हविष्यमत्स्यमांसैस्तु शशस्य नकुलस्य च ।
सौकरच्छागलैणेयरौरवैर्गवयेन च
haviṣyamatsyamāṃsaistu śaśasya nakulasya ca |
saukaracchāgalaiṇeyarauravairgavayena ca
इति श्रीविष्णुमहापुराणे तृतीयांशे षोडशोऽध्यायः ॥
20 verses · 16 of 18
Aurva says which foods satisfy the pitris. Havishya food, fish, and the flesh of hare, boar, goat, deer, sheep satisfy them for a month more with each kind, and the vadhrinasa's flesh for ever; rhinoceros flesh, kalashaka and honey give the greatest satisfaction. Barley, mung, wheat and sesame are fit; masura, onion and the milk of camel, ewe or buffalo are not. The pitris do not eat food seen by a eunuch, an outcaste, a heretic or a dog, so the rite is done screened. What is given with faith by name and gotra reaches them as whatever food they now eat. The pitris once sang to Ikshvaku: may one of our line offer pindas at Gaya.
और्व उवाच
हविष्यमत्स्यमांसैस्तु शशस्य नकुलस्य च ।
सौकरच्छागलैणेयरौरवैर्गवयेन च
haviṣyamatsyamāṃsaistu śaśasya nakulasya ca |
saukaracchāgalaiṇeyarauravairgavayena ca
औरभ्रगव्यैश्च तथा मासवृद्ध्या पितामहाः ।
प्रयान्ति तृप्तिं मांसैस्तु नित्यं वाध्रीणसामिषैः
aurabhragavyaiśca tathā māsavṛddhyā pitāmahāḥ |
prayānti tṛptiṃ māṃsaistu nityaṃ vādhrīṇasāmiṣaiḥ
खड्गमांसमतीवात्र कालशाकं तथा मधु ।
शस्तानि कर्मण्यत्यन्ततृप्तिदानि नरेश्वर
khaḍgamāṃsamatīvātra kālaśākaṃ tathā madhu |
śastāni karmaṇyatyantatṛptidāni nareśvara
गयामुपेत्य यः श्राद्धं करोति पृथिवीपते ।
सफलं तस्य तज्जन्म जायते पितृतुष्टिदम्
gayāmupetya yaḥ śrāddhaṃ karoti pṛthivīpate |
saphalaṃ tasya tajjanma jāyate pitṛtuṣṭidam
प्रशान्तिकास्सनीवाराः श्यामाका द्विविधास्तथा ।
वन्यौषधीप्रधानास्तु श्राद्धार्हाः पुरुषर्षभ
praśāntikāssanīvārāḥ śyāmākā dvividhāstathā |
vanyauṣadhīpradhānāstu śrāddhārhāḥ puruṣarṣabha
यवाः प्रियङ्गवो मुद्गा गोधूमा व्रीहयस्तिलाः ।
निष्पावाः कोविदाराश्च सर्षपाश्चात्र शोभनाः
yavāḥ priyaṅgavo mudgā godhūmā vrīhayastilāḥ |
niṣpāvāḥ kovidārāśca sarṣapāścātra śobhanāḥ
अकृताग्रयणं यच्च धान्यजातं नरेश्वर ।
राजमाषानणूंश्चैव मसूरांश्च विसर्जयेत्
akṛtāgrayaṇaṃ yacca dhānyajātaṃ nareśvara |
rājamāṣānaṇūṃścaiva masūrāṃśca visarjayet
अलाबुं गृञ्जनं चैव पलाण्डुं पिण्डमूलकम् ।
गान्धारककरम्बादिलवणान्यौषराणि च
alābuṃ gṛñjanaṃ caiva palāṇḍuṃ piṇḍamūlakam |
gāndhārakakarambādilavaṇānyauṣarāṇi ca
आरक्ताश्चैव निर्यासाः प्रत्यक्षलवणानि च ।
वर्ज्यान्येतानि वै श्राद्धे यच्च वाचा न शस्यते
āraktāścaiva niryāsāḥ pratyakṣalavaṇāni ca |
varjyānyetāni vai śrāddhe yacca vācā na śasyate
नक्ताहृतमनुच्छिन्नं तृप्यते न च यत्र गौः ।
दुर्गन्धि फेनिलं चाम्बु श्राद्धयोग्यं न पार्थिव
naktāhṛtamanucchinnaṃ tṛpyate na ca yatra gauḥ |
durgandhi phenilaṃ cāmbu śrāddhayogyaṃ na pārthiva
क्षीरमेकशफानां यदौष्ट्रमाविकमेव च ।
मार्गं च माहिषं चैव वर्जयेच्छ्राद्धकर्मणि
kṣīramekaśaphānāṃ yadauṣṭramāvikameva ca |
mārgaṃ ca māhiṣaṃ caiva varjayecchrāddhakarmaṇi
षण्ढापविद्धचाण्डालपापिपाषण्डिरोगिभिः ।
कृकवाकुश्वननग्नैश्च वानरग्रामसूकरैः
ṣaṇḍhāpaviddhacāṇḍālapāpipāṣaṇḍirogibhiḥ |
kṛkavākuśvananagnaiśca vānaragrāmasūkaraiḥ
उदक्यासूतकाशौचिमृतहारैश्च वीक्षिते ।
श्राद्धे सुरा न पितरो भुञ्जते पुरुषर्षभ
udakyāsūtakāśaucimṛtahāraiśca vīkṣite |
śrāddhe surā na pitaro bhuñjate puruṣarṣabha
तस्मात्परिश्रिते कुर्याच्छ्राद्धं श्रद्धासमन्वितः ।
उर्व्यां च तिलविक्षेपाद्यातुधानान्निवारयेत्
tasmātpariśrite kuryācchrāddhaṃ śraddhāsamanvitaḥ |
urvyāṃ ca tilavikṣepādyātudhānānnivārayet
नखादिना चोपपन्नं केशकीटादिभिर्नृप ।
न चैवाभिषवैर्मिश्रमन्नं पर्युषितं तथा
nakhādinā copapannaṃ keśakīṭādibhirnṛpa |
na caivābhiṣavairmiśramannaṃ paryuṣitaṃ tathā
श्रद्धासमन्वितैर्दत्तं पितृभ्यो नामगोत्रतः ।
यदाहारास्तु ते जातास्तदाहारत्वमेति तत्
śraddhāsamanvitairdattaṃ pitṛbhyo nāmagotrataḥ |
yadāhārāstu te jātāstadāhāratvameti tat
श्रूयते चापि पितृर्भिगीता गाथा महीपते ।
इक्ष्वाकोर्मनुपुत्रस्य कलापोपवने पुरा
śrūyate cāpi pitṛrbhigītā gāthā mahīpate |
ikṣvākormanuputrasya kalāpopavane purā
अपि नस्ते भविष्यन्ति कुले सन्मार्गशीलिनः ।
गयामुपेत्य ये पिण्डान् दास्यन्त्यस्माकमादरात्
api naste bhaviṣyanti kule sanmārgaśīlinaḥ |
gayāmupetya ye piṇḍān dāsyantyasmākamādarāt
अपि नः स कुले जायाद्यो नो दद्यात् त्रयोदशीम् ।
पायसं मधुसर्पिर्भ्यां वर्षासु च मघासु च
api naḥ sa kule jāyādyo no dadyāt trayodaśīm |
pāyasaṃ madhusarpirbhyāṃ varṣāsu ca maghāsu ca
गौरीं वाप्युद्वहेत् कन्यां नीलं वा वृषमुत्सृजेत् ।
यजेत वाश्वमेधेन विधिवद्दक्षिणावता
gaurīṃ vāpyudvahet kanyāṃ nīlaṃ vā vṛṣamutsṛjet |
yajeta vāśvamedhena vidhivaddakṣiṇāvatā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)