उद्वे॑ति सु॒भगो॑ वि॒श्वच॑क्षा॒ः साधा॑रण॒ः सूर्यो॒ मानु॑षाणाम् ।
चक्षु॑र्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य दे॒वश्चर्मे॑व॒ यः स॒मवि॑व्य॒क्तमां॑सि
udveti subhago viśvacakṣāḥ sādhāraṇaḥ sūryo mānuṣāṇām |
cakṣurmitrasya varuṇasya devaścarmeva yaḥ samavivyaktamāṃsi
Mandala 7
Sukta 63: Surya, the eye of Mitra and Varuna
Rishi: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः · Devata: १-४ सूर्यः, ५ सूर्य-मित्रावरुणाः, ६ मित्रावरुणौ अर्यमा च · Metre: त्रिष्टुप्
6 verses · 63 of 104
What happens in this chapter
Surya, the eye of Mitra and Varuna
The fortunate one rises, sees all and belongs to all men alike: Surya, eye of Mitra and Varuna, who rolls up the darkness like a hide. Maharshi Vasishtha sees him as the rouser of people, a great banner, turning one wheel drawn by the steed Etasha. Shining from the lap of the Dawns, he rises cheered by singers; this Savitar has not broken the common law. The gold ornament of heaven goes far, and men, roused by him, set about their tasks. Vasishtha then honours Mitra, Varuna and Aryaman at sunrise.
उद्वे॑ति प्रसवी॒ता जना॑नां म॒हान्के॒तुर॑र्ण॒वः सूर्य॑स्य ।
स॒मा॒नं च॒क्रं प॑र्या॒विवृ॑त्स॒न्यदे॑त॒शो वह॑ति धू॒र्षु यु॒क्तः
udveti prasavītā janānāṃ mahānketurarṇavaḥ sūryasya |
samānaṃ cakraṃ paryāvivṛtsanyadetaśo vahati dhūrṣu yuktaḥ
वि॒भ्राज॑मान उ॒षसा॑मु॒पस्था॑द्रे॒भैरुदे॑त्यनुम॒द्यमा॑नः ।
ए॒ष मे॑ दे॒वः स॑वि॒ता च॑च्छन्द॒ यः स॑मा॒नं न प्र॑मि॒नाति॒ धाम॑
vibhrājamāna uṣasāmupasthādrebhairudetyanumadyamānaḥ |
eṣa me devaḥ savitā cacchanda yaḥ samānaṃ na pramināti dhāma
दि॒वो रु॒क्म उ॑रु॒चक्षा॒ उदे॑ति दू॒रेअ॑र्थस्त॒रणि॒र्भ्राज॑मानः ।
नू॒नं जना॒ः सूर्ये॑ण॒ प्रसू॑ता॒ अय॒न्नर्था॑नि कृ॒णव॒न्नपां॑सि
divo rukma urucakṣā udeti dūrearthastaraṇirbhrājamānaḥ |
nūnaṃ janāḥ sūryeṇa prasūtā ayannarthāni kṛṇavannapāṃsi
यत्रा॑ च॒क्रुर॒मृता॑ गा॒तुम॑स्मै श्ये॒नो न दीय॒न्नन्वे॑ति॒ पाथ॑ः ।
प्रति॑ वां॒ सूर॒ उदि॑ते विधेम॒ नमो॑भिर्मित्रावरुणो॒त ह॒व्यैः
yatrā cakruramṛtā gātumasmai śyeno na dīyannanveti pāthaḥ |
prati vāṃ sūra udite vidhema namobhirmitrāvaruṇota havyaiḥ
नू मि॒त्रो वरु॑णो अर्य॒मा न॒स्त्मने॑ तो॒काय॒ वरि॑वो दधन्तु ।
सु॒गा नो॒ विश्वा॑ सु॒पथा॑नि सन्तु यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः
nū mitro varuṇo aryamā nastmane tokāya varivo dadhantu |
sugā no viśvā supathāni santu yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)