अद॑र्शि गातु॒वित्त॑मो॒ यस्मि॑न्व्र॒तान्या॑द॒धुः ।
उपो॒ षु जा॒तमार्य॑स्य॒ वर्ध॑नम॒ग्निं न॑क्षन्त नो॒ गिर॑ः
adarśi gātuvittamo yasminvratānyādadhuḥ |
upo ṣu jātamāryasya vardhanamagniṃ nakṣanta no giraḥ
Rishi: सौभरिः काण्वः · Devata: अग्निः, १४ अग्नामरुतः · Metre: बृहती, ५ विराड्रूपा, ७, ९,११, १३ सतोबृहती, ८, १२ ककुप्, १० ह्रसीयसी, १४ अनुष्टुप्
14 verses · 103 of 103
Sobhari Kanva closes the mandala with praise of Agni, and with the Maruts in the last verse. Agni has been seen, the best finder of the way, in whom vows are set. The Agni of Divodasa went toward the gods with his strength, spread along mother earth and stood on the summit of heaven. The mortal who gives to Agni gains a hero and wealth by the thousand. Praise the dearest of the dear, the guest, the driver of chariots. Let not the guest, much praised, be angry with us. Come, Agni, with the Maruts and Rudras to drink the Soma, and delight in Sobhari's praise.
अद॑र्शि गातु॒वित्त॑मो॒ यस्मि॑न्व्र॒तान्या॑द॒धुः ।
उपो॒ षु जा॒तमार्य॑स्य॒ वर्ध॑नम॒ग्निं न॑क्षन्त नो॒ गिर॑ः
adarśi gātuvittamo yasminvratānyādadhuḥ |
upo ṣu jātamāryasya vardhanamagniṃ nakṣanta no giraḥ
प्र दैवो॑दासो अ॒ग्निर्दे॒वाँ अच्छा॒ न म॒ज्मना॑ ।
अनु॑ मा॒तरं॑ पृथि॒वीं वि वा॑वृते त॒स्थौ नाक॑स्य॒ सान॑वि
pra daivodāso agnirdevām̐ acchā na majmanā |
anu mātaraṃ pṛthivīṃ vi vāvṛte tasthau nākasya sānavi
यस्मा॒द्रेज॑न्त कृ॒ष्टय॑श्च॒र्कृत्या॑नि कृण्व॒तः ।
स॒ह॒स्र॒सां मे॒धसा॑ताविव॒ त्मना॒ग्निं धी॒भिः स॑पर्यत
yasmādrejanta kṛṣṭayaścarkṛtyāni kṛṇvataḥ |
sahasrasāṃ medhasātāviva tmanāgniṃ dhībhiḥ saparyata
प्र यं रा॒ये निनी॑षसि॒ मर्तो॒ यस्ते॑ वसो॒ दाश॑त् ।
स वी॒रं ध॑त्ते अग्न उक्थशं॒सिनं॒ त्मना॑ सहस्रपो॒षिण॑म्
pra yaṃ rāye ninīṣasi marto yaste vaso dāśat |
sa vīraṃ dhatte agna ukthaśaṃsinaṃ tmanā sahasrapoṣiṇam
स दृ॒ळ्हे चि॑द॒भि तृ॑णत्ति॒ वाज॒मर्व॑ता॒ स ध॑त्ते॒ अक्षि॑ति॒ श्रव॑ः ।
त्वे दे॑व॒त्रा सदा॑ पुरूवसो॒ विश्वा॑ वा॒मानि॑ धीमहि
sa dṛḻhe cidabhi tṛṇatti vājamarvatā sa dhatte akṣiti śravaḥ |
tve devatrā sadā purūvaso viśvā vāmāni dhīmahi
यो विश्वा॒ दय॑ते॒ वसु॒ होता॑ म॒न्द्रो जना॑नाम् ।
मधो॒र्न पात्रा॑ प्रथ॒मान्य॑स्मै॒ प्र स्तोमा॑ यन्त्य॒ग्नये॑
yo viśvā dayate vasu hotā mandro janānām |
madhorna pātrā prathamānyasmai pra stomā yantyagnaye
अश्वं॒ न गी॒र्भी र॒थ्यं॑ सु॒दान॑वो मर्मृ॒ज्यन्ते॑ देव॒यव॑ः ।
उ॒भे तो॒के तन॑ये दस्म विश्पते॒ पर्षि॒ राधो॑ म॒घोना॑म्
aśvaṃ na gīrbhī rathyaṃ sudānavo marmṛjyante devayavaḥ |
ubhe toke tanaye dasma viśpate parṣi rādho maghonām
प्र मंहि॑ष्ठाय गायत ऋ॒ताव्ने॑ बृह॒ते शु॒क्रशो॑चिषे ।
उप॑स्तुतासो अ॒ग्नये॑
pra maṃhiṣṭhāya gāyata ṛtāvne bṛhate śukraśociṣe |
upastutāso agnaye
आ वं॑सते म॒घवा॑ वी॒रव॒द्यश॒ः समि॑द्धो द्यु॒म्न्याहु॑तः ।
कु॒विन्नो॑ अस्य सुम॒तिर्नवी॑य॒स्यच्छा॒ वाजे॑भिरा॒गम॑त्
ā vaṃsate maghavā vīravadyaśaḥ samiddho dyumnyāhutaḥ |
kuvinno asya sumatirnavīyasyacchā vājebhirāgamat
प्रेष्ठ॑मु प्रि॒याणां॑ स्तु॒ह्या॑सा॒वाति॑थिम् ।
अ॒ग्निं रथा॑नां॒ यम॑म्
preṣṭhamu priyāṇāṃ stuhyāsāvātithim |
agniṃ rathānāṃ yamam
उदि॑ता॒ यो निदि॑ता॒ वेदि॑ता॒ वस्वा य॒ज्ञियो॑ व॒वर्त॑ति ।
दु॒ष्टरा॒ यस्य॑ प्रव॒णे नोर्मयो॑ धि॒या वाजं॒ सिषा॑सतः
uditā yo niditā veditā vasvā yajñiyo vavartati |
duṣṭarā yasya pravaṇe normayo dhiyā vājaṃ siṣāsataḥ
मा नो॑ हृणीता॒मति॑थि॒र्वसु॑र॒ग्निः पु॑रुप्रश॒स्त ए॒षः ।
यः सु॒होता॑ स्वध्व॒रः
mā no hṛṇītāmatithirvasuragniḥ purupraśasta eṣaḥ |
yaḥ suhotā svadhvaraḥ
मो ते रि॑ष॒न्ये अच्छो॑क्तिभिर्व॒सोऽग्ने॒ केभि॑श्चि॒देवै॑ः ।
की॒रिश्चि॒द्धि त्वामीट्टे॑ दू॒त्या॑य रा॒तह॑व्यः स्वध्व॒रः
mo te riṣanye acchoktibhirvaso'gne kebhiścidevaiḥ |
kīriściddhi tvāmīṭṭe dūtyāya rātahavyaḥ svadhvaraḥ
आग्ने॑ याहि म॒रुत्स॑खा रु॒द्रेभि॒ः सोम॑पीतये ।
सोभ॑र्या॒ उप॑ सुष्टु॒तिं मा॒दय॑स्व॒ स्व॑र्णरे
āgne yāhi marutsakhā rudrebhiḥ somapītaye |
sobharyā upa suṣṭutiṃ mādayasva svarṇare
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)