अ॒मी॒व॒हा वा॑स्तोष्पते॒ विश्वा॑ रू॒पाण्या॑वि॒शन् ।
सखा॑ सु॒शेव॑ एधि नः
amīvahā vāstoṣpate viśvā rūpāṇyāviśan |
sakhā suśeva edhi naḥ
Rishi: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः · Devata: वास्तोष्पतिः, २-८ इन्द्रः ( २-८ प्रस्वापिनी उपनिषद्) · Metre: गायत्री, २-४ उपरिष्टाद्बृहती, ५-८ अनुष्टुप्
8 verses · 55 of 104
Maharshi Vasishtha opens with one verse to Vastoshpati, the guardian of the house who drives off disease and enters every form. The next seven, which the Anukramani gives to Indra and calls the Prasvapini Upanishad, are spoken to the house dog, the tawny son of Sarama, whose teeth flash like spear points: bark at the thief, not at the singers of Indra, and sleep. Then the charm widens. Let mother and father sleep, the dog and the head of the house, all the kin. By the thousand-horned bull risen from the sea, the poet lulls everyone to sleep, down to the women resting on their couches.
अ॒मी॒व॒हा वा॑स्तोष्पते॒ विश्वा॑ रू॒पाण्या॑वि॒शन् ।
सखा॑ सु॒शेव॑ एधि नः
amīvahā vāstoṣpate viśvā rūpāṇyāviśan |
sakhā suśeva edhi naḥ
यद॑र्जुन सारमेय द॒तः पि॑शङ्ग॒ यच्छ॑से ।
वी॑व भ्राजन्त ऋ॒ष्टय॒ उप॒ स्रक्वे॑षु॒ बप्स॑तो॒ नि षु स्व॑प
yadarjuna sārameya dataḥ piśaṅga yacchase |
vīva bhrājanta ṛṣṭaya upa srakveṣu bapsato ni ṣu svapa
स्ते॒नं रा॑य सारमेय॒ तस्क॑रं वा पुनःसर ।
स्तो॒तॄनिन्द्र॑स्य रायसि॒ किम॒स्मान्दु॑च्छुनायसे॒ नि षु स्व॑प
stenaṃ rāya sārameya taskaraṃ vā punaḥsara |
stotṝnindrasya rāyasi kimasmānducchunāyase ni ṣu svapa
त्वं सू॑क॒रस्य॑ दर्दृहि॒ तव॑ दर्दर्तु सूक॒रः ।
स्तो॒तॄनिन्द्र॑स्य रायसि॒ किम॒स्मान्दु॑च्छुनायसे॒ नि षु स्व॑प
tvaṃ sūkarasya dardṛhi tava dardartu sūkaraḥ |
stotṝnindrasya rāyasi kimasmānducchunāyase ni ṣu svapa
सस्तु॑ मा॒ता सस्तु॑ पि॒ता सस्तु॒ श्वा सस्तु॑ वि॒श्पति॑ः ।
स॒सन्तु॒ सर्वे॑ ज्ञा॒तय॒ः सस्त्व॒यम॒भितो॒ जन॑ः
sastu mātā sastu pitā sastu śvā sastu viśpatiḥ |
sasantu sarve jñātayaḥ sastvayamabhito janaḥ
य आस्ते॒ यश्च॒ चर॑ति॒ यश्च॒ पश्य॑ति नो॒ जन॑ः ।
तेषां॒ सं ह॑न्मो अ॒क्षाणि॒ यथे॒दं ह॒र्म्यं तथा॑
ya āste yaśca carati yaśca paśyati no janaḥ |
teṣāṃ saṃ hanmo akṣāṇi yathedaṃ harmyaṃ tathā
स॒हस्र॑शृङ्गो वृष॒भो यः स॑मु॒द्रादु॒दाच॑रत् ।
तेना॑ सह॒स्ये॑ना व॒यं नि जना॑न्स्वापयामसि
sahasraśṛṅgo vṛṣabho yaḥ samudrādudācarat |
tenā sahasyenā vayaṃ ni janānsvāpayāmasi
प्रो॒ष्ठे॒श॒या व॑ह्येश॒या नारी॒र्यास्त॑ल्प॒शीव॑रीः ।
स्त्रियो॒ याः पुण्य॑गन्धा॒स्ताः सर्वा॑ः स्वापयामसि
proṣṭheśayā vahyeśayā nārīryāstalpaśīvarīḥ |
striyo yāḥ puṇyagandhāstāḥ sarvāḥ svāpayāmasi
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)