Mandala 6

Sukta 13: All good fortune branches out from Agni

Rishi: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः · Devata: अग्निः · Metre: त्रिष्टुप्

6 verses · 13 of 75

What happens in this chapter

All good fortune branches out from Agni

Bharadvaja, son of Brihaspati, praises Agni in trishtubh. From him all good fortunes branch out like boughs from a tree: wealth, strength in the fight with Vritra, the rain of heaven and the flowing of the waters. He is like Bhaga bringing treasure, like Mitra a steward of great rita. As the true lord he strikes Vritra with might and wins the prize from the Pani. The mortal who sharpens him with hymns and offerings gains every good thing and rules over riches. The rishi asks for fame with brave sons, food for the people, a son and grandson, and a hundred winters.

13.1

त्वद्विश्वा॑ सुभग॒ सौभ॑गा॒न्यग्ने॒ वि य॑न्ति व॒निनो॒ न व॒याः ।
श्रु॒ष्टी र॒यिर्वाजो॑ वृत्र॒तूर्ये॑ दि॒वो वृ॒ष्टिरीड्यो॑ री॒तिर॒पाम्

tvadviśvā subhaga saubhagānyagne vi yanti vanino na vayāḥ |
śruṣṭī rayirvājo vṛtratūrye divo vṛṣṭirīḍyo rītirapām

13.2

त्वं भगो॑ न॒ आ हि रत्न॑मि॒षे परि॑ज्मेव क्षयसि द॒स्मव॑र्चाः ।
अग्ने॑ मि॒त्रो न बृ॑ह॒त ऋ॒तस्यासि॑ क्ष॒त्ता वा॒मस्य॑ देव॒ भूरे॑ः

tvaṃ bhago na ā hi ratnamiṣe parijmeva kṣayasi dasmavarcāḥ |
agne mitro na bṛhata ṛtasyāsi kṣattā vāmasya deva bhūreḥ

13.3

स सत्प॑ति॒ः शव॑सा हन्ति वृ॒त्रमग्ने॒ विप्रो॒ वि प॒णेर्भ॑र्ति॒ वाज॑म् ।
यं त्वं प्र॑चेत ऋतजात रा॒या स॒जोषा॒ नप्त्रा॒पां हि॒नोषि॑

sa satpatiḥ śavasā hanti vṛtramagne vipro vi paṇerbharti vājam |
yaṃ tvaṃ praceta ṛtajāta rāyā sajoṣā naptrāpāṃ hinoṣi

13.4

यस्ते॑ सूनो सहसो गी॒र्भिरु॒क्थैर्य॒ज्ञैर्मर्तो॒ निशि॑तिं वे॒द्यान॑ट् ।
विश्वं॒ स दे॑व॒ प्रति॒ वार॑मग्ने ध॒त्ते धा॒न्यं१॒॑ पत्य॑ते वस॒व्यै॑ः

yaste sūno sahaso gīrbhirukthairyajñairmarto niśitiṃ vedyānaṭ |
viśvaṃ sa deva prati vāramagne dhatte dhānyaṃ patyate vasavyaiḥ

13.5

ता नृभ्य॒ आ सौ॑श्रव॒सा सु॒वीराग्ने॑ सूनो सहसः पु॒ष्यसे॑ धाः ।
कृ॒णोषि॒ यच्छव॑सा॒ भूरि॑ प॒श्वो वयो॒ वृका॑या॒रये॒ जसु॑रये

tā nṛbhya ā sauśravasā suvīrāgne sūno sahasaḥ puṣyase dhāḥ |
kṛṇoṣi yacchavasā bhūri paśvo vayo vṛkāyāraye jasuraye

13.6

व॒द्मा सू॑नो सहसो नो॒ विहा॑या॒ अग्ने॑ तो॒कं तन॑यं वा॒जि नो॑ दाः ।
विश्वा॑भिर्गी॒र्भिर॒भि पू॒र्तिम॑श्यां॒ मदे॑म श॒तहि॑माः सु॒वीरा॑ः

vadmā sūno sahaso no vihāyā agne tokaṃ tanayaṃ vāji no dāḥ |
viśvābhirgīrbhirabhi pūrtimaśyāṃ madema śatahimāḥ suvīrāḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)