पव॑स्व॒ मधु॑मत्तम॒ इन्द्रा॑य सोम क्रतु॒वित्त॑मो॒ मद॑ः ।
महि॑ द्यु॒क्षत॑मो॒ मद॑ः
pavasva madhumattama indrāya soma kratuvittamo madaḥ |
mahi dyukṣatamo madaḥ
Rishi: १-२ गौरिवीतिः शाक्त्यः, ३, १४-१६ शक्तिर्वासिष्ठः, ४-५ ऊरुराङ्गिरसः, ६-७ ऋजिश्वा भारद्वाजः, ८-९ ऊर्ध्वसद्मा आङ्गिरसः, १०-११ कृतयशा आङ्गिरसः, १२-१३ ऋणंचयो राजर्षिः · Devata: पवमानः सोमः
16 verses · 108 of 114
Sixteen verses to Soma Pavamana from many seers: Gauriviti, Shakti Vasishtha, Uru, Rijishvan, Urdhvasadman, Kritayashas and the royal sage Rinanchaya. After drinking him, the bull Indra acts the bull and strides towards food like the horse Etasha. Soma proclaims the divine births to immortality. By him Navagva Dadhyanch opened the doors and the sages won fame in the favour of the devas. With his might he cut the cows out from within the rock. Born immortal, he burns away darkness with light. Indra, the Maruts, Aryaman and Bhaga drink him. He is asked to enter Indra's heart as rivers enter the sea, highest prop of heaven.
पव॑स्व॒ मधु॑मत्तम॒ इन्द्रा॑य सोम क्रतु॒वित्त॑मो॒ मद॑ः ।
महि॑ द्यु॒क्षत॑मो॒ मद॑ः
pavasva madhumattama indrāya soma kratuvittamo madaḥ |
mahi dyukṣatamo madaḥ
यस्य॑ ते पी॒त्वा वृ॑ष॒भो वृ॑षा॒यते॒ऽस्य पी॒ता स्व॒र्विद॑ः ।
स सु॒प्रके॑तो अ॒भ्य॑क्रमी॒दिषोऽच्छा॒ वाजं॒ नैत॑शः
yasya te pītvā vṛṣabho vṛṣāyate'sya pītā svarvidaḥ |
sa supraketo abhyakramīdiṣo'cchā vājaṃ naitaśaḥ
त्वं ह्य१॒॑ङ्ग दैव्या॒ पव॑मान॒ जनि॑मानि द्यु॒मत्त॑मः ।
अ॒मृ॒त॒त्वाय॑ घो॒षय॑ः
tvaṃ hyaṅga daivyā pavamāna janimāni dyumattamaḥ |
amṛtatvāya ghoṣayaḥ
येना॒ नव॑ग्वो द॒ध्यङ्ङ॑पोर्णु॒ते येन॒ विप्रा॑स आपि॒रे ।
दे॒वानां॑ सु॒म्ने अ॒मृत॑स्य॒ चारु॑णो॒ येन॒ श्रवां॑स्यान॒शुः
yenā navagvo dadhyaṅṅaporṇute yena viprāsa āpire |
devānāṃ sumne amṛtasya cāruṇo yena śravāṃsyānaśuḥ
ए॒ष स्य धार॑या सु॒तोऽव्यो॒ वारे॑भिः पवते म॒दिन्त॑मः ।
क्रीळ॑न्नू॒र्मिर॒पामि॑व
eṣa sya dhārayā suto'vyo vārebhiḥ pavate madintamaḥ |
krīḻannūrmirapāmiva
य उ॒स्रिया॒ अप्या॑ अ॒न्तरश्म॑नो॒ निर्गा अकृ॑न्त॒दोज॑सा ।
अ॒भि व्र॒जं त॑त्निषे॒ गव्य॒मश्व्यं॑ व॒र्मीव॑ धृष्ण॒वा रु॑ज
ya usriyā apyā antaraśmano nirgā akṛntadojasā |
abhi vrajaṃ tatniṣe gavyamaśvyaṃ varmīva dhṛṣṇavā ruja
आ सो॑ता॒ परि॑ षिञ्च॒ताश्वं॒ न स्तोम॑म॒प्तुरं॑ रज॒स्तुर॑म् ।
व॒न॒क्र॒क्षमु॑द॒प्रुत॑म्
ā sotā pari ṣiñcatāśvaṃ na stomamapturaṃ rajasturam |
vanakrakṣamudaprutam
स॒हस्र॑धारं वृष॒भं प॑यो॒वृधं॑ प्रि॒यं दे॒वाय॒ जन्म॑ने ।
ऋ॒तेन॒ य ऋ॒तजा॑तो विवावृ॒धे राजा॑ दे॒व ऋ॒तं बृ॒हत्
sahasradhāraṃ vṛṣabhaṃ payovṛdhaṃ priyaṃ devāya janmane |
ṛtena ya ṛtajāto vivāvṛdhe rājā deva ṛtaṃ bṛhat
अ॒भि द्यु॒म्नं बृ॒हद्यश॒ इष॑स्पते दिदी॒हि दे॑व देव॒युः ।
वि कोशं॑ मध्य॒मं यु॑व
abhi dyumnaṃ bṛhadyaśa iṣaspate didīhi deva devayuḥ |
vi kośaṃ madhyamaṃ yuva
आ व॑च्यस्व सुदक्ष च॒म्वो॑ः सु॒तो वि॒शां वह्नि॒र्न वि॒श्पति॑ः ।
वृ॒ष्टिं दि॒वः प॑वस्व री॒तिम॒पां जिन्वा॒ गवि॑ष्टये॒ धिय॑ः
ā vacyasva sudakṣa camvoḥ suto viśāṃ vahnirna viśpatiḥ |
vṛṣṭiṃ divaḥ pavasva rītimapāṃ jinvā gaviṣṭaye dhiyaḥ
ए॒तमु॒ त्यं म॑द॒च्युतं॑ स॒हस्र॑धारं वृष॒भं दिवो॑ दुहुः ।
विश्वा॒ वसू॑नि॒ बिभ्र॑तम्
etamu tyaṃ madacyutaṃ sahasradhāraṃ vṛṣabhaṃ divo duhuḥ |
viśvā vasūni bibhratam
वृषा॒ वि ज॑ज्ञे ज॒नय॒न्नम॑र्त्यः प्र॒तप॒ञ्ज्योति॑षा॒ तम॑ः ।
स सुष्टु॑तः क॒विभि॑र्नि॒र्णिजं॑ दधे त्रि॒धात्व॑स्य॒ दंस॑सा
vṛṣā vi jajñe janayannamartyaḥ pratapañjyotiṣā tamaḥ |
sa suṣṭutaḥ kavibhirnirṇijaṃ dadhe tridhātvasya daṃsasā
स सु॑न्वे॒ यो वसू॑नां॒ यो रा॒यामा॑ने॒ता य इळा॑नाम् ।
सोमो॒ यः सु॑क्षिती॒नाम्
sa sunve yo vasūnāṃ yo rāyāmānetā ya iḻānām |
somo yaḥ sukṣitīnām
यस्य॑ न॒ इन्द्र॒ः पिबा॒द्यस्य॑ म॒रुतो॒ यस्य॑ वार्य॒मणा॒ भग॑ः ।
आ येन॑ मि॒त्रावरु॑णा॒ करा॑मह॒ एन्द्र॒मव॑से म॒हे
yasya na indraḥ pibādyasya maruto yasya vāryamaṇā bhagaḥ |
ā yena mitrāvaruṇā karāmaha endramavase mahe
इन्द्रा॑य सोम॒ पात॑वे॒ नृभि॑र्य॒तः स्वा॑यु॒धो म॒दिन्त॑मः ।
पव॑स्व॒ मधु॑मत्तमः
indrāya soma pātave nṛbhiryataḥ svāyudho madintamaḥ |
pavasva madhumattamaḥ
इन्द्र॑स्य॒ हार्दि॑ सोम॒धान॒मा वि॑श समु॒द्रमि॑व॒ सिन्ध॑वः ।
जुष्टो॑ मि॒त्राय॒ वरु॑णाय वा॒यवे॑ दि॒वो वि॑ष्ट॒म्भ उ॑त्त॒मः
indrasya hārdi somadhānamā viśa samudramiva sindhavaḥ |
juṣṭo mitrāya varuṇāya vāyave divo viṣṭambha uttamaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)