What happens in this chapter Last Valakhilya: Indra and Varuna give vision Suparna Kanva closes the Valakhilya with seven jagati verses to Indra and Varuna. Their shares flow at every pressing as they help the yajamana. The plants and the waters held their greatness. Seven voices milk for them a wave of honey, and seven sisters dripping ghee sit at the seat of rita. The rishi speaks the truth of their might for great good fortune. The sixth verse is notable: Indra and Varuna first gave the rishis wisdom, speech, thought and what is heard, and the rishi saw by tapas the places the wise created as they spread the yajna. He asks for goodwill, offspring, prosperity and long life.
59.1 इ॒मानि॑ वां भाग॒धेया॑नि सिस्रत॒ इन्द्रा॑वरुणा॒ प्र म॒हे सु॒तेषु॑ वाम् । य॒ज्ञेय॑ज्ञे ह॒ सव॑ना भुर॒ण्यथो॒ यत्सु॑न्व॒ते यज॑मानाय॒ शिक्ष॑थः
imāni vāṃ bhāgadheyāni sisrata indrāvaruṇā pra mahe suteṣu vām | yajñeyajñe ha savanā bhuraṇyatho yatsunvate yajamānāya śikṣathaḥ
59.2 नि॒ष्षिध्व॑री॒रोष॑धी॒राप॑ आस्ता॒मिन्द्रा॑वरुणा महि॒मान॒माश॑त । या सिस्र॑तू॒ रज॑सः पा॒रे अध्व॑नो॒ ययो॒ः शत्रु॒र्नकि॒रादे॑व॒ ओह॑ते
niṣṣidhvarīroṣadhīrāpa āstāmindrāvaruṇā mahimānamāśata | yā sisratū rajasaḥ pāre adhvano yayoḥ śatrurnakirādeva ohate
59.3 स॒त्यं तदि॑न्द्रावरुणा कृ॒शस्य॑ वां॒ मध्व॑ ऊ॒र्मिं दु॑हते स॒प्त वाणी॑ः । ताभि॑र्दा॒श्वांस॑मवतं शुभस्पती॒ यो वा॒मद॑ब्धो अ॒भि पाति॒ चित्ति॑भिः
satyaṃ tadindrāvaruṇā kṛśasya vāṃ madhva ūrmiṃ duhate sapta vāṇīḥ | tābhirdāśvāṃsamavataṃ śubhaspatī yo vāmadabdho abhi pāti cittibhiḥ
59.4 घृ॒त॒प्रुष॒ः सौम्या॑ जी॒रदा॑नवः स॒प्त स्वसा॑र॒ः सद॑न ऋ॒तस्य॑ । या ह॑ वामिन्द्रावरुणा घृत॒श्चुत॒स्ताभि॑र्धत्तं॒ यज॑मानाय शिक्षतम्
ghṛtapruṣaḥ saumyā jīradānavaḥ sapta svasāraḥ sadana ṛtasya | yā ha vāmindrāvaruṇā ghṛtaścutastābhirdhattaṃ yajamānāya śikṣatam
59.5 अवो॑चाम मह॒ते सौभ॑गाय स॒त्यं त्वे॒षाभ्यां॑ महि॒मान॑मिन्द्रि॒यम् । अ॒स्मान्स्वि॑न्द्रावरुणा घृत॒श्चुत॒स्त्रिभि॑ः सा॒प्तेभि॑रवतं शुभस्पती
avocāma mahate saubhagāya satyaṃ tveṣābhyāṃ mahimānamindriyam | asmānsvindrāvaruṇā ghṛtaścutastribhiḥ sāptebhiravataṃ śubhaspatī
59.6 इन्द्रा॑वरुणा॒ यदृ॒षिभ्यो॑ मनी॒षां वा॒चो म॒तिं श्रु॒तम॑दत्त॒मग्रे॑ । यानि॒ स्थाना॑न्यसृजन्त॒ धीरा॑ य॒ज्ञं त॑न्वा॒नास्तप॑सा॒भ्य॑पश्यम्
indrāvaruṇā yadṛṣibhyo manīṣāṃ vāco matiṃ śrutamadattamagre | yāni sthānānyasṛjanta dhīrā yajñaṃ tanvānāstapasābhyapaśyam
59.7 इन्द्रा॑वरुणा सौमन॒समदृ॑प्तं रा॒यस्पोषं॒ यज॑मानेषु धत्तम् । प्र॒जां पु॒ष्टिं भू॑तिम॒स्मासु॑ धत्तं दीर्घायु॒त्वाय॒ प्र ति॑रतं न॒ आयु॑ः
indrāvaruṇā saumanasamadṛptaṃ rāyaspoṣaṃ yajamāneṣu dhattam | prajāṃ puṣṭiṃ bhūtimasmāsu dhattaṃ dīrghāyutvāya pra tirataṃ na āyuḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
← Mandala 8 · Sukta 58 Tenth Valakhilya: one Agni kindled many ways Mandala 8 · Sukta 60 → Agni, guard us with four praises