Rishi: एवयामरुदात्रेयः · Devata: मरुतः · Metre: अतिजगती
9 verses · 87 of 87
Evayamarut Atreya closes the mandala with nine long Atijagati verses, each carrying his own name, evayamarut, as a refrain. Let the thoughts go forth to great Vishnu, who is joined with the Maruts, and to the Marut host, strong, well adorned, rushing in its vow. Born in their greatness, they proclaim themselves by their own knowing; their might cannot be assailed, and the mountains cannot withstand their gifts. They were heard from high heaven, bright as fires with their own lightning. Their greatness has no limit. The rishi asks them, of one mind with great Vishnu, to come without hostility, hear the singer and drive enemies far.
प्र वो॑ म॒हे म॒तयो॑ यन्तु॒ विष्ण॑वे म॒रुत्व॑ते गिरि॒जा ए॑व॒याम॑रुत् ।
प्र शर्धा॑य॒ प्रय॑ज्यवे सुखा॒दये॑ त॒वसे॑ भ॒न्ददि॑ष्टये॒ धुनि॑व्रताय॒ शव॑से
pra vo mahe matayo yantu viṣṇave marutvate girijā evayāmarut |
pra śardhāya prayajyave sukhādaye tavase bhandadiṣṭaye dhunivratāya śavase
प्र ये जा॒ता म॑हि॒ना ये च॒ नु स्व॒यं प्र वि॒द्मना॑ ब्रु॒वत॑ एव॒याम॑रुत् ।
क्रत्वा॒ तद्वो॑ मरुतो॒ नाधृषे॒ शवो॑ दा॒ना म॒ह्ना तदे॑षा॒मधृ॑ष्टासो॒ नाद्र॑यः
pra ye jātā mahinā ye ca nu svayaṃ pra vidmanā bruvata evayāmarut |
kratvā tadvo maruto nādhṛṣe śavo dānā mahnā tadeṣāmadhṛṣṭāso nādrayaḥ
प्र ये दि॒वो बृ॑ह॒तः शृ॑ण्वि॒रे गि॒रा सु॒शुक्वा॑नः सु॒भ्व॑ एव॒याम॑रुत् ।
न येषा॒मिरी॑ स॒धस्थ॒ ईष्ट॒ आँ अ॒ग्नयो॒ न स्ववि॑द्युत॒ः प्र स्य॒न्द्रासो॒ धुनी॑नाम्
pra ye divo bṛhataḥ śṛṇvire girā suśukvānaḥ subhva evayāmarut |
na yeṣāmirī sadhastha īṣṭa ām̐ agnayo na svavidyutaḥ pra syandrāso dhunīnām
स च॑क्रमे मह॒तो निरु॑रुक्र॒मः स॑मा॒नस्मा॒त्सद॑स एव॒याम॑रुत् ।
य॒दायु॑क्त॒ त्मना॒ स्वादधि॒ ष्णुभि॒र्विष्प॑र्धसो॒ विम॑हसो॒ जिगा॑ति॒ शेवृ॑धो॒ नृभि॑ः
sa cakrame mahato nirurukramaḥ samānasmātsadasa evayāmarut |
yadāyukta tmanā svādadhi ṣṇubhirviṣpardhaso vimahaso jigāti śevṛdho nṛbhiḥ
स्व॒नो न वोऽम॑वान्रेजय॒द्वृषा॑ त्वे॒षो य॒यिस्त॑वि॒ष ए॑व॒याम॑रुत् ।
येना॒ सह॑न्त ऋ॒ञ्जत॒ स्वरो॑चिष॒ः स्थार॑श्मानो हिर॒ण्यया॑ः स्वायु॒धास॑ इ॒ष्मिण॑ः
svano na vo'mavānrejayadvṛṣā tveṣo yayistaviṣa evayāmarut |
yenā sahanta ṛñjata svarociṣaḥ sthāraśmāno hiraṇyayāḥ svāyudhāsa iṣmiṇaḥ
अ॒पा॒रो वो॑ महि॒मा वृ॑द्धशवसस्त्वे॒षं शवो॑ऽवत्वेव॒याम॑रुत् ।
स्थाता॑रो॒ हि प्रसि॑तौ सं॒दृशि॒ स्थन॒ ते न॑ उरुष्यता नि॒दः शु॑शु॒क्वांसो॒ नाग्नय॑ः
apāro vo mahimā vṛddhaśavasastveṣaṃ śavo'vatvevayāmarut |
sthātāro hi prasitau saṃdṛśi sthana te na uruṣyatā nidaḥ śuśukvāṃso nāgnayaḥ
ते रु॒द्रास॒ः सुम॑खा अ॒ग्नयो॑ यथा तुविद्यु॒म्ना अ॑वन्त्वेव॒याम॑रुत् ।
दी॒र्घं पृ॒थु प॑प्रथे॒ सद्म॒ पार्थि॑वं॒ येषा॒मज्मे॒ष्वा म॒हः शर्धां॒स्यद्भु॑तैनसाम्
te rudrāsaḥ sumakhā agnayo yathā tuvidyumnā avantvevayāmarut |
dīrghaṃ pṛthu paprathe sadma pārthivaṃ yeṣāmajmeṣvā mahaḥ śardhāṃsyadbhutainasām
अ॒द्वे॒षो नो॑ मरुतो गा॒तुमेत॑न॒ श्रोता॒ हवं॑ जरि॒तुरे॑व॒याम॑रुत् ।
विष्णो॑र्म॒हः स॑मन्यवो युयोतन॒ स्मद्र॒थ्यो॒३॒॑ न दं॒सनाप॒ द्वेषां॑सि सनु॒तः
adveṣo no maruto gātumetana śrotā havaṃ jariturevayāmarut |
viṣṇormahaḥ samanyavo yuyotana smadrathyo na daṃsanāpa dveṣāṃsi sanutaḥ
गन्ता॑ नो य॒ज्ञं य॑ज्ञियाः सु॒शमि॒ श्रोता॒ हव॑मर॒क्ष ए॑व॒याम॑रुत् ।
ज्येष्ठा॑सो॒ न पर्व॑तासो॒ व्यो॑मनि यू॒यं तस्य॑ प्रचेतस॒ः स्यात॑ दु॒र्धर्त॑वो नि॒दः
gantā no yajñaṃ yajñiyāḥ suśami śrotā havamarakṣa evayāmarut |
jyeṣṭhāso na parvatāso vyomani yūyaṃ tasya pracetasaḥ syāta durdhartavo nidaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
