उ॒प॒सद्या॑य मी॒ळ्हुष॑ आ॒स्ये॑ जुहुता ह॒विः ।
यो नो॒ नेदि॑ष्ठ॒माप्य॑म्
upasadyāya mīḻhuṣa āsye juhutā haviḥ |
yo no nediṣṭhamāpyam
Rishi: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः · Devata: अग्निः · Metre: गायत्री
15 verses · 15 of 104
Fifteen short gayatri verses by Vasishtha to Agni, nearest of kin. Pour the offering into his mouth, for he has sat in every home of the five peoples, the young seer and householder. A new hymn is born for Agni, the falcon of heaven. He guards our possessions and keeps us from distress; he drives off rakshasas, bright and immortal. The rishi asks him to shine night and morning, to burn the harmful with his hottest flames, and to be for us a great fort of iron, unassailable, with a hundred walls, guarding us day and night.
उ॒प॒सद्या॑य मी॒ळ्हुष॑ आ॒स्ये॑ जुहुता ह॒विः ।
यो नो॒ नेदि॑ष्ठ॒माप्य॑म्
upasadyāya mīḻhuṣa āsye juhutā haviḥ |
yo no nediṣṭhamāpyam
यः पञ्च॑ चर्ष॒णीर॒भि नि॑ष॒साद॒ दमे॑दमे ।
क॒विर्गृ॒हप॑ति॒र्युवा॑
yaḥ pañca carṣaṇīrabhi niṣasāda damedame |
kavirgṛhapatiryuvā
स नो॒ वेदो॑ अ॒मात्य॑म॒ग्नी र॑क्षतु वि॒श्वत॑ः ।
उ॒तास्मान्पा॒त्वंह॑सः
sa no vedo amātyamagnī rakṣatu viśvataḥ |
utāsmānpātvaṃhasaḥ
नवं॒ नु स्तोम॑म॒ग्नये॑ दि॒वः श्ये॒नाय॑ जीजनम् ।
वस्व॑ः कु॒विद्व॒नाति॑ नः
navaṃ nu stomamagnaye divaḥ śyenāya jījanam |
vasvaḥ kuvidvanāti naḥ
स्पा॒र्हा यस्य॒ श्रियो॑ दृ॒शे र॒यिर्वी॒रव॑तो यथा ।
अग्रे॑ य॒ज्ञस्य॒ शोच॑तः
spārhā yasya śriyo dṛśe rayirvīravato yathā |
agre yajñasya śocataḥ
सेमां वे॑तु॒ वष॑ट्कृतिम॒ग्निर्जु॑षत नो॒ गिर॑ः ।
यजि॑ष्ठो हव्य॒वाह॑नः
semāṃ vetu vaṣaṭkṛtimagnirjuṣata no giraḥ |
yajiṣṭho havyavāhanaḥ
नि त्वा॑ नक्ष्य विश्पते द्यु॒मन्तं॑ देव धीमहि ।
सु॒वीर॑मग्न आहुत
ni tvā nakṣya viśpate dyumantaṃ deva dhīmahi |
suvīramagna āhuta
क्षप॑ उ॒स्रश्च॑ दीदिहि स्व॒ग्नय॒स्त्वया॑ व॒यम् ।
सु॒वीर॒स्त्वम॑स्म॒युः
kṣapa usraśca dīdihi svagnayastvayā vayam |
suvīrastvamasmayuḥ
उप॑ त्वा सा॒तये॒ नरो॒ विप्रा॑सो यन्ति धी॒तिभि॑ः ।
उपाक्ष॑रा सह॒स्रिणी॑
upa tvā sātaye naro viprāso yanti dhītibhiḥ |
upākṣarā sahasriṇī
अ॒ग्नी रक्षां॑सि सेधति शु॒क्रशो॑चि॒रम॑र्त्यः ।
शुचि॑ः पाव॒क ईड्य॑ः
agnī rakṣāṃsi sedhati śukraśociramartyaḥ |
śuciḥ pāvaka īḍyaḥ
स नो॒ राधां॒स्या भ॒रेशा॑नः सहसो यहो ।
भग॑श्च दातु॒ वार्य॑म्
sa no rādhāṃsyā bhareśānaḥ sahaso yaho |
bhagaśca dātu vāryam
त्वम॑ग्ने वी॒रव॒द्यशो॑ दे॒वश्च॑ सवि॒ता भग॑ः ।
दिति॑श्च दाति॒ वार्य॑म्
tvamagne vīravadyaśo devaśca savitā bhagaḥ |
ditiśca dāti vāryam
अग्ने॒ रक्षा॑ णो॒ अंह॑स॒ः प्रति॑ ष्म देव॒ रीष॑तः ।
तपि॑ष्ठैर॒जरो॑ दह
agne rakṣā ṇo aṃhasaḥ prati ṣma deva rīṣataḥ |
tapiṣṭhairajaro daha
अधा॑ म॒ही न॒ आय॒स्यना॑धृष्टो॒ नृपी॑तये ।
पूर्भ॑वा श॒तभु॑जिः
adhā mahī na āyasyanādhṛṣṭo nṛpītaye |
pūrbhavā śatabhujiḥ
त्वं न॑ः पा॒ह्यंह॑सो॒ दोषा॑वस्तरघाय॒तः ।
दिवा॒ नक्त॑मदाभ्य
tvaṃ naḥ pāhyaṃhaso doṣāvastaraghāyataḥ |
divā naktamadābhya
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)