सूक्त 63: सूर्य, मित्रावरुण का नेत्र

उद्वे॑ति सु॒भगो॑ वि॒श्वच॑क्षा॒ः साधा॑रण॒ः सूर्यो॒ मानु॑षाणाम् ।
चक्षु॑र्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य दे॒वश्चर्मे॑व॒ यः स॒मवि॑व्य॒क्तमां॑सि

udveti subhago viśvacakṣāḥ sādhāraṇaḥ sūryo mānuṣāṇām |
cakṣurmitrasya varuṇasya devaścarmeva yaḥ samavivyaktamāṃsi

उद्वे॑ति प्रसवी॒ता जना॑नां म॒हान्के॒तुर॑र्ण॒वः सूर्य॑स्य ।
स॒मा॒नं च॒क्रं प॑र्या॒विवृ॑त्स॒न्यदे॑त॒शो वह॑ति धू॒र्षु यु॒क्तः

udveti prasavītā janānāṃ mahānketurarṇavaḥ sūryasya |
samānaṃ cakraṃ paryāvivṛtsanyadetaśo vahati dhūrṣu yuktaḥ

वि॒भ्राज॑मान उ॒षसा॑मु॒पस्था॑द्रे॒भैरुदे॑त्यनुम॒द्यमा॑नः ।
ए॒ष मे॑ दे॒वः स॑वि॒ता च॑च्छन्द॒ यः स॑मा॒नं न प्र॑मि॒नाति॒ धाम॑

vibhrājamāna uṣasāmupasthādrebhairudetyanumadyamānaḥ |
eṣa me devaḥ savitā cacchanda yaḥ samānaṃ na pramināti dhāma

दि॒वो रु॒क्म उ॑रु॒चक्षा॒ उदे॑ति दू॒रेअ॑र्थस्त॒रणि॒र्भ्राज॑मानः ।
नू॒नं जना॒ः सूर्ये॑ण॒ प्रसू॑ता॒ अय॒न्नर्था॑नि कृ॒णव॒न्नपां॑सि

divo rukma urucakṣā udeti dūrearthastaraṇirbhrājamānaḥ |
nūnaṃ janāḥ sūryeṇa prasūtā ayannarthāni kṛṇavannapāṃsi

यत्रा॑ च॒क्रुर॒मृता॑ गा॒तुम॑स्मै श्ये॒नो न दीय॒न्नन्वे॑ति॒ पाथ॑ः ।
प्रति॑ वां॒ सूर॒ उदि॑ते विधेम॒ नमो॑भिर्मित्रावरुणो॒त ह॒व्यैः

yatrā cakruramṛtā gātumasmai śyeno na dīyannanveti pāthaḥ |
prati vāṃ sūra udite vidhema namobhirmitrāvaruṇota havyaiḥ

नू मि॒त्रो वरु॑णो अर्य॒मा न॒स्त्मने॑ तो॒काय॒ वरि॑वो दधन्तु ।
सु॒गा नो॒ विश्वा॑ सु॒पथा॑नि सन्तु यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः

nū mitro varuṇo aryamā nastmane tokāya varivo dadhantu |
sugā no viśvā supathāni santu yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ