भूरीदिन्द्र॑स्य वी॒र्यं१॒॑ व्यख्य॑म॒भ्याय॑ति ।
राध॑स्ते दस्यवे वृक
bhūrīdindrasya vīryaṃ vyakhyamabhyāyati |
rādhaste dasyave vṛka
Rishi: कृशः काण्वः · Devata: इन्द्रः, प्रस्कण्वश्च, ५ अग्निसूर्यौ · Metre: गायत्री, ५ पङ्क्तिः
5 verses · 55 of 103
The seventh Valakhilya sukta, by Krisha Kanva, is a danastuti; the anukramani names Indra and Praskanva as devata, with Agni and Surya in the last verse. The rishi has seen Indra's great might and the bounty of the patron Dasyave Vrika. A hundred white bulls shine like stars in heaven, as if propping up the sky. He received a hundred bamboos, a hundred dogs, a hundred tanned hides, a hundred bundles of balbaja grass and four hundred ruddy mares. The sukta closes on the great fame of the one of seven, and dark mares that run off the road beyond the eye's reach.
भूरीदिन्द्र॑स्य वी॒र्यं१॒॑ व्यख्य॑म॒भ्याय॑ति ।
राध॑स्ते दस्यवे वृक
bhūrīdindrasya vīryaṃ vyakhyamabhyāyati |
rādhaste dasyave vṛka
श॒तं श्वे॒तास॑ उ॒क्षणो॑ दि॒वि तारो॒ न रो॑चन्ते ।
म॒ह्ना दिवं॒ न त॑स्तभुः
śataṃ śvetāsa ukṣaṇo divi tāro na rocante |
mahnā divaṃ na tastabhuḥ
श॒तं वे॒णूञ्छ॒तं शुन॑ः श॒तं चर्मा॑णि म्ला॒तानि॑ ।
श॒तं मे॑ बल्बजस्तु॒का अरु॑षीणां॒ चतु॑ःशतम्
śataṃ veṇūñchataṃ śunaḥ śataṃ carmāṇi mlātāni |
śataṃ me balbajastukā aruṣīṇāṃ catuḥśatam
सु॒दे॒वाः स्थ॑ काण्वायना॒ वयो॑वयो विच॒रन्त॑ः ।
अश्वा॑सो॒ न च॑ङ्क्रमत
sudevāḥ stha kāṇvāyanā vayovayo vicarantaḥ |
aśvāso na caṅkramata
आदित्सा॒प्तस्य॑ चर्किर॒न्नानू॑नस्य॒ महि॒ श्रव॑ः ।
श्यावी॑रतिध्व॒सन्प॒थश्चक्षु॑षा च॒न सं॒नशे॑
āditsāptasya carkirannānūnasya mahi śravaḥ |
śyāvīratidhvasanpathaścakṣuṣā cana saṃnaśe
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)