Rudra Samhita 2: Sati Khanda

Chapter 7: Sandhya becomes Arundhati and weds Vasishtha

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वि- सतीखंडे सप्तमोऽध्यायः ॥

27 verses · 7 of 43

What happens in this chapter

Sandhya becomes Arundhati and weds Vasishtha

By Shambhu's grace no one saw Sandhya enter Medhatithi's yajna. Holding in her mind the young brahmachari who had taught her tapas, she entered the fire. Agni carried her body, burnt like a purodasha, into the sun. Surya divided it: the upper part became the morning sandhya, dear to the Devas, the rest the evening sandhya, dear to the Pitris. At the yajna's end Medhatithi found a daughter shining like molten gold in the fire and named her Arundhati, for she never obstructs dharma. She grew up by the Chandrabhaga, and Brahma, Vishnu and Mahesh had her wed to Vasishtha. Seven holy rivers, the Shipra among them, flowed from the water in their hands. Shakti and other sons were born to her.

ब्रह्मोवाच

7.1

वरं दत्त्वा मुने तस्मिन् शंभावंतर्हिते तदा ।
संध्याप्यगच्छत्तत्रैव यत्र मेधातिथिर्मुनिः

varaṃ dattvā mune tasmin śaṃbhāvaṃtarhite tadā |
saṃdhyāpyagacchattatraiva yatra medhātithirmuniḥ

7.2

तत्र शंभोः प्रसादेन न केनाप्युपलक्षिता ।
सस्मार वर्णिनं तं वै स्वोपदेशकरं तपः

tatra śaṃbhoḥ prasādena na kenāpyupalakṣitā |
sasmāra varṇinaṃ taṃ vai svopadeśakaraṃ tapaḥ

7.3

वसिष्ठेन पुरा सा तु वर्णीभूत्वा महामुने ।
उपदिष्टा तपश्चर्तुं वचनात्परमेष्ठिनः

vasiṣṭhena purā sā tu varṇībhūtvā mahāmune |
upadiṣṭā tapaścartuṃ vacanātparameṣṭhinaḥ

7.4

तमेव कृत्वा मनसा तपश्चर्योपदेशकम् ।
पतित्वेन तदा संध्या ब्राह्मणं ब्रह्मचारिणम्

tameva kṛtvā manasā tapaścaryopadeśakam |
patitvena tadā saṃdhyā brāhmaṇaṃ brahmacāriṇam

7.5

समिद्धेग्नौ महायज्ञे मुनिभिर्नोपलक्षिता ।
दृष्टा शंभुप्रसादेन सा विवेश विधेः सुता

samiddhegnau mahāyajñe munibhirnopalakṣitā |
dṛṣṭā śaṃbhuprasādena sā viveśa vidheḥ sutā

7.6

तस्याः पुरोडाशमयं शरीरं तत्क्षणात्ततः ।
दग्धं पुरोडाशगंधं तस्तार यदलक्षितम्

tasyāḥ puroḍāśamayaṃ śarīraṃ tatkṣaṇāttataḥ |
dagdhaṃ puroḍāśagaṃdhaṃ tastāra yadalakṣitam

7.7

वह्निस्तस्याः शरीरं तु दग्ध्वा सूर्यस्य मंडलम् ।
शुद्धं प्रवेशयामास शंभोरेवाज्ञया पुनः

vahnistasyāḥ śarīraṃ tu dagdhvā sūryasya maṃḍalam |
śuddhaṃ praveśayāmāsa śaṃbhorevājñayā punaḥ

7.8

सूर्यो त्र्यर्थं विभज्याथ तच्छरीरं तदा रथे ।
स्वकेशं स्थापयामास प्रीतये पितृदेवयोः

sūryo tryarthaṃ vibhajyātha taccharīraṃ tadā rathe |
svakeśaṃ sthāpayāmāsa prītaye pitṛdevayoḥ

7.9

तदूर्द्ध्वभागस्तस्यास्तु शरीरस्य मुनीश्वर ।
प्रातस्संध्याभवत्सा तु अहोरात्रादिमध्यगा

tadūrddhvabhāgastasyāstu śarīrasya munīśvara |
prātassaṃdhyābhavatsā tu ahorātrādimadhyagā

7.10

तच्छेषभागस्तस्यास्तु अहोरात्रांतमध्यगा ।
सा सायमभवत्संध्या पितृप्रीतिप्रदा सदा

taccheṣabhāgastasyāstu ahorātrāṃtamadhyagā |
sā sāyamabhavatsaṃdhyā pitṛprītipradā sadā

7.11

सूर्योदयात्तु प्रथमं यदा स्यादरुणोदयः ।
प्रातस्संध्या तदोदेति देवानां प्रीतिकारिणी

sūryodayāttu prathamaṃ yadā syādaruṇodayaḥ |
prātassaṃdhyā tadodeti devānāṃ prītikāriṇī

7.12

अस्तं गते ततः सूर्य्ये शोणपद्मनिभे सदा ।
उदेति सायं संध्यापि पितॄणां मोदकारिणी

astaṃ gate tataḥ sūryye śoṇapadmanibhe sadā |
udeti sāyaṃ saṃdhyāpi pitṝṇāṃ modakāriṇī

7.13

तस्याः प्राणास्तु मनसा शंभुनाथ दयालुना ।
दिव्येन तु शरीरेण चक्रिरे हि शरीरिणः

tasyāḥ prāṇāstu manasā śaṃbhunātha dayālunā |
divyena tu śarīreṇa cakrire hi śarīriṇaḥ

7.14

मुनेर्यज्ञावसाने तु संप्राप्ते मुनिना तु सा ।
प्राप्ता पुत्री वह्निमध्ये तप्तकांचनसुप्रभा

muneryajñāvasāne tu saṃprāpte muninā tu sā |
prāptā putrī vahnimadhye taptakāṃcanasuprabhā

7.15

तां जग्राह तदा पुत्रीं मुनुरामोदसंयुतः ।
यज्ञार्थं तान्तु संस्नाप्य निजक्रोडे दधौ मुने

tāṃ jagrāha tadā putrīṃ munurāmodasaṃyutaḥ |
yajñārthaṃ tāntu saṃsnāpya nijakroḍe dadhau mune

7.16

अरुंधती तु तस्यास्तु नाम चक्रे महामुनिः ।
शिष्यैः परिवृतस्तत्र महामोदमवाप ह

aruṃdhatī tu tasyāstu nāma cakre mahāmuniḥ |
śiṣyaiḥ parivṛtastatra mahāmodamavāpa ha

7.17

विरुणद्धि यतो धर्मं सा कस्मादपि कारणात् ।
अतस्त्रिलोके विदितं नाम संप्राप तत्स्वयम्

viruṇaddhi yato dharmaṃ sā kasmādapi kāraṇāt |
atastriloke viditaṃ nāma saṃprāpa tatsvayam

7.18

यज्ञं समाप्य स मुनिः कृतकृत्यभावमासाद्य संपदयुतस्तनया प्रलंभात् ।
तस्मिन्निजाश्रमपदे सह शिष्यवर्गैस्तामेव सततमसौ दयिते सुरर्षे

yajñaṃ samāpya sa muniḥ kṛtakṛtyabhāvamāsādya saṃpadayutastanayā pralaṃbhāt |
tasminnijāśramapade saha śiṣyavargaistāmeva satatamasau dayite surarṣe

7.19

अथ सा ववृधे देवी तस्मिन्मुनिवराश्रमे ।
चन्द्रभागानदीतीरे तापसारण्यसंज्ञके

atha sā vavṛdhe devī tasminmunivarāśrame |
candrabhāgānadītīre tāpasāraṇyasaṃjñake

7.20

संप्राप्ते पञ्चमे वर्षे चन्द्रभागां तदा गुणैः ।
तापसारण्यमपि सा पवित्रमकरोत्सती

saṃprāpte pañcame varṣe candrabhāgāṃ tadā guṇaiḥ |
tāpasāraṇyamapi sā pavitramakarotsatī

7.21

विवाहं कारयामासुस्तस्या ब्रह्मसुतेन वै ।
वसिष्ठेन ह्यरुंधत्या ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

vivāhaṃ kārayāmāsustasyā brahmasutena vai |
vasiṣṭhena hyaruṃdhatyā brahmaviṣṇumaheśvarāḥ

7.22

तद्विवाहे महोत्साहो वभूव सुखवर्द्धनः ।
सर्वे सुराश्च मुनयस्सुखमापुः परं मुनो

tadvivāhe mahotsāho vabhūva sukhavarddhanaḥ |
sarve surāśca munayassukhamāpuḥ paraṃ muno

7.23

ब्रह्मविष्णुमहेशानां करनिस्सृततोयतः ।
सप्तनद्यस्समुत्पन्नाश्शिप्राद्यास्सुपवित्रकाः

brahmaviṣṇumaheśānāṃ karanissṛtatoyataḥ |
saptanadyassamutpannāśśiprādyāssupavitrakāḥ

7.24

अरुंधती महासाध्वी साध्वीनां प्रवरोत्तमा ।
वसिष्ठं प्राप्य संरेजे मेधातिथिसुता मुने

aruṃdhatī mahāsādhvī sādhvīnāṃ pravarottamā |
vasiṣṭhaṃ prāpya saṃreje medhātithisutā mune

7.25

यस्याः पुत्रास्समुत्पन्नाः श्रेष्ठाश्शक्त्यादयश्शुभाः ।
वसिष्ठं प्राप्य तं कांतं संरेजे मुनिसत्तमाः

yasyāḥ putrāssamutpannāḥ śreṣṭhāśśaktyādayaśśubhāḥ |
vasiṣṭhaṃ prāpya taṃ kāṃtaṃ saṃreje munisattamāḥ

7.26

एवं संध्याचरित्रं ते कथितं मुनिसत्तम ।
पवित्रं पावनं दिव्यं सर्वकामफलप्रदम्

evaṃ saṃdhyācaritraṃ te kathitaṃ munisattama |
pavitraṃ pāvanaṃ divyaṃ sarvakāmaphalapradam

7.27

य इदं शृणुयान्नारी पुरुषो वा शुभव्रतः ।
सर्वान्कामानवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

ya idaṃ śṛṇuyānnārī puruṣo vā śubhavrataḥ |
sarvānkāmānavāpnoti nātra kāryā vicāraṇā

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)