मध्ये॒ होता॑ दुरो॒णे ब॒र्हिषो॒ राळ॒ग्निस्तो॒दस्य॒ रोद॑सी॒ यज॑ध्यै ।
अ॒यं स सू॒नुः सह॑स ऋ॒तावा॑ दू॒रात्सूर्यो॒ न शो॒चिषा॑ ततान
madhye hotā duroṇe barhiṣo rāḻagnistodasya rodasī yajadhyai |
ayaṃ sa sūnuḥ sahasa ṛtāvā dūrātsūryo na śociṣā tatāna
Rishi: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः · Devata: अग्निः · Metre: त्रिष्ष्टुप् (६ पुरस्ताज्ज्योतिर्वा )
6 verses · 12 of 75
Bharadvaja, son of Brihaspati, praises Agni in trishtubh as the hotar seated in the middle of the house, king of the sacred grass, who spreads his glow from afar like the sun. His blaze, sharpest of all, rules the woods; he flashes like a weapon on the road and is never caught among the plants. Like a running horse or a racer, he is praised at home by the worshippers; he goes over the earth wherever he will. The rishi asks Agni, kindled with all fires, to keep off blame and misfortune and to grant a hundred winters with heroes.
मध्ये॒ होता॑ दुरो॒णे ब॒र्हिषो॒ राळ॒ग्निस्तो॒दस्य॒ रोद॑सी॒ यज॑ध्यै ।
अ॒यं स सू॒नुः सह॑स ऋ॒तावा॑ दू॒रात्सूर्यो॒ न शो॒चिषा॑ ततान
madhye hotā duroṇe barhiṣo rāḻagnistodasya rodasī yajadhyai |
ayaṃ sa sūnuḥ sahasa ṛtāvā dūrātsūryo na śociṣā tatāna
आ यस्मि॒न्त्वे स्वपा॑के यजत्र॒ यक्ष॑द्राजन्स॒र्वता॑तेव॒ नु द्यौः ।
त्रि॒ष॒धस्थ॑स्तत॒रुषो॒ न जंहो॑ ह॒व्या म॒घानि॒ मानु॑षा॒ यज॑ध्यै
ā yasmintve svapāke yajatra yakṣadrājansarvatāteva nu dyauḥ |
triṣadhasthastataruṣo na jaṃho havyā maghāni mānuṣā yajadhyai
तेजि॑ष्ठा॒ यस्या॑र॒तिर्व॑ने॒राट् तो॒दो अध्व॒न्न वृ॑धसा॒नो अ॑द्यौत् ।
अ॒द्रो॒घो न द्र॑वि॒ता चे॑तति॒ त्मन्नम॑र्त्योऽव॒र्त्र ओष॑धीषु
tejiṣṭhā yasyāratirvanerāṭ todo adhvanna vṛdhasāno adyaut |
adrogho na dravitā cetati tmannamartyo'vartra oṣadhīṣu
सास्माके॑भिरे॒तरी॒ न शू॒षैर॒ग्निः ष्ट॑वे॒ दम॒ आ जा॒तवे॑दाः ।
द्र्व॑न्नो व॒न्वन्क्रत्वा॒ नार्वो॒स्रः पि॒तेव॑ जार॒यायि॑ य॒ज्ञैः
sāsmākebhiretarī na śūṣairagniḥ ṣṭave dama ā jātavedāḥ |
drvanno vanvankratvā nārvosraḥ piteva jārayāyi yajñaiḥ
अध॑ स्मास्य पनयन्ति॒ भासो॒ वृथा॒ यत्तक्ष॑दनु॒याति॑ पृ॒थ्वीम् ।
स॒द्यो यः स्य॒न्द्रो विषि॑तो॒ धवी॑यानृ॒णो न ता॒युरति॒ धन्वा॑ राट्
adha smāsya panayanti bhāso vṛthā yattakṣadanuyāti pṛthvīm |
sadyo yaḥ syandro viṣito dhavīyānṛṇo na tāyurati dhanvā rāṭ
स त्वं नो॑ अर्व॒न्निदा॑या॒ विश्वे॑भिरग्ने अ॒ग्निभि॑रिधा॒नः ।
वेषि॑ रा॒यो वि या॑सि दु॒च्छुना॒ मदे॑म श॒तहि॑माः सु॒वीरा॑ः
sa tvaṃ no arvannidāyā viśvebhiragne agnibhiridhānaḥ |
veṣi rāyo vi yāsi ducchunā madema śatahimāḥ suvīrāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)