एवं प्रचलिते चास्मिन् वीरभद्रे गणान्विते ।
दुष्टचिह्नानि दक्षेण दृष्टानि विबुधैरपि
evaṃ pracalite cāsmin vīrabhadre gaṇānvite |
duṣṭacihnāni dakṣeṇa dṛṣṭāni vibudhairapi
इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सती खंडे दुश्शकुनदर्शनं नाम चतुस्त्रिंशोऽध्यायः ॥
26 verses · 34 of 43
As Virabhadra advances, Daksha and the devas see terrible signs. Daksha's left eye, arm and thigh throb. Meteors fall like lightning, the stars move crooked, harsh winds carry dust, and swarms of locusts rise. The sacrificial lamps flicker as if struck, the sky rains blood, darkness covers the directions and they seem to burn. Everyone is gripped by dread as though wounded by blades. Then a bodiless voice speaks to the devas and above all to Daksha: shame on your birth today, sinful fool, great sorrow is coming that cannot be avoided. Hearing the voice and seeing the omens, Daksha is seized by fear, and the devas tremble with him.
ब्रह्मोवाच
एवं प्रचलिते चास्मिन् वीरभद्रे गणान्विते ।
दुष्टचिह्नानि दक्षेण दृष्टानि विबुधैरपि
evaṃ pracalite cāsmin vīrabhadre gaṇānvite |
duṣṭacihnāni dakṣeṇa dṛṣṭāni vibudhairapi
उत्पाता विविधाश्चासन् वीरभद्रे गणान्विते ।
त्रिविधा अपि देवर्षे यज्ञविध्वंससूचकाः
utpātā vividhāścāsan vīrabhadre gaṇānvite |
trividhā api devarṣe yajñavidhvaṃsasūcakāḥ
दक्षवामाक्षिबाहूरुविस्पंदस्समजायत ।
नानाकष्टप्रदस्तात सर्वथाऽशुभसूचकः
dakṣavāmākṣibāhūruvispaṃdassamajāyata |
nānākaṣṭapradastāta sarvathā'śubhasūcakaḥ
भूकंपस्समभूत्तत्र दक्षयागस्थले तदा ।
दक्षोपश्यच्च मध्याह्ने नक्षत्राण्यद्भुतानि च
bhūkaṃpassamabhūttatra dakṣayāgasthale tadā |
dakṣopaśyacca madhyāhne nakṣatrāṇyadbhutāni ca
दिशश्चासन्सुमलिनाः कर्बुरोभूद्दिवाकरः ।
परिवेषसहस्रेण संक्रांतश्च भयंकरः
diśaścāsansumalināḥ karburobhūddivākaraḥ |
pariveṣasahasreṇa saṃkrāṃtaśca bhayaṃkaraḥ
नक्षत्राणि पतंति स्म विद्युदग्निप्रभाणि च ।
नक्षत्राणामभूद्वक्रा गतिश्चाधोमुखी तदा
nakṣatrāṇi pataṃti sma vidyudagniprabhāṇi ca |
nakṣatrāṇāmabhūdvakrā gatiścādhomukhī tadā
गृध्रा दक्ष शिरः स्पृष्ट्वा समुद्भूताः सहस्रशः ।
आसीद्गृध्रपक्षच्छायैस्सच्छायो यागमंडपः
gṛdhrā dakṣa śiraḥ spṛṣṭvā samudbhūtāḥ sahasraśaḥ |
āsīdgṛdhrapakṣacchāyaissacchāyo yāgamaṃḍapaḥ
ववाशिरे यागभूमौ क्रोष्टारो नेत्रकस्तदा ।
उल्कावृष्टिरभूत्तत्र श्वेतवृश्चिकसंभवा
vavāśire yāgabhūmau kroṣṭāro netrakastadā |
ulkāvṛṣṭirabhūttatra śvetavṛścikasaṃbhavā
खरा वाता ववुस्तत्र पांशुवृष्टिसमन्विताः ।
शलभाश्च समुद्भूता विवर्तानिलकंपिताः
kharā vātā vavustatra pāṃśuvṛṣṭisamanvitāḥ |
śalabhāśca samudbhūtā vivartānilakaṃpitāḥ
रीतैश्च पवनै रूर्द्ध्वं स दक्षाध्वरमंडपः ।
दैवान्वितेन दक्षेण यः कृतो नूतनोद्भुतः
rītaiśca pavanai rūrddhvaṃ sa dakṣādhvaramaṃḍapaḥ |
daivānvitena dakṣeṇa yaḥ kṛto nūtanodbhutaḥ
वेमुर्दक्षादयस्सर्वे तदा शोणितमद्भुतम् ।
वेमुश्च मांसखण्डानि सशल्यानि मुहुर्मुहुः
vemurdakṣādayassarve tadā śoṇitamadbhutam |
vemuśca māṃsakhaṇḍāni saśalyāni muhurmuhuḥ
सकंपाश्च बभूवुस्ते दीपा वातहता इव ।
दुःखिताश्चाभवन्सर्वे शस्त्रधाराहता इव
sakaṃpāśca babhūvuste dīpā vātahatā iva |
duḥkhitāścābhavansarve śastradhārāhatā iva
तदा निनादजातानि बाष्पवर्षाणि तत्क्षणे ।
प्रातस्तुषारवर्षीणि पद्मानीव वनांतरे
tadā ninādajātāni bāṣpavarṣāṇi tatkṣaṇe |
prātastuṣāravarṣīṇi padmānīva vanāṃtare
दक्षाद्यक्षीणि जातानि ह्यकस्माद्विशदान्यपि ।
निशायां कमलाश्चैव कुमुदानीव संगवे
dakṣādyakṣīṇi jātāni hyakasmādviśadānyapi |
niśāyāṃ kamalāścaiva kumudānīva saṃgave
असृग्ववर्ष देवश्च तिमिरेणावृता दिशः ।
दिग्दाहोभूद्विशेषेण त्रासयन् सकलाञ्जनान्
asṛgvavarṣa devaśca timireṇāvṛtā diśaḥ |
digdāhobhūdviśeṣeṇa trāsayan sakalāñjanān
एवं विधान्यरिष्टानि ददृशुर्विबुधादयः ।
भयमापेदिरेऽत्यंतं मुने विष्ण्वादिकास्तदा
evaṃ vidhānyariṣṭāni dadṛśurvibudhādayaḥ |
bhayamāpedire'tyaṃtaṃ mune viṣṇvādikāstadā
भुवि ते मूर्छिताः पेतुर्हा हताः स्म इतीरयन् ।
तरवस्तीरसंजाता नदीवेगहता इव
bhuvi te mūrchitāḥ peturhā hatāḥ sma itīrayan |
taravastīrasaṃjātā nadīvegahatā iva
पतित्वा ते स्थिता भूमौ क्रूराः सर्पा हता इव ।
कंदुका इव ते भूयः पतिताः पुनरुत्थिताः
patitvā te sthitā bhūmau krūrāḥ sarpā hatā iva |
kaṃdukā iva te bhūyaḥ patitāḥ punarutthitāḥ
ततस्ते तापसंतप्ता रुरुदुः कुररी इव ।
रोदनध्वनिसंक्रातोरुक्तिप्रत्युक्तिका इव
tataste tāpasaṃtaptā ruruduḥ kurarī iva |
rodanadhvanisaṃkrātoruktipratyuktikā iva
सवैकुंठास्ततस्सर्वे तदा कुंठितशक्तयः ।
स्वस्वोपकंठमाकंठं लुलुठुः कमठा इव
savaikuṃṭhāstatassarve tadā kuṃṭhitaśaktayaḥ |
svasvopakaṃṭhamākaṃṭhaṃ luluṭhuḥ kamaṭhā iva
एतस्मिन्नंतरे तत्र संजाता चाशरीरवाक् ।
श्रावयत्यखिलान् देवान्दक्षं चैव विशेषतः
etasminnaṃtare tatra saṃjātā cāśarīravāk |
śrāvayatyakhilān devāndakṣaṃ caiva viśeṣataḥ
आकाशवाण्युवाच
धिक् जन्म तव दक्षाद्य महामूढोसि पापधीः ।
भविष्यति महद्दुःखमनिवार्यं हरोद्भवम्
dhik janma tava dakṣādya mahāmūḍhosi pāpadhīḥ |
bhaviṣyati mahadduḥkhamanivāryaṃ harodbhavam
हाहापि नोत्र ये मूढास्तव देवादयस्थिताः ।
तेषामपि महादुःखं भविष्यति न संशयः
hāhāpi notra ye mūḍhāstava devādayasthitāḥ |
teṣāmapi mahāduḥkhaṃ bhaviṣyati na saṃśayaḥ
ब्रह्मोवाच
तच्छ्रुत्वाकाशवचनं दृष्ट्वारिष्टानि तानि च ।
दक्षः प्रापद्भयं चाति परे देवादयोपि ह
tacchrutvākāśavacanaṃ dṛṣṭvāriṣṭāni tāni ca |
dakṣaḥ prāpadbhayaṃ cāti pare devādayopi ha
वेपमानस्तदा दक्षो विकलश्चाति चेतसि ।
अगच्छच्छरणं विष्णोः स्वप्रभोरिंदिरापतेः
vepamānastadā dakṣo vikalaścāti cetasi |
agacchaccharaṇaṃ viṣṇoḥ svaprabhoriṃdirāpateḥ
सुप्रणम्य भयाविष्टः संस्तूय च विचेतनः ।
अवोचद्देवदेवं तं विष्णुं स्वजनवत्सलम्
supraṇamya bhayāviṣṭaḥ saṃstūya ca vicetanaḥ |
avocaddevadevaṃ taṃ viṣṇuṃ svajanavatsalam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)