सूक्त 15: पाँच जनों का युवा गृहपति

उ॒प॒सद्या॑य मी॒ळ्हुष॑ आ॒स्ये॑ जुहुता ह॒विः ।
यो नो॒ नेदि॑ष्ठ॒माप्य॑म्

upasadyāya mīḻhuṣa āsye juhutā haviḥ |
yo no nediṣṭhamāpyam

यः पञ्च॑ चर्ष॒णीर॒भि नि॑ष॒साद॒ दमे॑दमे ।
क॒विर्गृ॒हप॑ति॒र्युवा॑

yaḥ pañca carṣaṇīrabhi niṣasāda damedame |
kavirgṛhapatiryuvā

स नो॒ वेदो॑ अ॒मात्य॑म॒ग्नी र॑क्षतु वि॒श्वत॑ः ।
उ॒तास्मान्पा॒त्वंह॑सः

sa no vedo amātyamagnī rakṣatu viśvataḥ |
utāsmānpātvaṃhasaḥ

नवं॒ नु स्तोम॑म॒ग्नये॑ दि॒वः श्ये॒नाय॑ जीजनम् ।
वस्व॑ः कु॒विद्व॒नाति॑ नः

navaṃ nu stomamagnaye divaḥ śyenāya jījanam |
vasvaḥ kuvidvanāti naḥ

स्पा॒र्हा यस्य॒ श्रियो॑ दृ॒शे र॒यिर्वी॒रव॑तो यथा ।
अग्रे॑ य॒ज्ञस्य॒ शोच॑तः

spārhā yasya śriyo dṛśe rayirvīravato yathā |
agre yajñasya śocataḥ

सेमां वे॑तु॒ वष॑ट्कृतिम॒ग्निर्जु॑षत नो॒ गिर॑ः ।
यजि॑ष्ठो हव्य॒वाह॑नः

semāṃ vetu vaṣaṭkṛtimagnirjuṣata no giraḥ |
yajiṣṭho havyavāhanaḥ

नि त्वा॑ नक्ष्य विश्पते द्यु॒मन्तं॑ देव धीमहि ।
सु॒वीर॑मग्न आहुत

ni tvā nakṣya viśpate dyumantaṃ deva dhīmahi |
suvīramagna āhuta

क्षप॑ उ॒स्रश्च॑ दीदिहि स्व॒ग्नय॒स्त्वया॑ व॒यम् ।
सु॒वीर॒स्त्वम॑स्म॒युः

kṣapa usraśca dīdihi svagnayastvayā vayam |
suvīrastvamasmayuḥ

उप॑ त्वा सा॒तये॒ नरो॒ विप्रा॑सो यन्ति धी॒तिभि॑ः ।
उपाक्ष॑रा सह॒स्रिणी॑

upa tvā sātaye naro viprāso yanti dhītibhiḥ |
upākṣarā sahasriṇī

अ॒ग्नी रक्षां॑सि सेधति शु॒क्रशो॑चि॒रम॑र्त्यः ।
शुचि॑ः पाव॒क ईड्य॑ः

agnī rakṣāṃsi sedhati śukraśociramartyaḥ |
śuciḥ pāvaka īḍyaḥ

स नो॒ राधां॒स्या भ॒रेशा॑नः सहसो यहो ।
भग॑श्च दातु॒ वार्य॑म्

sa no rādhāṃsyā bhareśānaḥ sahaso yaho |
bhagaśca dātu vāryam

त्वम॑ग्ने वी॒रव॒द्यशो॑ दे॒वश्च॑ सवि॒ता भग॑ः ।
दिति॑श्च दाति॒ वार्य॑म्

tvamagne vīravadyaśo devaśca savitā bhagaḥ |
ditiśca dāti vāryam

अग्ने॒ रक्षा॑ णो॒ अंह॑स॒ः प्रति॑ ष्म देव॒ रीष॑तः ।
तपि॑ष्ठैर॒जरो॑ दह

agne rakṣā ṇo aṃhasaḥ prati ṣma deva rīṣataḥ |
tapiṣṭhairajaro daha

अधा॑ म॒ही न॒ आय॒स्यना॑धृष्टो॒ नृपी॑तये ।
पूर्भ॑वा श॒तभु॑जिः

adhā mahī na āyasyanādhṛṣṭo nṛpītaye |
pūrbhavā śatabhujiḥ

त्वं न॑ः पा॒ह्यंह॑सो॒ दोषा॑वस्तरघाय॒तः ।
दिवा॒ नक्त॑मदाभ्य

tvaṃ naḥ pāhyaṃhaso doṣāvastaraghāyataḥ |
divā naktamadābhya