इ॒मा उ॑ वां भृ॒मयो॒ मन्य॑माना यु॒वाव॑ते॒ न तुज्या॑ अभूवन् ।
क्व१॒॑ त्यदि॑न्द्रावरुणा॒ यशो॑ वां॒ येन॑ स्मा॒ सिनं॒ भर॑थ॒ः सखि॑भ्यः
imā u vāṃ bhṛmayo manyamānā yuvāvate na tujyā abhūvan |
kva tyadindrāvaruṇā yaśo vāṃ yena smā sinaṃ bharathaḥ sakhibhyaḥ
Rishi: गाथिनो विश्वामित्रः, १६-१८ जमदग्निर्वा · Devata: १-३ इन्द्रावरुणौ, ४-६ बृहस्पतिः, ७-९ पूषा, १०-१२ सविता, १३-१५ सोमः, १६-१८ मित्रावरुणौ · Metre: गायत्री, १-३ त्रिष्टुप्
18 verses · 62 of 62
The last sukta of the mandala, by Vishvamitra, with verses 16 to 18 also ascribed to Jamadagni; trishtubh, then gayatri. It praises six devas in groups of three verses: Indra and Varuna, Brihaspati, Pushan who sees all worlds, Savitar, Soma, and Mitra and Varuna. Verse 10 is the Gayatri mantra, tat savitur varenyam: we meditate on the choice radiance of the deva Savitar, may he impel our thoughts. It is the mantra given at upanayana and recited at sandhya every day. Soma is asked to bring health to two-footed and four-footed beings, and Mitra and Varuna to sprinkle the pastures with ghee.
इ॒मा उ॑ वां भृ॒मयो॒ मन्य॑माना यु॒वाव॑ते॒ न तुज्या॑ अभूवन् ।
क्व१॒॑ त्यदि॑न्द्रावरुणा॒ यशो॑ वां॒ येन॑ स्मा॒ सिनं॒ भर॑थ॒ः सखि॑भ्यः
imā u vāṃ bhṛmayo manyamānā yuvāvate na tujyā abhūvan |
kva tyadindrāvaruṇā yaśo vāṃ yena smā sinaṃ bharathaḥ sakhibhyaḥ
अ॒यमु॑ वां पुरु॒तमो॑ रयी॒यञ्छ॑श्वत्त॒ममव॑से जोहवीति ।
स॒जोषा॑विन्द्रावरुणा म॒रुद्भि॑र्दि॒वा पृ॑थि॒व्या शृ॑णुतं॒ हवं॑ मे
ayamu vāṃ purutamo rayīyañchaśvattamamavase johavīti |
sajoṣāvindrāvaruṇā marudbhirdivā pṛthivyā śṛṇutaṃ havaṃ me
अ॒स्मे तदि॑न्द्रावरुणा॒ वसु॑ ष्याद॒स्मे र॒यिर्म॑रुत॒ः सर्व॑वीरः ।
अ॒स्मान्वरू॑त्रीः शर॒णैर॑वन्त्व॒स्मान्होत्रा॒ भार॑ती॒ दक्षि॑णाभिः
asme tadindrāvaruṇā vasu ṣyādasme rayirmarutaḥ sarvavīraḥ |
asmānvarūtrīḥ śaraṇairavantvasmānhotrā bhāratī dakṣiṇābhiḥ
बृह॑स्पते जु॒षस्व॑ नो ह॒व्यानि॑ विश्वदेव्य ।
रास्व॒ रत्ना॑नि दा॒शुषे॑
bṛhaspate juṣasva no havyāni viśvadevya |
rāsva ratnāni dāśuṣe
शुचि॑म॒र्कैर्बृह॒स्पति॑मध्व॒रेषु॑ नमस्यत ।
अना॒म्योज॒ आ च॑के
śucimarkairbṛhaspatimadhvareṣu namasyata |
anāmyoja ā cake
वृ॒ष॒भं च॑र्षणी॒नां वि॒श्वरू॑प॒मदा॑भ्यम् ।
बृह॒स्पतिं॒ वरे॑ण्यम्
vṛṣabhaṃ carṣaṇīnāṃ viśvarūpamadābhyam |
bṛhaspatiṃ vareṇyam
इ॒यं ते॑ पूषन्नाघृणे सुष्टु॒तिर्दे॑व॒ नव्य॑सी ।
अ॒स्माभि॒स्तुभ्यं॑ शस्यते
iyaṃ te pūṣannāghṛṇe suṣṭutirdeva navyasī |
asmābhistubhyaṃ śasyate
तां जु॑षस्व॒ गिरं॒ मम॑ वाज॒यन्ती॑मवा॒ धिय॑म् ।
व॒धू॒युरि॑व॒ योष॑णाम्
tāṃ juṣasva giraṃ mama vājayantīmavā dhiyam |
vadhūyuriva yoṣaṇām
यो विश्वा॒भि वि॒पश्य॑ति॒ भुव॑ना॒ सं च॒ पश्य॑ति ।
स न॑ः पू॒षावि॒ता भु॑वत्
yo viśvābhi vipaśyati bhuvanā saṃ ca paśyati |
sa naḥ pūṣāvitā bhuvat
तत्स॑वि॒तुर्वरे॑ण्यं॒ भर्गो॑ दे॒वस्य॑ धीमहि ।
धियो॒ यो न॑ः प्रचो॒दया॑त्
tatsaviturvareṇyaṃ bhargo devasya dhīmahi |
dhiyo yo naḥ pracodayāt
दे॒वस्य॑ सवि॒तुर्व॒यं वा॑ज॒यन्त॒ः पुरं॑ध्या ।
भग॑स्य रा॒तिमी॑महे
devasya saviturvayaṃ vājayantaḥ puraṃdhyā |
bhagasya rātimīmahe
दे॒वं नर॑ः सवि॒तारं॒ विप्रा॑ य॒ज्ञैः सु॑वृ॒क्तिभि॑ः ।
न॒म॒स्यन्ति॑ धि॒येषि॒ताः
devaṃ naraḥ savitāraṃ viprā yajñaiḥ suvṛktibhiḥ |
namasyanti dhiyeṣitāḥ
सोमो॑ जिगाति गातु॒विद्दे॒वाना॑मेति निष्कृ॒तम् ।
ऋ॒तस्य॒ योनि॑मा॒सद॑म्
somo jigāti gātuviddevānāmeti niṣkṛtam |
ṛtasya yonimāsadam
सोमो॑ अ॒स्मभ्यं॑ द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे च प॒शवे॑ ।
अ॒न॒मी॒वा इष॑स्करत्
somo asmabhyaṃ dvipade catuṣpade ca paśave |
anamīvā iṣaskarat
अ॒स्माक॒मायु॑र्व॒र्धय॑न्न॒भिमा॑ती॒ः सह॑मानः ।
सोम॑ः स॒धस्थ॒मास॑दत्
asmākamāyurvardhayannabhimātīḥ sahamānaḥ |
somaḥ sadhasthamāsadat
आ नो॑ मित्रावरुणा घृ॒तैर्गव्यू॑तिमुक्षतम् ।
मध्वा॒ रजां॑सि सुक्रतू
ā no mitrāvaruṇā ghṛtairgavyūtimukṣatam |
madhvā rajāṃsi sukratū
उ॒रु॒शंसा॑ नमो॒वृधा॑ म॒ह्ना दक्ष॑स्य राजथः ।
द्राघि॑ष्ठाभिः शुचिव्रता
uruśaṃsā namovṛdhā mahnā dakṣasya rājathaḥ |
drāghiṣṭhābhiḥ śucivratā
गृ॒णा॒ना ज॒मद॑ग्निना॒ योना॑वृ॒तस्य॑ सीदतम् ।
पा॒तं सोम॑मृतावृधा
gṛṇānā jamadagninā yonāvṛtasya sīdatam |
pātaṃ somamṛtāvṛdhā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)