य॒ज्ञाय॑ज्ञा वो अ॒ग्नये॑ गि॒रागि॑रा च॒ दक्ष॑से ।
प्रप्र॑ व॒यम॒मृतं॑ जा॒तवे॑दसं प्रि॒यं मि॒त्रं न शं॑सिषम्
yajñāyajñā vo agnaye girāgirā ca dakṣase |
prapra vayamamṛtaṃ jātavedasaṃ priyaṃ mitraṃ na śaṃsiṣam
Rishi: शंयुर्बार्हस्पत्यः (तृणपाणिः) · Devata: १-१० अग्निः, ११-१५, २०-२१ मरुतः (१३-१५ लिंगोक्ता वा), १६-१९ पूषा, २२ द्यावाभूमी वा पृश्निर्वा · Metre: प्रगाथः -, - - - - -
22 verses · 48 of 75
Shamyu Barhaspatya's pragatha sukta moves between devatas. First Agni: immortal Jatavedas, son of strength, kindled by Bharadvaja, nourished by waters, stones and forests, churned out by men on the ridge of the earth. He is house-lord of all human clans; let him guard with a hundred forts. Then friends are told to bring near the Maruts' cow, milked twice for Bharadvaja. Pushan is asked to run near, to spare the kakambira tree, and to keep friendship whole like a full water-skin. The close: heaven and earth were born once; Prishni's milk was milked once, and nothing after equals it.
य॒ज्ञाय॑ज्ञा वो अ॒ग्नये॑ गि॒रागि॑रा च॒ दक्ष॑से ।
प्रप्र॑ व॒यम॒मृतं॑ जा॒तवे॑दसं प्रि॒यं मि॒त्रं न शं॑सिषम्
yajñāyajñā vo agnaye girāgirā ca dakṣase |
prapra vayamamṛtaṃ jātavedasaṃ priyaṃ mitraṃ na śaṃsiṣam
ऊ॒र्जो नपा॑तं॒ स हि॒नायम॑स्म॒युर्दाशे॑म ह॒व्यदा॑तये ।
भुव॒द्वाजे॑ष्ववि॒ता भुव॑द्वृ॒ध उ॒त त्रा॒ता त॒नूना॑म्
ūrjo napātaṃ sa hināyamasmayurdāśema havyadātaye |
bhuvadvājeṣvavitā bhuvadvṛdha uta trātā tanūnām
वृषा॒ ह्य॑ग्ने अ॒जरो॑ म॒हान्वि॒भास्य॒र्चिषा॑ ।
अज॑स्रेण शो॒चिषा॒ शोशु॑चच्छुचे सुदी॒तिभि॒ः सु दी॑दिहि
vṛṣā hyagne ajaro mahānvibhāsyarciṣā |
ajasreṇa śociṣā śośucacchuce sudītibhiḥ su dīdihi
म॒हो दे॒वान्यज॑सि॒ यक्ष्या॑नु॒षक्तव॒ क्रत्वो॒त दं॒सना॑ ।
अ॒र्वाच॑ः सीं कृणुह्य॒ग्नेऽव॑से॒ रास्व॒ वाजो॒त वं॑स्व
maho devānyajasi yakṣyānuṣaktava kratvota daṃsanā |
arvācaḥ sīṃ kṛṇuhyagne'vase rāsva vājota vaṃsva
यमापो॒ अद्र॑यो॒ वना॒ गर्भ॑मृ॒तस्य॒ पिप्र॑ति ।
सह॑सा॒ यो म॑थि॒तो जाय॑ते॒ नृभि॑ः पृथि॒व्या अधि॒ सान॑वि
yamāpo adrayo vanā garbhamṛtasya piprati |
sahasā yo mathito jāyate nṛbhiḥ pṛthivyā adhi sānavi
आ यः प॒प्रौ भा॒नुना॒ रोद॑सी उ॒भे धू॒मेन॑ धावते दि॒वि ।
ति॒रस्तमो॑ ददृश॒ ऊर्म्या॒स्वा श्या॒वास्व॑रु॒षो वृषा श्या॒वा अ॑रु॒षो वृषा॑
ā yaḥ paprau bhānunā rodasī ubhe dhūmena dhāvate divi |
tirastamo dadṛśa ūrmyāsvā śyāvāsvaruṣo vṛṣā śyāvā aruṣo vṛṣā
बृ॒हद्भि॑रग्ने अ॒र्चिभि॑ः शु॒क्रेण॑ देव शो॒चिषा॑ ।
भ॒रद्वा॑जे समिधा॒नो य॑विष्ठ्य रे॒वन्न॑ः शुक्र दीदिहि द्यु॒मत्पा॑वक दीदिहि
bṛhadbhiragne arcibhiḥ śukreṇa deva śociṣā |
bharadvāje samidhāno yaviṣṭhya revannaḥ śukra dīdihi dyumatpāvaka dīdihi
विश्वा॑सां गृ॒हप॑तिर्वि॒शाम॑सि॒ त्वम॑ग्ने॒ मानु॑षीणाम् ।
श॒तं पू॒र्भिर्य॑विष्ठ पा॒ह्यंह॑सः समे॒द्धारं॑ श॒तं हिमा॑ः स्तो॒तृभ्यो॒ ये च॒ दद॑ति
viśvāsāṃ gṛhapatirviśāmasi tvamagne mānuṣīṇām |
śataṃ pūrbhiryaviṣṭha pāhyaṃhasaḥ sameddhāraṃ śataṃ himāḥ stotṛbhyo ye ca dadati
त्वं न॑श्चि॒त्र ऊ॒त्या वसो॒ राधां॑सि चोदय ।
अ॒स्य रा॒यस्त्वम॑ग्ने र॒थीर॑सि वि॒दा गा॒धं तु॒चे तु न॑ः
tvaṃ naścitra ūtyā vaso rādhāṃsi codaya |
asya rāyastvamagne rathīrasi vidā gādhaṃ tuce tu naḥ
पर्षि॑ तो॒कं तन॑यं प॒र्तृभि॒ष्ट्वमद॑ब्धै॒रप्र॑युत्वभिः ।
अग्ने॒ हेळां॑सि॒ दैव्या॑ युयोधि॒ नोऽदे॑वानि॒ ह्वरां॑सि च
parṣi tokaṃ tanayaṃ partṛbhiṣṭvamadabdhairaprayutvabhiḥ |
agne heḻāṃsi daivyā yuyodhi no'devāni hvarāṃsi ca
आ स॑खायः सब॒र्दुघां॑ धे॒नुम॑जध्व॒मुप॒ नव्य॑सा॒ वच॑ः ।
सृ॒जध्व॒मन॑पस्फुराम्
ā sakhāyaḥ sabardughāṃ dhenumajadhvamupa navyasā vacaḥ |
sṛjadhvamanapasphurām
या शर्धा॑य॒ मारु॑ताय॒ स्वभा॑नवे॒ श्रवोऽमृ॑त्यु॒ धुक्ष॑त ।
या मृ॑ळी॒के म॒रुतां॑ तु॒राणां॒ या सु॒म्नैरे॑व॒याव॑री
yā śardhāya mārutāya svabhānave śravo'mṛtyu dhukṣata |
yā mṛḻīke marutāṃ turāṇāṃ yā sumnairevayāvarī
भ॒रद्वा॑जा॒याव॑ धुक्षत द्वि॒ता ।
धे॒नुं च॑ वि॒श्वदो॑हस॒मिषं॑ च वि॒श्वभो॑जसम्
bharadvājāyāva dhukṣata dvitā |
dhenuṃ ca viśvadohasamiṣaṃ ca viśvabhojasam
तं व॒ इन्द्रं॒ न सु॒क्रतुं॒ वरु॑णमिव मा॒यिन॑म् ।
अ॒र्य॒मणं॒ न म॒न्द्रं सृ॒प्रभो॑जसं॒ विष्णुं॒ न स्तु॑ष आ॒दिशे॑
taṃ va indraṃ na sukratuṃ varuṇamiva māyinam |
aryamaṇaṃ na mandraṃ sṛprabhojasaṃ viṣṇuṃ na stuṣa ādiśe
त्वे॒षं शर्धो॒ न मारु॑तं तुवि॒ष्वण्य॑न॒र्वाणं॑ पू॒षणं॒ सं यथा॑ श॒ता ।
सं स॒हस्रा॒ कारि॑षच्चर्ष॒णिभ्य॒ आँ आ॒विर्गू॒ळ्हा वसू॑ करत्सु॒वेदा॑ नो॒ वसू॑ करत्
tveṣaṃ śardho na mārutaṃ tuviṣvaṇyanarvāṇaṃ pūṣaṇaṃ saṃ yathā śatā |
saṃ sahasrā kāriṣaccarṣaṇibhya ām̐ āvirgūḻhā vasū karatsuvedā no vasū karat
आ मा॑ पूष॒न्नुप॑ द्रव॒ शंसि॑षं॒ नु ते॑ अपिक॒र्ण आ॑घृणे ।
अ॒घा अ॒र्यो अरा॑तयः
ā mā pūṣannupa drava śaṃsiṣaṃ nu te apikarṇa āghṛṇe |
aghā aryo arātayaḥ
मा का॑क॒म्बीर॒मुद्वृ॑हो॒ वन॒स्पति॒मश॑स्ती॒र्वि हि नीन॑शः ।
मोत सूरो॒ अह॑ ए॒वा च॒न ग्री॒वा आ॒दध॑ते॒ वेः
mā kākambīramudvṛho vanaspatimaśastīrvi hi nīnaśaḥ |
mota sūro aha evā cana grīvā ādadhate veḥ
दृते॑रिव तेऽवृ॒कम॑स्तु स॒ख्यम् ।
अच्छि॑द्रस्य दध॒न्वत॒ः सुपू॑र्णस्य दध॒न्वत॑ः
dṛteriva te'vṛkamastu sakhyam |
acchidrasya dadhanvataḥ supūrṇasya dadhanvataḥ
प॒रो हि मर्त्यै॒रसि॑ स॒मो दे॒वैरु॒त श्रि॒या ।
अ॒भि ख्य॑ः पूष॒न्पृत॑नासु न॒स्त्वमवा॑ नू॒नं यथा॑ पु॒रा
paro hi martyairasi samo devairuta śriyā |
abhi khyaḥ pūṣanpṛtanāsu nastvamavā nūnaṃ yathā purā
वा॒मी वा॒मस्य॑ धूतय॒ः प्रणी॑तिरस्तु सू॒नृता॑ ।
दे॒वस्य॑ वा मरुतो॒ मर्त्य॑स्य वेजा॒नस्य॑ प्रयज्यवः
vāmī vāmasya dhūtayaḥ praṇītirastu sūnṛtā |
devasya vā maruto martyasya vejānasya prayajyavaḥ
स॒द्यश्चि॒द्यस्य॑ चर्कृ॒तिः परि॒ द्यां दे॒वो नैति॒ सूर्य॑ः ।
त्वे॒षं शवो॑ दधिरे॒ नाम॑ य॒ज्ञियं॑ म॒रुतो॑ वृत्र॒हं शवो॒ ज्येष्ठं॑ वृत्र॒हं शव॑ः
sadyaścidyasya carkṛtiḥ pari dyāṃ devo naiti sūryaḥ |
tveṣaṃ śavo dadhire nāma yajñiyaṃ maruto vṛtrahaṃ śavo jyeṣṭhaṃ vṛtrahaṃ śavaḥ
स॒कृद्ध॒ द्यौर॑जायत स॒कृद्भूमि॑रजायत ।
पृश्न्या॑ दु॒ग्धं स॒कृत्पय॒स्तद॒न्यो नानु॑ जायते
sakṛddha dyaurajāyata sakṛdbhūmirajāyata |
pṛśnyā dugdhaṃ sakṛtpayastadanyo nānu jāyate
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)