ततश्च नरका विप्र भुवोधः सलिलस्य च ।
पापिनो येषु पात्यन्ते ताञ्छृणुष्वमहामुने
tataśca narakā vipra bhuvodhaḥ salilasya ca |
pāpino yeṣu pātyante tāñchṛṇuṣvamahāmune
इति श्रीविष्णुमहापुराणे द्वितीयेऽंशे षष्ठोऽध्यायः ॥
52 verses · 6 of 16
Below the earth and its waters lie the narakas in Yama's domain. Parashara names twenty-eight and more, among them Raurava, Vaitarani and Avichi, and matches each to the sin that leads there: the false witness to Raurava, the seller of the Veda to Lavana, one who eats before feeding pitris, devas and guests to Lalabhaksha. There are as many beings in naraka as in svarga. The rishis set atonements great and small, yet the highest of all is remembrance of Shri Krishna, of Hari, with remorse. One whose mind rests on Vasudeva sees even Indra's throne as an obstacle. Svarga and naraka are names for what pleases or pains the mind, for the same object brings joy and then sorrow. Knowledge alone is Brahman.
पराशर उवाच
ततश्च नरका विप्र भुवोधः सलिलस्य च ।
पापिनो येषु पात्यन्ते ताञ्छृणुष्वमहामुने
tataśca narakā vipra bhuvodhaḥ salilasya ca |
pāpino yeṣu pātyante tāñchṛṇuṣvamahāmune
रौरवः सूकरो रोधस्तालो विशसनस्तथा ।
महाज्वालस्तप्तकुम्भो लवणेथ विलोहितः
rauravaḥ sūkaro rodhastālo viśasanastathā |
mahājvālastaptakumbho lavaṇetha vilohitaḥ
रुधिराम्भो वैतरणिः क्रिमिशः क्रिमिभोजनः ।
असिपत्रवनं कृष्णो लालाभक्षश्च दारुणः
rudhirāmbho vaitaraṇiḥ krimiśaḥ krimibhojanaḥ |
asipatravanaṃ kṛṣṇo lālābhakṣaśca dāruṇaḥ
तथा पूयवहः पापो वह्निज्वालो ह्यधः शिराः ।
संदंशः कालसूत्रश्च तमश्चावीचिरेव च
tathā pūyavahaḥ pāpo vahnijvālo hyadhaḥ śirāḥ |
saṃdaṃśaḥ kālasūtraśca tamaścāvīcireva ca
श्वभोजनोथाप्रतिष्ठश्चाप्रचिश्च तथा परः ।
इत्येवमादयश्चान्ये नरका भृशदारुणाः
śvabhojanothāpratiṣṭhaścāpraciśca tathā paraḥ |
ityevamādayaścānye narakā bhṛśadāruṇāḥ
यमस्य विषये घोराः शस्त्राग्निभयदायिनः ।
पतन्ति येषु पुरुषाः पापकर्मरतास्तु ये
yamasya viṣaye ghorāḥ śastrāgnibhayadāyinaḥ |
patanti yeṣu puruṣāḥ pāpakarmaratāstu ye
कूटसाक्षी तथासम्यक्पक्षपातेन यो वदेत् ।
यश्चान्यदनृतं वक्ति स नरो याति रौरवम्
kūṭasākṣī tathāsamyakpakṣapātena yo vadet |
yaścānyadanṛtaṃ vakti sa naro yāti rauravam
भ्रूणहा पुरहन्ता च गौघ्नश्च मुनिसत्तम ।
यान्ति ते नरकं रोधं यश्चोच्छ्वासनिरोधकः
bhrūṇahā purahantā ca gaughnaśca munisattama |
yānti te narakaṃ rodhaṃ yaścocchvāsanirodhakaḥ
सुरापो ब्रह्महा हर्ता सुवर्णस्य च सूकरे ।
प्रयान्ति नरके यश्च तैः संसर्गमुपैति वै
surāpo brahmahā hartā suvarṇasya ca sūkare |
prayānti narake yaśca taiḥ saṃsargamupaiti vai
राजन्यवैश्यहन्ता च तथैव गुरुतल्पगः ।
तप्तकुण्डेस्वसृगामी हन्ति राजभटांश्च यः
rājanyavaiśyahantā ca tathaiva gurutalpagaḥ |
taptakuṇḍesvasṛgāmī hanti rājabhaṭāṃśca yaḥ
साध्वीविक्रयकृद्बन्धपालः केसरिविक्रयी ।
तप्तलोहे पतन्त्येते यश्च च भक्तं परित्यजेत्
sādhvīvikrayakṛdbandhapālaḥ kesarivikrayī |
taptalohe patantyete yaśca ca bhaktaṃ parityajet
स्नुषां सुतां चापि गत्वा महाज्वाले निपात्यते ।
अवमन्ता गुरूणां यो यश्चाक्रोष्टा नराधमः
snuṣāṃ sutāṃ cāpi gatvā mahājvāle nipātyate |
avamantā gurūṇāṃ yo yaścākroṣṭā narādhamaḥ
वेददूषयितायश्च वेदविक्रयकश्च यः ।
अगम्यगामी यश्च स्यात्ते यान्ति लवणं द्विज
vedadūṣayitāyaśca vedavikrayakaśca yaḥ |
agamyagāmī yaśca syātte yānti lavaṇaṃ dvija
चोरो विलोहे पतति मर्यादादूषकस्तथा
coro vilohe patati maryādādūṣakastathā
देवद्विजपितृद्वेष्टा रत्नदूषयिता च यः ।
स याति क्रिमिभक्षे वै क्रिमीशे च दुरिष्टकृत्
devadvijapitṛdveṣṭā ratnadūṣayitā ca yaḥ |
sa yāti krimibhakṣe vai krimīśe ca duriṣṭakṛt
पितृदेवातिथींस्त्यक्त्वा पर्यश्नाति नराधमः ।
लालाभक्षे स यात्युग्रे शरकर्ता च वेधके
pitṛdevātithīṃstyaktvā paryaśnāti narādhamaḥ |
lālābhakṣe sa yātyugre śarakartā ca vedhake
करोति कर्णिनो यश्च यश्च खङ्गादिकृन्नरः ।
प्रयान्त्येते विशसने नरके भृशदरुणे
karoti karṇino yaśca yaśca khaṅgādikṛnnaraḥ |
prayāntyete viśasane narake bhṛśadaruṇe
असत्प्रतिगृहीता तु नरके यात्यधोमुखे ।
अयाज्ययाजकश्चैव तथा नक्षत्रसूचकः
asatpratigṛhītā tu narake yātyadhomukhe |
ayājyayājakaścaiva tathā nakṣatrasūcakaḥ
वेगी पूयवहे चैको याति मष्टान्नभुङ्गरः
vegī pūyavahe caiko yāti maṣṭānnabhuṅgaraḥ
लाक्षामासरसानां च तिलानां लवणस्य च ।
विक्रेता ब्रह्मणो याति तमेव नरकं द्विज
lākṣāmāsarasānāṃ ca tilānāṃ lavaṇasya ca |
vikretā brahmaṇo yāti tameva narakaṃ dvija
मार्जारकुक्कुटच्छाग श्ववराहविहङ्गमान् ।
पोषयन्नरकं याति तमेव द्विजसत्तम
mārjārakukkuṭacchāga śvavarāhavihaṅgamān |
poṣayannarakaṃ yāti tameva dvijasattama
रङ्गोपजीवी कैवर्तः कुम्डाशी गरदस्तथा ।
सूची माहिषकश्चैव पर्वकारी च यो द्विजः
raṅgopajīvī kaivartaḥ kumḍāśī garadastathā |
sūcī māhiṣakaścaiva parvakārī ca yo dvijaḥ
अगारदाही मित्रघ्नः शाकुनिर्ग्रमयाजकः ।
रुधिरान्धे पतन्त्येते सोमं विक्रीणते च ये
agāradāhī mitraghnaḥ śākunirgramayājakaḥ |
rudhirāndhe patantyete somaṃ vikrīṇate ca ye
मखहा ग्रामहन्ता च याति वैतरणीं नरः
makhahā grāmahantā ca yāti vaitaraṇīṃ naraḥ
रेतः पातादिकर्तारो मर्यादाभेदिनो हि ये ।
ते कृष्णे यान्त्यशौचाश्च कुहकाजीविनश्च ये
retaḥ pātādikartāro maryādābhedino hi ye |
te kṛṣṇe yāntyaśaucāśca kuhakājīvinaśca ye
असिपत्रवनं याति वनच्छेदी वृथैव यः ।
औरभ्रिको मृगव्याधो वह्निज्वाले पतन्ति वै
asipatravanaṃ yāti vanacchedī vṛthaiva yaḥ |
aurabhriko mṛgavyādho vahnijvāle patanti vai
यान्त्येते द्विज तत्रैव ये चापाकेषु वह्निदाः
yāntyete dvija tatraiva ye cāpākeṣu vahnidāḥ
व्रतानां लोपको यश्चस्वाश्रमाद्विच्युतश्च यः ।
सन्दंशयातनामध्ये पततस्तावुभावपि
vratānāṃ lopako yaścasvāśramādvicyutaśca yaḥ |
sandaṃśayātanāmadhye patatastāvubhāvapi
दिवा स्वप्ने च स्कन्दन्ते ये नरा ब्रह्मचारिणः ।
पुत्रैरध्यापिता ये च ते पतन्ति श्वभोजने
divā svapne ca skandante ye narā brahmacāriṇaḥ |
putrairadhyāpitā ye ca te patanti śvabhojane
एते चान्ये च नरकाः शतशोथ सहस्रशः ।
येषु दुष्कृतकर्माणः पच्यन्ते यातनागताः
ete cānye ca narakāḥ śataśotha sahasraśaḥ |
yeṣu duṣkṛtakarmāṇaḥ pacyante yātanāgatāḥ
यथैव पापान्येतानि तथान्यानि सहस्रशः ।
भुज्यन्ते तानि पुरुषैर्नरकान्तरगोचरैः
yathaiva pāpānyetāni tathānyāni sahasraśaḥ |
bhujyante tāni puruṣairnarakāntaragocaraiḥ
वर्णाश्रमविरुद्धं च कर्म कुर्वन्ति ये नराः ।
कर्मणा मनसा वाचा निरयेषु पतन्ति ते
varṇāśramaviruddhaṃ ca karma kurvanti ye narāḥ |
karmaṇā manasā vācā nirayeṣu patanti te
अधः शिरोभिदृश्यन्ते नारकैर्दिवि देवताः ।
देवाश्चाधोमुखान्सर्वानधः पश्यन्ति नारकान्
adhaḥ śirobhidṛśyante nārakairdivi devatāḥ |
devāścādhomukhānsarvānadhaḥ paśyanti nārakān
स्थावराः क्रिमयोब्जाश्च पक्षिणः पशवो नराः ।
धार्मिकास्त्रिदशास्तद्धन्मोक्षिणश्च यथाक्रमम्
sthāvarāḥ krimayobjāśca pakṣiṇaḥ paśavo narāḥ |
dhārmikāstridaśāstaddhanmokṣiṇaśca yathākramam
सहस्रभागप्रथमा द्वितीयानुक्रमास्तथा ।
सर्वे ह्येते महाभागा यावन्मुक्तिसमाश्रयाः
sahasrabhāgaprathamā dvitīyānukramāstathā |
sarve hyete mahābhāgā yāvanmuktisamāśrayāḥ
यावन्तो जन्तवः स्वर्गे तावन्तो नरकौकसः ।
पापकृद्याति नरकं प्रायाश्चित्तपराङ्मुखः
yāvanto jantavaḥ svarge tāvanto narakaukasaḥ |
pāpakṛdyāti narakaṃ prāyāścittaparāṅmukhaḥ
पापानामनुरूपाणि प्रायश्चित्तानि यद्यथा ।
तथा तथैव संस्मृत्य प्रोक्तानि परमर्षिभिः
pāpānāmanurūpāṇi prāyaścittāni yadyathā |
tathā tathaiva saṃsmṛtya proktāni paramarṣibhiḥ
पापे गुरूणि गुरुणि स्वल्पान्यल्पे च तद्विदः ।
प्रायश्चित्तानि मैत्रेय जगुः स्वायंभुवादयः
pāpe gurūṇi guruṇi svalpānyalpe ca tadvidaḥ |
prāyaścittāni maitreya jaguḥ svāyaṃbhuvādayaḥ
प्रायश्चित्तान्यशेषाणि तपःकर्मात्मकानि वै ।
यानि तेषामशेषाणां कृष्णानुस्मरणम्परम्
prāyaścittānyaśeṣāṇi tapaḥkarmātmakāni vai |
yāni teṣāmaśeṣāṇāṃ kṛṣṇānusmaraṇamparam
कृते पापेऽनुतापो वै यस्य पुंसः प्रजायते ।
प्रायश्चित्तं तु तस्यैकं हरिसंस्मरणं परम्
kṛte pāpe'nutāpo vai yasya puṃsaḥ prajāyate |
prāyaścittaṃ tu tasyaikaṃ harisaṃsmaraṇaṃ param
प्रातर्निशि तथा सन्ध्यामध्याह्नादिषु संस्मरन् ।
नारायणमवाप्नोति सद्यः पापक्षयन्नरः ।
विष्णुसंस्मरणात्क्षीणसमस्तक्लेशसञ्चयः ।
मुक्तिं प्रयाति स्वर्गाप्तिस्तस्य विघ्नोनुमीयते
prātarniśi tathā sandhyāmadhyāhnādiṣu saṃsmaran |
nārāyaṇamavāpnoti sadyaḥ pāpakṣayannaraḥ |
viṣṇusaṃsmaraṇātkṣīṇasamastakleśasañcayaḥ |
muktiṃ prayāti svargāptistasya vighnonumīyate
वासुदेवे मनो यस्यजपहोमार्चनादिषु ।
तस्यान्तरायो मैत्रेय देवेन्द्रत्वादिकं फलम्
vāsudeve mano yasyajapahomārcanādiṣu |
tasyāntarāyo maitreya devendratvādikaṃ phalam
क्व नाकपृष्ठगमनं पुनरावृत्तिलक्षणम् ।
क्व जपो वासुदेवेति मुक्तिबीजमनुत्तमम्
kva nākapṛṣṭhagamanaṃ punarāvṛttilakṣaṇam |
kva japo vāsudeveti muktibījamanuttamam
तस्मादहर्निशं विष्णुं संस्मरन्पुरुषो मुने ।
न याति नरकं मर्त्यः संक्षीणाखिलपातकः
tasmādaharniśaṃ viṣṇuṃ saṃsmaranpuruṣo mune |
na yāti narakaṃ martyaḥ saṃkṣīṇākhilapātakaḥ
मनः प्रीतिकरः स्वर्गो नरकस्तद्विपर्ययः ।
नरकस्वर्गसंज्ञे वै पापपुण्ये द्विजोत्तम
manaḥ prītikaraḥ svargo narakastadviparyayaḥ |
narakasvargasaṃjñe vai pāpapuṇye dvijottama
वस्त्वेकमेव दुःखाय सुखायेर्ष्यागमाय च ।
कोपाय च यतस्तस्माद्वस्तु वस्त्वात्मकं कुतः
vastvekameva duḥkhāya sukhāyerṣyāgamāya ca |
kopāya ca yatastasmādvastu vastvātmakaṃ kutaḥ
तदेव प्रीतये भूत्वा पुनर्दुःखाय जायते ।
तदेव कोपाय यतः प्रसादाय च जायते
tadeva prītaye bhūtvā punarduḥkhāya jāyate |
tadeva kopāya yataḥ prasādāya ca jāyate
तस्माद्दुःखात्मकं नास्ति न च किञ्चित्सुखात्मकम् ।
मनसः परिणामोयं सुखदुःखादिलक्षणः
tasmādduḥkhātmakaṃ nāsti na ca kiñcitsukhātmakam |
manasaḥ pariṇāmoyaṃ sukhaduḥkhādilakṣaṇaḥ
ज्ञानमेव परं ब्रह्म ज्ञानं बन्धाय चेष्यते ।
ज्ञानात्मकमिदं विश्वं न ज्ञानाद्विद्यते परम्
jñānameva paraṃ brahma jñānaṃ bandhāya ceṣyate |
jñānātmakamidaṃ viśvaṃ na jñānādvidyate param
विद्याविद्येति मैत्रेय ज्ञानमेवोपधारय
vidyāvidyeti maitreya jñānamevopadhāraya
एवमेतन्मयाख्यातं भवतो मण्डलं भुवः ।
पातालानि च सर्वाणि तथैव नरका द्विज
evametanmayākhyātaṃ bhavato maṇḍalaṃ bhuvaḥ |
pātālāni ca sarvāṇi tathaiva narakā dvija
समुद्राः पर्वताश्चैव द्वीपा वर्षाणि निम्नगाः ।
संक्षेपात्सर्वमाख्यातं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि
samudrāḥ parvatāścaiva dvīpā varṣāṇi nimnagāḥ |
saṃkṣepātsarvamākhyātaṃ kiṃ bhūyaḥ śrotumicchasi
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)