Rudra Samhita 2: Sati Khanda

Chapter 32: Virabhadra springs from Mahadev's matted hair

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे वीरभद्रोत्पत्तिशिवोपदेशवर्णनं नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः ॥

59 verses · 32 of 43

What happens in this chapter

Virabhadra springs from Mahadev's matted hair

The ganas who escaped Bhrigu's mantra reach Bhagwan Shiva and tell him all: Daksha's insult, Sati's death, the ganas slain. Shiva calls Narada, who confirms the whole account. In fury Mahadev tears out a single lock of his matted hair and dashes it on the mountain. From one half rises the mighty Virabhadra, leader of ganas, and from the other Mahakali; from Rudra's angry breath come a hundred fevers and thirteen sannipatas in fearsome forms. Virabhadra bows and asks what he must do, saying he could burn the whole cosmos in a moment, yet acts only by Shiva's will. Pleased, Mahadev blesses him and orders him to reduce Daksha's yajna to ashes, to burn all who stay there in defiance of Dadhichi's oath, whoever they be, and to return swiftly.

नारद उवाच

32.1

श्रुत्वा व्योमगिरं दक्षः किमकार्षीत्तदाऽबुधः ।
अन्ये च कृतवंतः किं ततश्च किमभूद्वद

śrutvā vyomagiraṃ dakṣaḥ kimakārṣīttadā'budhaḥ |
anye ca kṛtavaṃtaḥ kiṃ tataśca kimabhūdvada

32.2

पराजिताः शिवगणा भृगुमंत्रबलेन वै ।
किमकार्षुः कुत्र गतास्तत्त्वं वद महामते

parājitāḥ śivagaṇā bhṛgumaṃtrabalena vai |
kimakārṣuḥ kutra gatāstattvaṃ vada mahāmate

ब्रह्मोवाच

32.3

श्रुत्वा व्योमगिरं सर्वे विस्मिताश्च सुरादयः ।
नावोचत्किंचिदपि ते तिष्ठन्तस्तु विमोहिताः

śrutvā vyomagiraṃ sarve vismitāśca surādayaḥ |
nāvocatkiṃcidapi te tiṣṭhantastu vimohitāḥ

32.4

पलायमाना ये वीरा भृगुमंत्रबलेन ते ।
अवशिष्टा श्शिवगणाश्शिवं शरणमाययुः

palāyamānā ye vīrā bhṛgumaṃtrabalena te |
avaśiṣṭā śśivagaṇāśśivaṃ śaraṇamāyayuḥ

32.5

सर्वं निवेदयामासू रुद्रायामिततेजसे ।
चरित्रं च तथाभूतं सुप्रणम्यादराच्च ते

sarvaṃ nivedayāmāsū rudrāyāmitatejase |
caritraṃ ca tathābhūtaṃ supraṇamyādarācca te

गणा ऊचुः

32.6

देवदेव महादेव पाहि नश्शरणागतान् ।
संशृण्वादरतो नाथ सती वार्तां च विस्तरात्

devadeva mahādeva pāhi naśśaraṇāgatān |
saṃśṛṇvādarato nātha satī vārtāṃ ca vistarāt

32.7

गर्वितेन महेशानदक्षेन सुदुरात्मना ।
अवमानः कृतस्सत्याऽनादरो निर्जरैस्तथा

garvitena maheśānadakṣena sudurātmanā |
avamānaḥ kṛtassatyā'nādaro nirjaraistathā

32.8

तुभ्यं भागमदात्रो स देवेभ्यश्च प्रदत्तवान् ।
दुर्वचांस्यवदत्प्रोच्चैर्दुष्टो दक्षस्सुगर्वितः

tubhyaṃ bhāgamadātro sa devebhyaśca pradattavān |
durvacāṃsyavadatproccairduṣṭo dakṣassugarvitaḥ

32.9

ततो दृष्ट्वा न ते भागं यज्ञेऽकुप्यत्सती प्रभो ।
विनिंद्य बहुशस्तातमधाक्षीत्स्वतनुं तदा

tato dṛṣṭvā na te bhāgaṃ yajñe'kupyatsatī prabho |
viniṃdya bahuśastātamadhākṣītsvatanuṃ tadā

32.10

गणास्त्वयुतसंख्याका मृतास्तत्र विलज्जया ।
स्वांगान्याछिद्य शस्त्रैश्च क्रुध्याम ह्यपरे वयम्

gaṇāstvayutasaṃkhyākā mṛtāstatra vilajjayā |
svāṃgānyāchidya śastraiśca krudhyāma hyapare vayam

32.11

तद्यज्ञे ध्वंसितुं वेगात्सन्नद्धास्तु भयावहाः ।
तिरस्कृता हि भृगुणा स्वप्रभावाद्विरोधिना

tadyajñe dhvaṃsituṃ vegātsannaddhāstu bhayāvahāḥ |
tiraskṛtā hi bhṛguṇā svaprabhāvādvirodhinā

32.12

ते वयं शरणं प्राप्तास्तव विश्वंभर प्रभो ।
निर्भयान् कुरु नस्तस्माद्दयमानभवाद्भयात्

te vayaṃ śaraṇaṃ prāptāstava viśvaṃbhara prabho |
nirbhayān kuru nastasmāddayamānabhavādbhayāt

32.13

अपमानं विशेषेण तस्मिन् यज्ञे महाप्रभो ।
दक्षाद्यास्तेऽखिला दुष्टा अकुर्वन् गर्विता अति

apamānaṃ viśeṣeṇa tasmin yajñe mahāprabho |
dakṣādyāste'khilā duṣṭā akurvan garvitā ati

32.14

इत्युक्तं निखिलं वृत्तं स्वेषां सत्याश्च नारद ।
तेषां च मूढबुद्धीनां यथेच्छसि तथा कुरु

ityuktaṃ nikhilaṃ vṛttaṃ sveṣāṃ satyāśca nārada |
teṣāṃ ca mūḍhabuddhīnāṃ yathecchasi tathā kuru

ब्रह्मोवाच

32.15

इत्याकर्ण्यवचस्तस्य स्वगणानां वचः प्रभुः ।
सस्मार नारदं सर्वं ज्ञातुं तच्चरितं लघु

ityākarṇyavacastasya svagaṇānāṃ vacaḥ prabhuḥ |
sasmāra nāradaṃ sarvaṃ jñātuṃ taccaritaṃ laghu

32.16

आगतस्त्वं द्रुतं तत्र देवर्षे दिव्यदर्शन ।
प्रणम्य शंकरं भक्त्या सांजलिस्तत्र तस्थिवान्

āgatastvaṃ drutaṃ tatra devarṣe divyadarśana |
praṇamya śaṃkaraṃ bhaktyā sāṃjalistatra tasthivān

32.17

त्वां प्रशस्याथ स स्वामी सत्या वार्त्तां च पृष्टवान् ।
दक्षयज्ञगताया वै परं च चरितं तथा

tvāṃ praśasyātha sa svāmī satyā vārttāṃ ca pṛṣṭavān |
dakṣayajñagatāyā vai paraṃ ca caritaṃ tathā

32.18

पृष्टेन शंभुना तात त्वयाश्वेव शिवात्मना ।
तत्सर्वं कथितं वृतं जातं दक्षाध्वरे हि यत्

pṛṣṭena śaṃbhunā tāta tvayāśveva śivātmanā |
tatsarvaṃ kathitaṃ vṛtaṃ jātaṃ dakṣādhvare hi yat

32.19

तदाकर्ण्येश्वरो वाक्यं मुने तत्त्वन्मुखोदितम् ।
चुकोपातिद्रुतं रुद्रो महारौद्रपराक्रमः

tadākarṇyeśvaro vākyaṃ mune tattvanmukhoditam |
cukopātidrutaṃ rudro mahāraudraparākramaḥ

32.20

उत्पाट्यैकां जटां रुद्रो लोकसंहारकारकः ।
आस्फालयामास रुषा पर्वतस्य तदोपरि

utpāṭyaikāṃ jaṭāṃ rudro lokasaṃhārakārakaḥ |
āsphālayāmāsa ruṣā parvatasya tadopari

32.21

तोदनाच्च द्विधा भूता सा जटा च मुने प्रभोः ।
संबभूव महारावो महाप्रलयभीषणः

todanācca dvidhā bhūtā sā jaṭā ca mune prabhoḥ |
saṃbabhūva mahārāvo mahāpralayabhīṣaṇaḥ

32.22

तज्जटायास्समुद्भूतो वीरभद्रो महाबलः ।
पूर्वभागेन देवर्षे महाभीमो गणाग्रणीः

tajjaṭāyāssamudbhūto vīrabhadro mahābalaḥ |
pūrvabhāgena devarṣe mahābhīmo gaṇāgraṇīḥ

32.23

स भूमिं विश्वतो वृत्त्वात्यतिष्ठद्दशांगुलम् ।
प्रलयानलसंकाशः प्रोन्नतो दोस्सहस्रवान्

sa bhūmiṃ viśvato vṛttvātyatiṣṭhaddaśāṃgulam |
pralayānalasaṃkāśaḥ pronnato dossahasravān

32.24

कोपनिश्वासतस्तत्र महारुद्रस्य चेशितुः ।
जातं ज्वराणां शतकं संनिपातास्त्रयोदश

kopaniśvāsatastatra mahārudrasya ceśituḥ |
jātaṃ jvarāṇāṃ śatakaṃ saṃnipātāstrayodaśa

32.25

महाकाली समुत्पन्ना तज्जटापरभा गतः ।
महाभयंकरा तात भूतकोटिभिरावृता

mahākālī samutpannā tajjaṭāparabhā gataḥ |
mahābhayaṃkarā tāta bhūtakoṭibhirāvṛtā

32.26

सर्वे मूर्त्तिधराः क्रूराः स्वर लोकभयंकराः ।
स्वतेजसा प्रज्वलंतो दहंत इव सर्वतः

sarve mūrttidharāḥ krūrāḥ svara lokabhayaṃkarāḥ |
svatejasā prajvalaṃto dahaṃta iva sarvataḥ

32.27

अथ वीरो वीरभद्रः प्रणम्य परमेश्वरम् ।
कृतांजलिपुटः प्राह वाक्यं वाक्यविशारदः

atha vīro vīrabhadraḥ praṇamya parameśvaram |
kṛtāṃjalipuṭaḥ prāha vākyaṃ vākyaviśāradaḥ

वीरभद्र उवाच

32.28

महारुद्र महारौद्र सोमसूर्याग्निलोचन ।
किं कर्तव्यं मया कार्यं शीघ्रमाज्ञापय प्रभो

mahārudra mahāraudra somasūryāgnilocana |
kiṃ kartavyaṃ mayā kāryaṃ śīghramājñāpaya prabho

32.29

शोषणीयाः किमीशान क्षणार्द्धेनैव सिंधवः ।
पेषणीयाः किमीशान क्षणार्द्धेनैव पर्वताः

śoṣaṇīyāḥ kimīśāna kṣaṇārddhenaiva siṃdhavaḥ |
peṣaṇīyāḥ kimīśāna kṣaṇārddhenaiva parvatāḥ

32.30

क्षणेन भस्मसात्कुर्यां ब्रह्मांडमुत किं हर ।
क्षणेन भस्मसात्कुर्याम्सुरान्वा किं मुनीश्वरान्

kṣaṇena bhasmasātkuryāṃ brahmāṃḍamuta kiṃ hara |
kṣaṇena bhasmasātkuryāmsurānvā kiṃ munīśvarān

32.31

व्याश्वासः सर्वलोकानां किमु चार्यो हि शंकर ।
कर्तव्य किमुतेशान सर्वप्राणिविहिंसनम्

vyāśvāsaḥ sarvalokānāṃ kimu cāryo hi śaṃkara |
kartavya kimuteśāna sarvaprāṇivihiṃsanam

32.32

ममाशक्यं न कुत्रापि त्वत्प्रसादान्महेश्वर ।
पराक्रमेण मत्तुल्यो न भूतो न भविष्यति

mamāśakyaṃ na kutrāpi tvatprasādānmaheśvara |
parākrameṇa mattulyo na bhūto na bhaviṣyati

32.33

यत्र यत्कार्यमुद्दिश्य प्रेषयिष्यसि मां प्रभो ।
तत्कार्यं साधयाम्येव सत्वरं त्वत्प्रसादतः

yatra yatkāryamuddiśya preṣayiṣyasi māṃ prabho |
tatkāryaṃ sādhayāmyeva satvaraṃ tvatprasādataḥ

32.34

क्षुद्रास्तरंति लोकाब्धिं शासनाच्छंकरस्य ते ।
हरातोहं न किं तर्तुं महापत्सागरं क्षमः

kṣudrāstaraṃti lokābdhiṃ śāsanācchaṃkarasya te |
harātohaṃ na kiṃ tartuṃ mahāpatsāgaraṃ kṣamaḥ

32.35

त्वत्प्रेषिततृणेनापि महत्कार्यं मयत्नतः ।
क्षणेन शक्यते कर्तुं शंकरात्र न संशयः

tvatpreṣitatṛṇenāpi mahatkāryaṃ mayatnataḥ |
kṣaṇena śakyate kartuṃ śaṃkarātra na saṃśayaḥ

32.36

लीलामात्रेण ते शंभो कार्यं यद्यपि सिद्ध्यति ।
तथाप्यहं प्रेषणीयो तवैवानुग्रहो ह्ययम्

līlāmātreṇa te śaṃbho kāryaṃ yadyapi siddhyati |
tathāpyahaṃ preṣaṇīyo tavaivānugraho hyayam

32.37

शक्तिरेतादृशी शंभो ममापि त्वदनुग्रहात् ।
विना शक्तिर्न कस्यापि शंकर त्वदनुग्रहात्

śaktiretādṛśī śaṃbho mamāpi tvadanugrahāt |
vinā śaktirna kasyāpi śaṃkara tvadanugrahāt

32.38

त्वदाज्ञया विना कोपि तृणादीनपि वस्तुतः ।
नैव चालयितुं शक्तस्सत्यमेतन्न संशयः

tvadājñayā vinā kopi tṛṇādīnapi vastutaḥ |
naiva cālayituṃ śaktassatyametanna saṃśayaḥ

32.39

शंभो नियम्यास्सर्वेपि देवाद्यास्ते महेश्वर ।
तथैवाहं नियम्यस्ते नियंतुस्सर्वदेहिनाम्

śaṃbho niyamyāssarvepi devādyāste maheśvara |
tathaivāhaṃ niyamyaste niyaṃtussarvadehinām

32.40

प्रणतोस्मि महादेव भूयोपि प्रणतोस्म्यहम् ।
प्रेषय स्वेष्ट सिद्ध्यर्थं मामद्य हर सत्वरम्

praṇatosmi mahādeva bhūyopi praṇatosmyaham |
preṣaya sveṣṭa siddhyarthaṃ māmadya hara satvaram

32.41

स्पंदोपि जायते शंभो सख्यांगानां मुहुर्मुहुः ।
भविष्यत्यद्य विजयो मामतः प्रेषय प्रभो

spaṃdopi jāyate śaṃbho sakhyāṃgānāṃ muhurmuhuḥ |
bhaviṣyatyadya vijayo māmataḥ preṣaya prabho

32.42

हर्षोत्साहविशेषोपि जायते मम कश्चन ।
शंभो त्वत्पादकमले संसक्तश्च मनो मम

harṣotsāhaviśeṣopi jāyate mama kaścana |
śaṃbho tvatpādakamale saṃsaktaśca mano mama

32.43

भविष्यति प्रतिपदं शुभसंतानसंततिः

bhaviṣyati pratipadaṃ śubhasaṃtānasaṃtatiḥ

32.44

तस्यैव विजयो नित्यं तस्यैव शुभमन्वहम् ।
यस्य शंभौ दृढा भक्तिस्त्वयि शोभनसंश्रये

tasyaiva vijayo nityaṃ tasyaiva śubhamanvaham |
yasya śaṃbhau dṛḍhā bhaktistvayi śobhanasaṃśraye

ब्रह्मोवाच

32.45

इत्युक्तं तद्वचः श्रुत्वा संतुष्टो मंगलापतिः ।
वीरभद्र जयेति त्वं प्रोक्ताशीः प्राह तं पुनः

ityuktaṃ tadvacaḥ śrutvā saṃtuṣṭo maṃgalāpatiḥ |
vīrabhadra jayeti tvaṃ proktāśīḥ prāha taṃ punaḥ

महेश्वर उवाच

32.46

शृणु मद्वचनं तात वीरभद्र सुचेतसा ।
करणीयं प्रयत्नेन तद्द्रुतं मे प्रतोषकम्

śṛṇu madvacanaṃ tāta vīrabhadra sucetasā |
karaṇīyaṃ prayatnena taddrutaṃ me pratoṣakam

32.47

यागं कर्तुं समुद्युक्तो दक्षो विधिसुतः खलः ।
मद्विरोधी विशेषेण महागर्वोऽबुधोऽधुना

yāgaṃ kartuṃ samudyukto dakṣo vidhisutaḥ khalaḥ |
madvirodhī viśeṣeṇa mahāgarvo'budho'dhunā

32.48

तन्मखं भस्मसात्कृत्वा सयागपरिवारकम् ।
पुनरायाहि मत्स्थानं सत्वरं गणसत्तम

tanmakhaṃ bhasmasātkṛtvā sayāgaparivārakam |
punarāyāhi matsthānaṃ satvaraṃ gaṇasattama

32.49

सुरा भवंतु गंधर्वा यक्षा वान्ये च केचन ।
तानप्यद्यैव सहसा भस्मसात्कुरु सत्वरम्

surā bhavaṃtu gaṃdharvā yakṣā vānye ca kecana |
tānapyadyaiva sahasā bhasmasātkuru satvaram

32.50

तत्रास्तु विष्णुर्ब्रह्मा वा शचीशो वा यमोपि वा ।
अपि चाद्यैव तान्सर्वान्पातयस्व प्रयत्नतः

tatrāstu viṣṇurbrahmā vā śacīśo vā yamopi vā |
api cādyaiva tānsarvānpātayasva prayatnataḥ

32.51

सुरा भवंतु गंधर्वा यक्षा वान्ये च केचन ।
तानप्यद्यैव सहसा भस्मसात्कुरु सत्वरम्

surā bhavaṃtu gaṃdharvā yakṣā vānye ca kecana |
tānapyadyaiva sahasā bhasmasātkuru satvaram

32.52

दधीचिकृतमुल्लंघ्य शपथं मयि तत्र ये ।
तिष्ठंति ते प्रयत्नेन ज्वालनीयास्त्वया ध्रुवम्

dadhīcikṛtamullaṃghya śapathaṃ mayi tatra ye |
tiṣṭhaṃti te prayatnena jvālanīyāstvayā dhruvam

32.53

प्रमथाश्चागमिष्यंति यदि विष्ण्वादयो भ्रमात् ।
नानाकर्षणमंत्रेण ज्वालयानीय सत्वरम्

pramathāścāgamiṣyaṃti yadi viṣṇvādayo bhramāt |
nānākarṣaṇamaṃtreṇa jvālayānīya satvaram

32.54

ये तत्रोल्लंघ्य शपथं मदीयं गर्विताः स्थिताः ।
ते हि मद्द्रोहिणोऽतस्तान् ज्वालयानलमालया

ye tatrollaṃghya śapathaṃ madīyaṃ garvitāḥ sthitāḥ |
te hi maddrohiṇo'tastān jvālayānalamālayā

32.55

सपत्नीकान्ससारांश्च दक्षयागस्थलस्थितान् ।
प्रज्वाल्य भस्मसात्कृत्वा पुनरायाहि सत्वरम्

sapatnīkānsasārāṃśca dakṣayāgasthalasthitān |
prajvālya bhasmasātkṛtvā punarāyāhi satvaram

32.56

तत्र त्वयि गते देवा विश्वाद्य अपि सादरम् ।
स्तोष्यंति त्वां तदाप्याशु ज्वालया ज्वालयैव तान्

tatra tvayi gate devā viśvādya api sādaram |
stoṣyaṃti tvāṃ tadāpyāśu jvālayā jvālayaiva tān

32.57

देवानपि कृतद्रोहान् ज्वालामालासमाकुलः ।
ज्वालय ज्वलनैश्शीघ्रं माध्यायाध्यायपालकम्

devānapi kṛtadrohān jvālāmālāsamākulaḥ |
jvālaya jvalanaiśśīghraṃ mādhyāyādhyāyapālakam

32.58

दक्षादीन्सकलांस्तत्र सपत्नीकान्सबांधवान् ।
प्रज्वाल्य वीर दक्षं नु सलीलं सलिलं पिब

dakṣādīnsakalāṃstatra sapatnīkānsabāṃdhavān |
prajvālya vīra dakṣaṃ nu salīlaṃ salilaṃ piba

ब्रह्मोवाच

32.59

इत्युक्तो रोषताम्राक्षो वेदमर्यादपालकः ।
विरराम महावीरं कालारिस्सकलेश्वरः

ityukto roṣatāmrākṣo vedamaryādapālakaḥ |
virarāma mahāvīraṃ kālārissakaleśvaraḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)