भ॒द्रं ते॑ अग्ने सहसि॒न्ननी॑कमुपा॒क आ रो॑चते॒ सूर्य॑स्य ।
रुश॑द्दृ॒शे द॑दृशे नक्त॒या चि॒दरू॑क्षितं दृ॒श आ रू॒पे अन्न॑म्
bhadraṃ te agne sahasinnanīkamupāka ā rocate sūryasya |
ruśaddṛśe dadṛśe naktayā cidarūkṣitaṃ dṛśa ā rūpe annam
Rishi: वामदेवो गौतमः · Devata: अग्निः · Metre: त्रिष्टुप्
6 verses · 11 of 58
A short trishtubh hymn of Vamadeva Gautama to Agni. Agni's blessed face shines near, close to the sun, bright even by night. The singer asks him to open the way for his thought. From Agni, he says, come the poems, the insights and the hymns that win; from Agni come wealth adorned with heroes, the swift horse and riches sent by the gods. Mortals seeking the devas first serve Agni, the joyful-tongued master of the house. The close asks him to keep far away from us folly, sin and every ill will, and to be kind by night.
भ॒द्रं ते॑ अग्ने सहसि॒न्ननी॑कमुपा॒क आ रो॑चते॒ सूर्य॑स्य ।
रुश॑द्दृ॒शे द॑दृशे नक्त॒या चि॒दरू॑क्षितं दृ॒श आ रू॒पे अन्न॑म्
bhadraṃ te agne sahasinnanīkamupāka ā rocate sūryasya |
ruśaddṛśe dadṛśe naktayā cidarūkṣitaṃ dṛśa ā rūpe annam
वि षा॑ह्यग्ने गृण॒ते म॑नी॒षां खं वेप॑सा तुविजात॒ स्तवा॑नः ।
विश्वे॑भि॒र्यद्वा॒वन॑ः शुक्र दे॒वैस्तन्नो॑ रास्व सुमहो॒ भूरि॒ मन्म॑
vi ṣāhyagne gṛṇate manīṣāṃ khaṃ vepasā tuvijāta stavānaḥ |
viśvebhiryadvāvanaḥ śukra devaistanno rāsva sumaho bhūri manma
त्वद॑ग्ने॒ काव्या॒ त्वन्म॑नी॒षास्त्वदु॒क्था जा॑यन्ते॒ राध्या॑नि ।
त्वदे॑ति॒ द्रवि॑णं वी॒रपे॑शा इ॒त्थाधि॑ये दा॒शुषे॒ मर्त्या॑य
tvadagne kāvyā tvanmanīṣāstvadukthā jāyante rādhyāni |
tvadeti draviṇaṃ vīrapeśā itthādhiye dāśuṣe martyāya
त्वद्वा॒जी वा॑जम्भ॒रो विहा॑या अभिष्टि॒कृज्जा॑यते स॒त्यशु॑ष्मः ।
त्वद्र॒यिर्दे॒वजू॑तो मयो॒भुस्त्वदा॒शुर्जू॑जु॒वाँ अ॑ग्ने॒ अर्वा॑
tvadvājī vājambharo vihāyā abhiṣṭikṛjjāyate satyaśuṣmaḥ |
tvadrayirdevajūto mayobhustvadāśurjūjuvām̐ agne arvā
त्वाम॑ग्ने प्रथ॒मं दे॑व॒यन्तो॑ दे॒वं मर्ता॑ अमृत म॒न्द्रजि॑ह्वम् ।
द्वे॒षो॒युत॒मा वि॑वासन्ति धी॒भिर्दमू॑नसं गृ॒हप॑ति॒ममू॑रम्
tvāmagne prathamaṃ devayanto devaṃ martā amṛta mandrajihvam |
dveṣoyutamā vivāsanti dhībhirdamūnasaṃ gṛhapatimamūram
आ॒रे अ॒स्मदम॑तिमा॒रे अंह॑ आ॒रे विश्वां॑ दुर्म॒तिं यन्नि॒पासि॑ ।
दो॒षा शि॒वः स॑हसः सूनो अग्ने॒ यं दे॒व आ चि॒त्सच॑से स्व॒स्ति
āre asmadamatimāre aṃha āre viśvāṃ durmatiṃ yannipāsi |
doṣā śivaḥ sahasaḥ sūno agne yaṃ deva ā citsacase svasti
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)