Rudra Samhita 5: Yuddha Khanda

Chapter 49: Andhaka's hymn and lordship of the ganas

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे अंधकगण जीवितप्राप्तिवर्णनं नामैकोनपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ॥

42 verses · 49 of 59

What happens in this chapter

Andhaka's hymn and lordship of the ganas

Shukra emerges ageless and deathless, a second Shankara. After three thousand years he sees Andhaka withered on the trident, meditating on Mahadev. The daitya praises Bhagwan Shiva with a long string of names, the hundred and eight forms of the Supreme, Virupaksha, Nilakantha, Mrityunjaya. Freed of all fear, he is bathed in a shower of nectar and lifted down. Shiva, pleased, offers a boon. Trembling on his knees, Andhaka begs forgiveness for every wrong, above all for the wrong he did against Parvati out of desire. He asks to see her always as his mother, to live at peace among the ganas, and to forget his danava birth. Under Shiva's gracious gaze he remembers his true origin, and Parvati kisses his head.

सनत्कुमार उवाच

49.1

इमं मन्त्रवरं जप्त्वा शुक्रो जठरपंजरात् ।
निष्क्रान्तो लिंगमार्गेण शंभोश्शुक्रमिवोत्कटम्

imaṃ mantravaraṃ japtvā śukro jaṭharapaṃjarāt |
niṣkrānto liṃgamārgeṇa śaṃbhośśukramivotkaṭam

49.2

गौर्या गृहीतः पुत्रार्थं विश्वेशेन ततः कृतः ।
अजरश्चामरः श्रीमान्द्वितीय इव शंकरः

gauryā gṛhītaḥ putrārthaṃ viśveśena tataḥ kṛtaḥ |
ajaraścāmaraḥ śrīmāndvitīya iva śaṃkaraḥ

49.3

त्रिभिर्वर्षसहस्रैस्तु समतीतैर्महीतले ।
महेश्वरात्पुनर्जातः शुक्रो वेदनिधिर्मुनिः

tribhirvarṣasahasraistu samatītairmahītale |
maheśvarātpunarjātaḥ śukro vedanidhirmuniḥ

49.4

ददर्श शूले संशुष्कं ध्यायंतं परमेश्वरम् ।
अंधकं धैर्यसद्वन्य दानवेशं तपस्विनम्

dadarśa śūle saṃśuṣkaṃ dhyāyaṃtaṃ parameśvaram |
aṃdhakaṃ dhairyasadvanya dānaveśaṃ tapasvinam

49.5

महादेवं विरूपाक्षं चन्द्रार्द्धकृतशेखरम् ।
अमृतं शाश्वतं स्थाणुं नीलकंठं पिनाकिनम्

mahādevaṃ virūpākṣaṃ candrārddhakṛtaśekharam |
amṛtaṃ śāśvataṃ sthāṇuṃ nīlakaṃṭhaṃ pinākinam

49.6

वृषभाक्षं महाज्ञेयं पुरुषं सर्वकामदम् ।
कामारिं कामदहनं कामरूपं कपर्दिनम्

vṛṣabhākṣaṃ mahājñeyaṃ puruṣaṃ sarvakāmadam |
kāmāriṃ kāmadahanaṃ kāmarūpaṃ kapardinam

49.7

विरूपं गिरिशं भीमं स्रग्विणं रक्तवाससम् ।
योगिनं कालदहनं त्रिपुरघ्नं कपालिनम्

virūpaṃ giriśaṃ bhīmaṃ sragviṇaṃ raktavāsasam |
yoginaṃ kāladahanaṃ tripuraghnaṃ kapālinam

49.8

गूढव्रतं गुप्तमंत्रं गंभीरं भावगोचरम् ।
अणिमादिगुणाधारत्रिलोक्यैश्वर्य्यदायकम्

gūḍhavrataṃ guptamaṃtraṃ gaṃbhīraṃ bhāvagocaram |
aṇimādiguṇādhāratrilokyaiśvaryyadāyakam

49.9

वीरं वीरहणं घोरं विरूपं मांसलं पटुम् ।
महामांसादमुन्मत्तं भैरवं वै महेश्वरम्

vīraṃ vīrahaṇaṃ ghoraṃ virūpaṃ māṃsalaṃ paṭum |
mahāmāṃsādamunmattaṃ bhairavaṃ vai maheśvaram

49.10

त्रैलोक्यद्रावणं लुब्धं लुब्धकं यज्ञसूदनम् ।
कृत्तिकानां सुतैर्युक्तमुन्मत्तकृत्तिवाससम्

trailokyadrāvaṇaṃ lubdhaṃ lubdhakaṃ yajñasūdanam |
kṛttikānāṃ sutairyuktamunmattakṛttivāsasam

49.11

गजकृत्तिपरीधानं क्षुब्धं भुजगभूषणम् ।
दद्यालंबं च वेतालं घोरं शाकिनिपूजितम्

gajakṛttiparīdhānaṃ kṣubdhaṃ bhujagabhūṣaṇam |
dadyālaṃbaṃ ca vetālaṃ ghoraṃ śākinipūjitam

49.12

अघोरं घोरदैत्यघ्नं घोरघोषं वनस्पतिम् ।
भस्मांगं जटिलं शुद्धं भेरुंडशतसेवितम्

aghoraṃ ghoradaityaghnaṃ ghoraghoṣaṃ vanaspatim |
bhasmāṃgaṃ jaṭilaṃ śuddhaṃ bheruṃḍaśatasevitam

49.13

भूतेश्वरं भूतनाथं पञ्चभूताश्रितं खगम् ।
क्रोधितं निष्ठुरं चण्डं चण्डीशं चण्डिकाप्रियम्

bhūteśvaraṃ bhūtanāthaṃ pañcabhūtāśritaṃ khagam |
krodhitaṃ niṣṭhuraṃ caṇḍaṃ caṇḍīśaṃ caṇḍikāpriyam

49.14

चण्डं तुंगं गरुत्मंतं नित्यमासवभोजनम् ।
लेलिहानं महारौद्रं मृत्युं मृत्योरगोचरम्

caṇḍaṃ tuṃgaṃ garutmaṃtaṃ nityamāsavabhojanam |
lelihānaṃ mahāraudraṃ mṛtyuṃ mṛtyoragocaram

49.15

मृत्योर्मृत्युं महासेनं श्मशानारण्यवासिनम् ।
रागं विरागं रागांधं वीतरागशताचितम्

mṛtyormṛtyuṃ mahāsenaṃ śmaśānāraṇyavāsinam |
rāgaṃ virāgaṃ rāgāṃdhaṃ vītarāgaśatācitam

49.16

सत्त्वं रजस्तमोधर्ममधर्मं वासवानुजम् ।
सत्यं त्वसत्यं सद्रूपमसद्रूपमहेतुकम्

sattvaṃ rajastamodharmamadharmaṃ vāsavānujam |
satyaṃ tvasatyaṃ sadrūpamasadrūpamahetukam

49.17

अर्द्धनारीश्वरं भानुं भानुकोटिशतप्रभम् ।
यज्ञं यज्ञपतिं रुद्रमीशानं वरदं शिवम्

arddhanārīśvaraṃ bhānuṃ bhānukoṭiśataprabham |
yajñaṃ yajñapatiṃ rudramīśānaṃ varadaṃ śivam

49.18

अष्टोत्तरशतं ह्येतन्मूर्तीनां परमात्मनः ।
शिवस्य दानवो ध्यायन्मुक्तस्तस्मान्महाभयात्

aṣṭottaraśataṃ hyetanmūrtīnāṃ paramātmanaḥ |
śivasya dānavo dhyāyanmuktastasmānmahābhayāt

49.19

दिव्येनामृतवर्षेण सोऽभिषिक्तः कपर्दिना ।
तुष्टेन मोचितं तस्माच्छूलाग्रादवरोपितः

divyenāmṛtavarṣeṇa so'bhiṣiktaḥ kapardinā |
tuṣṭena mocitaṃ tasmācchūlāgrādavaropitaḥ

49.20

उक्तश्चाथ महादैत्यो महेशानेन सोंऽधकः ।
असुरस्सांत्वपूर्वं यत्कृतं सर्वं महात्मना

uktaścātha mahādaityo maheśānena soṃ'dhakaḥ |
asurassāṃtvapūrvaṃ yatkṛtaṃ sarvaṃ mahātmanā

ईश्वर उवाच

49.21

भो भो दैत्येन्द्रतुष्टोऽस्मि दमेन नियमेन च ।
शौर्येण तव धैर्येण वरं वरय सुव्रत

bho bho daityendratuṣṭo'smi damena niyamena ca |
śauryeṇa tava dhairyeṇa varaṃ varaya suvrata

49.22

आराधितस्त्वया नित्यं सर्वनिर्धूतकल्मषः ।
वरदोऽहं वरार्हस्त्वं महादैत्येन्द्रसत्तम

ārādhitastvayā nityaṃ sarvanirdhūtakalmaṣaḥ |
varado'haṃ varārhastvaṃ mahādaityendrasattama

49.23

प्राणसंधारणादस्ति यच्च पुण्यफलं तव ।
त्रिभिर्वर्षसहस्रैस्तु तेनास्तु तव निर्वृतिः

prāṇasaṃdhāraṇādasti yacca puṇyaphalaṃ tava |
tribhirvarṣasahasraistu tenāstu tava nirvṛtiḥ

सनत्कुमार उवाच

49.24

एतच्छ्रुत्वांधकः प्राह वेपमानः कृतांजलिः ।
भूमौ जानुद्वयं कृत्वा भगवंतमुमापतिम्

etacchrutvāṃdhakaḥ prāha vepamānaḥ kṛtāṃjaliḥ |
bhūmau jānudvayaṃ kṛtvā bhagavaṃtamumāpatim

अंधक उवाच

49.25

भगवन्यन्मयोक्तोऽसि दीनोदीनः परात्परः ।
हर्षगद्गदया वाचा मया पूर्वं रणाजिरे

bhagavanyanmayokto'si dīnodīnaḥ parātparaḥ |
harṣagadgadayā vācā mayā pūrvaṃ raṇājire

49.26

यद्यत्कृतं विमूढत्वात्कर्म लोकेषु गर्हितम् ।
अजानता त्वां तत्सर्वं प्रभो मनसि मा कृथाः

yadyatkṛtaṃ vimūḍhatvātkarma lokeṣu garhitam |
ajānatā tvāṃ tatsarvaṃ prabho manasi mā kṛthāḥ

49.27

पार्वत्यामपि दुष्टं यत्कामदोषात्कृतं मया ।
क्षम्यतां मे महादेव कृपणो दुःखितो भृशम्

pārvatyāmapi duṣṭaṃ yatkāmadoṣātkṛtaṃ mayā |
kṣamyatāṃ me mahādeva kṛpaṇo duḥkhito bhṛśam

49.28

दुःखितस्य दया कार्या कृपणस्य विशेषतः ।
दीनस्य भक्तियुक्तस्य भवता नित्यमेव हि

duḥkhitasya dayā kāryā kṛpaṇasya viśeṣataḥ |
dīnasya bhaktiyuktasya bhavatā nityameva hi

49.29

सोहं दीनो भक्तियुक्त आगतश्शरणं तव ।
रक्षा मयि विधातव्या रचितोऽयं मयांजलिः

sohaṃ dīno bhaktiyukta āgataśśaraṇaṃ tava |
rakṣā mayi vidhātavyā racito'yaṃ mayāṃjaliḥ

49.30

इयं देवी जगन्माता परितुष्टा ममोपरि ।
क्रोधं विहाय सकलं प्रसन्ना मां निरीक्षताम्

iyaṃ devī jaganmātā parituṣṭā mamopari |
krodhaṃ vihāya sakalaṃ prasannā māṃ nirīkṣatām

49.31

क्वास्याः क्रोधः क्व कृपणो दैत्योऽहं चन्द्रशेखर ।
तत्सोढा नाहमर्द्धेन्दुचूड शंभो महेश्वर

kvāsyāḥ krodhaḥ kva kṛpaṇo daityo'haṃ candraśekhara |
tatsoḍhā nāhamarddhenducūḍa śaṃbho maheśvara

49.32

क्व भवान्परमोदारः क्व चाहं विवशीकृतः ।
कामक्रोधादिभिर्दोषैर्जरसा मृत्युना तथा

kva bhavānparamodāraḥ kva cāhaṃ vivaśīkṛtaḥ |
kāmakrodhādibhirdoṣairjarasā mṛtyunā tathā

49.33

अयं ते वीरकः पुत्रो युद्धशौंडो महाबलः ।
कृपणं मां समालक्ष्य मा मन्युवशमन्वगाः

ayaṃ te vīrakaḥ putro yuddhaśauṃḍo mahābalaḥ |
kṛpaṇaṃ māṃ samālakṣya mā manyuvaśamanvagāḥ

49.34

तुषारहारशीतांशुशंखकुन्देन्दुवर्ण भाक् ।
पश्येयं पार्वतीं नित्यं मातरं गुरुगौरवात्

tuṣārahāraśītāṃśuśaṃkhakundenduvarṇa bhāk |
paśyeyaṃ pārvatīṃ nityaṃ mātaraṃ gurugauravāt

49.35

नित्यं भवद्भ्यां भक्तस्तु निर्वैरो दैवतैः सह ।
निवसेयं गणैस्सार्द्धं शांता त्मा योगचिंतकः

nityaṃ bhavadbhyāṃ bhaktastu nirvairo daivataiḥ saha |
nivaseyaṃ gaṇaissārddhaṃ śāṃtā tmā yogaciṃtakaḥ

49.36

मा स्मरेयं पुनर्जातं विरुद्धं दानवोद्भवम् ।
त्वत्कृपातो महेशान देह्येतद्वरमुत्तमम्

mā smareyaṃ punarjātaṃ viruddhaṃ dānavodbhavam |
tvatkṛpāto maheśāna dehyetadvaramuttamam

सनत्कुमार उवाच

49.37

एतावदुक्त्वा वचनं दैत्येन्द्रो मौनमास्थितः ।
ध्यायंस्त्रिलोचनं देवं पार्वतीं प्रेक्ष्य मातरम्

etāvaduktvā vacanaṃ daityendro maunamāsthitaḥ |
dhyāyaṃstrilocanaṃ devaṃ pārvatīṃ prekṣya mātaram

49.38

ततो दृष्टस्तु रुद्रेण प्रसन्नेनैव चक्षुषा ।
स्मृतवान्पूर्ववृत्तांतमात्मनो जन्म चाद्भुतम्

tato dṛṣṭastu rudreṇa prasannenaiva cakṣuṣā |
smṛtavānpūrvavṛttāṃtamātmano janma cādbhutam

49.39

तस्मिन्स्मृते च वृत्तांते ततः पूर्णमनोरथः ।
प्रणम्य मातापितरौ कृतकृत्योऽभवत्ततः

tasminsmṛte ca vṛttāṃte tataḥ pūrṇamanorathaḥ |
praṇamya mātāpitarau kṛtakṛtyo'bhavattataḥ

49.40

पार्वत्या मूर्ध्न्युपाघ्रातश्शंकरेण च धीमता ।
तथाऽभिलषितं लेभे तुष्टाद्बालेन्दुशेखरात्

pārvatyā mūrdhnyupāghrātaśśaṃkareṇa ca dhīmatā |
tathā'bhilaṣitaṃ lebhe tuṣṭādbālenduśekharāt

49.41

एतद्वस्सर्वमाख्यातमन्धकस्य पुरातनम् ।
गाणपत्यं महादेवप्रसादात्परसौख्यदम्

etadvassarvamākhyātamandhakasya purātanam |
gāṇapatyaṃ mahādevaprasādātparasaukhyadam

49.42

मृत्युंजयश्च कथितो मंत्रो मृत्युविनाशनः ।
पठितव्यः प्रयत्नेन सर्वकामफलप्रदः

mṛtyuṃjayaśca kathito maṃtro mṛtyuvināśanaḥ |
paṭhitavyaḥ prayatnena sarvakāmaphalapradaḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)