Atharvaveda, and Suta Romaharshana for Itihasa and Purana. He arranged the four priestly offices of the yajna, the hotri with Rik, the adhvaryu with Yajus, the udgatri with Saman and the brahman with Atharva. Then the Rigveda branched: Paila gave samhitas to Indrapramati and Bashkala, and through Mandukeya, Shakalya, Shakapurni and others the branches spread, with Shakapurni also making a Nirukta.

पराशर उवाच

4.1

आद्यो वेदश्चतुष्पादः शतसाहस्त्रसम्मितः ।
ततो दशगुणः कृत्स्नो यज्ञोऽयं सर्वसामधुक्

ādyo vedaścatuṣpādaḥ śatasāhastrasammitaḥ |
tato daśaguṇaḥ kṛtsno yajño'yaṃ sarvasāmadhuk

4.2

ततोऽत्र मत्सुतो व्यासो ह्मष्टाविंशतिमेऽन्तरे ।
वदमेकं चतुष्पादं चतुर्धा व्यभजत् प्रबुः

tato'tra matsuto vyāso hmaṣṭāviṃśatime'ntare |
vadamekaṃ catuṣpādaṃ caturdhā vyabhajat prabuḥ

4.3

यथा तु तेन वै व्यस्ता वेदव्यासेन धीमता ।
वेदास्तथ समस्तैस्तेर्व्यस्ता व्यासैस्तथा मया

yathā tu tena vai vyastā vedavyāsena dhīmatā |
vedāstatha samastaistervyastā vyāsaistathā mayā

4.4

तदनेनैव वेदानां शाखाभेदान् द्रिजोत्तम ।
चतुर्युगेष्वारचितान् समस्तेष्वववधारय

tadanenaiva vedānāṃ śākhābhedān drijottama |
caturyugeṣvāracitān samasteṣvavavadhāraya

4.5

कृष्णदू पायनं व्यासं विद्धि नारायणं प्रबुम् ।
कोऽन्यो हि भुवि मैत्रेय महाभारतकृदू भवेत्

kṛṣṇadū pāyanaṃ vyāsaṃ viddhi nārāyaṇaṃ prabum |
ko'nyo hi bhuvi maitreya mahābhāratakṛdū bhavet

4.6

तेन व्यस्ता यथा वेदा मत्पुत्रेण महात्मना ।
द्रापरे ह्मत्र मैत्रेय तस्मिन् श्वृणु यथार्थतः

tena vyastā yathā vedā matputreṇa mahātmanā |
drāpare hmatra maitreya tasmin śvṛṇu yathārthataḥ

4.7

ब्रह्मणा चोदितो व्यासो वेदान् व्यस्तुं प्रचक्रमे ।
अथ शिष्यान् स जग्राह चतुरो वेदपारगान्

brahmaṇā codito vyāso vedān vyastuṃ pracakrame |
atha śiṣyān sa jagrāha caturo vedapāragān

4.8

ऋगुवेदश्वावकं पैलं जग्राह स महामुनिः ।
वैशम्पायननामानं यजूर्वेदस्य चाग्रहीत्

ṛguvedaśvāvakaṃ pailaṃ jagrāha sa mahāmuniḥ |
vaiśampāyananāmānaṃ yajūrvedasya cāgrahīt

4.9

जैमिनि सामवेदस्य तथैवाथर्ववेदवित् ।
सुमन्तुस्तस्य शिष्योऽबूदू वेदव्यासस्य धीमतः

jaimini sāmavedasya tathaivātharvavedavit |
sumantustasya śiṣyo'būdū vedavyāsasya dhīmataḥ

4.10

रोमहर्षणनामानं महाबुद्धिं महामुनिः ।
सूतं जग्राह शिष्यं स इतिहास-पुराणयोः ।
सूतं जग्राह शिष्यं स इतिहास-पुराणयोः

romaharṣaṇanāmānaṃ mahābuddhiṃ mahāmuniḥ |
sūtaṃ jagrāha śiṣyaṃ sa itihāsa-purāṇayoḥ |
sūtaṃ jagrāha śiṣyaṃ sa itihāsa-purāṇayoḥ

4.11

एक आसीदू यजुर्वेदस्तं चतुर्धा व्यकल्पयत् ।
चातुर्होत्रमभूदू यस्मिस्तन यज्ञमथाकरोत्

eka āsīdū yajurvedastaṃ caturdhā vyakalpayat |
cāturhotramabhūdū yasmistana yajñamathākarot

4.12

आध्वर्यवं यजुभिंस्तु ऋगूभिर्होत्रं तथा मुनिः ।
औदूगात्रं सामभिश्चक्र ब्रह्मत्वं चाप्यथर्वभिः

ādhvaryavaṃ yajubhiṃstu ṛgūbhirhotraṃ tathā muniḥ |
audūgātraṃ sāmabhiścakra brahmatvaṃ cāpyatharvabhiḥ

4.13

ततः स ऋचमुद्ध त्य ऋग्वेदं तृतवान् मुनिः ।
यजूषि च यजुर्वेदं सामवेदञ्च सामभिः

tataḥ sa ṛcamuddha tya ṛgvedaṃ tṛtavān muniḥ |
yajūṣi ca yajurvedaṃ sāmavedañca sāmabhiḥ

4.14

राज्ञस्त्वथर्ववेदेन सर्वकर्माणि च प्रभुः ।
कारयामास मैत्रेय ब्रह्मत्वञ्च यथास्थिति

rājñastvatharvavedena sarvakarmāṇi ca prabhuḥ |
kārayāmāsa maitreya brahmatvañca yathāsthiti

4.15

सोऽयमेको महावेदस्तरुस्तेन पृथकूकृतः ।
चतुधा तु ततो जातं वेदपादपकाननम्

so'yameko mahāvedastarustena pṛthakūkṛtaḥ |
catudhā tu tato jātaṃ vedapādapakānanam

4.16

बिभेद प्रथमं विप्र पैल ऋगूवेदपादपम् ।
इन्द्रप्रमितये प्रादाद बास्कलाय चसंहिते

bibheda prathamaṃ vipra paila ṛgūvedapādapam |
indrapramitaye prādāda bāskalāya casaṃhite

4.17

चतुर्धा स बिभेदाथ बास्कलिद्रिज संहिताम् ।
बौध्यादिब्यो ददौ तास्तु शिष्येभ्यः स महामुनिः

caturdhā sa bibhedātha bāskalidrija saṃhitām |
baudhyādibyo dadau tāstu śiṣyebhyaḥ sa mahāmuniḥ

4.18

बौध्याग्रिमाठरौ तदूदू याज्ञवल्क्यपराशरौ ।
प्रतिशाखास्तु शाखायास्तसायास्त जगृहुमुने

baudhyāgrimāṭharau tadūdū yājñavalkyaparāśarau |
pratiśākhāstu śākhāyāstasāyāsta jagṛhumune

4.19

इन्द्रप्रमतिरेकान्तु संहितां स्वसुतं ततः ।
माण्डूकयं महात्मानं मैत्रयाध्यापयत् तदा

indrapramatirekāntu saṃhitāṃ svasutaṃ tataḥ |
māṇḍūkayaṃ mahātmānaṃ maitrayādhyāpayat tadā

4.20

तस्य शिष्यप्रशिष्येभ्यःसंहितां तामधीतवान

tasya śiṣyapraśiṣyebhyaḥsaṃhitāṃ tāmadhītavāna

4.21

चकार संहिताः पञ्च शिष्येभ्यः प्रददौ च ताः ।
तस्य शिष्यास्तु ये पञ्च तेषां नामानि मे श्वृणा

cakāra saṃhitāḥ pañca śiṣyebhyaḥ pradadau ca tāḥ |
tasya śiṣyāstu ye pañca teṣāṃ nāmāni me śvṛṇā

4.22

मुदूगलो गोमुखश्चैव वात्स्यः शालीय एब च ।
शिशिरः पञ्चमश्चासीन्मत्रेय सुमहामुनिः

mudūgalo gomukhaścaiva vātsyaḥ śālīya eba ca |
śiśiraḥ pañcamaścāsīnmatreya sumahāmuniḥ

4.23

संहितात्रितयं चक्र शाकपूर्णिरथतरम ।
निरुक्तमकरोत् तदूज्वतुर्थं मुनिसत्तम

saṃhitātritayaṃ cakra śākapūrṇirathatarama |
niruktamakarot tadūjvaturthaṃ munisattama

4.24

क्रौञ्चो वैतालिकस्तदूदू बलाकश्व महामतिः ।
निरुक्तकृज्वतुर्थोऽभूदू वेदवेदाङ्गपारगः

krauñco vaitālikastadūdū balākaśva mahāmatiḥ |
niruktakṛjvaturtho'bhūdū vedavedāṅgapāragaḥ

4.25

इत्येताः प्रतिशाखाभ्योऽप्यनुशाखा द्रिजोत्तम बास्कलिश्चापरास्तिस्त्रः संहिताः कृतवान द्रिज

ityetāḥ pratiśākhābhyo'pyanuśākhā drijottama bāskaliścāparāstistraḥ saṃhitāḥ kṛtavāna drija

4.26

शिष्यः कालायनिर्गार्ग्यस्तृतीयश्च कथाजवः ।
इत्येत बहुधा प्रोक्ताः संहिता यैः प्रवर्तिताः

śiṣyaḥ kālāyanirgārgyastṛtīyaśca kathājavaḥ |
ityeta bahudhā proktāḥ saṃhitā yaiḥ pravartitāḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)