वि पाज॑सा पृ॒थुना॒ शोशु॑चानो॒ बाध॑स्व द्वि॒षो र॒क्षसो॒ अमी॑वाः ।
सु॒शर्म॑णो बृह॒तः शर्म॑णि स्याम॒ग्नेर॒हं सु॒हव॑स्य॒ प्रणी॑तौ
vi pājasā pṛthunā śośucāno bādhasva dviṣo rakṣaso amīvāḥ |
suśarmaṇo bṛhataḥ śarmaṇi syāmagnerahaṃ suhavasya praṇītau
Rishi: कात्य उत्कीलः · Devata: अग्निः · Metre: त्रिष्टुप्
7 verses · 15 of 62
Utkila of the Katya line sings to Agni in trishtubh. Blazing with broad might, Agni is asked to drive away haters, rakshasas and sickness, so that the rishi may live in the shelter of the great protector. Agni is to be guardian at the breaking of this dawn and at sunrise, and to cherish the hymn as a father cherishes his own son. Shining among the dark nights, he leads across distress. Unconquerable bull, leader of the rite, he is asked to make heaven and earth yield well and to keep the ill will of mortals away. The refrain asks for cattle and an heir.
वि पाज॑सा पृ॒थुना॒ शोशु॑चानो॒ बाध॑स्व द्वि॒षो र॒क्षसो॒ अमी॑वाः ।
सु॒शर्म॑णो बृह॒तः शर्म॑णि स्याम॒ग्नेर॒हं सु॒हव॑स्य॒ प्रणी॑तौ
vi pājasā pṛthunā śośucāno bādhasva dviṣo rakṣaso amīvāḥ |
suśarmaṇo bṛhataḥ śarmaṇi syāmagnerahaṃ suhavasya praṇītau
त्वं नो॑ अ॒स्या उ॒षसो॒ व्यु॑ष्टौ॒ त्वं सूर॒ उदि॑ते बोधि गो॒पाः ।
जन्मे॑व॒ नित्यं॒ तन॑यं जुषस्व॒ स्तोमं॑ मे अग्ने त॒न्वा॑ सुजात
tvaṃ no asyā uṣaso vyuṣṭau tvaṃ sūra udite bodhi gopāḥ |
janmeva nityaṃ tanayaṃ juṣasva stomaṃ me agne tanvā sujāta
त्वं नृ॒चक्षा॑ वृष॒भानु॑ पू॒र्वीः कृ॒ष्णास्व॑ग्ने अरु॒षो वि भा॑हि ।
वसो॒ नेषि॑ च॒ पर्षि॒ चात्यंह॑ः कृ॒धी नो॑ रा॒य उ॒शिजो॑ यविष्ठ
tvaṃ nṛcakṣā vṛṣabhānu pūrvīḥ kṛṣṇāsvagne aruṣo vi bhāhi |
vaso neṣi ca parṣi cātyaṃhaḥ kṛdhī no rāya uśijo yaviṣṭha
अषा॑ळ्हो अग्ने वृष॒भो दि॑दीहि॒ पुरो॒ विश्वा॒ः सौभ॑गा संजिगी॒वान् ।
य॒ज्ञस्य॑ ने॒ता प्र॑थ॒मस्य॑ पा॒योर्जात॑वेदो बृह॒तः सु॑प्रणीते
aṣāḻho agne vṛṣabho didīhi puro viśvāḥ saubhagā saṃjigīvān |
yajñasya netā prathamasya pāyorjātavedo bṛhataḥ supraṇīte
अच्छि॑द्रा॒ शर्म॑ जरितः पु॒रूणि॑ दे॒वाँ अच्छा॒ दीद्या॑नः सुमे॒धाः ।
रथो॒ न सस्नि॑र॒भि व॑क्षि॒ वाज॒मग्ने॒ त्वं रोद॑सी नः सु॒मेके॑
acchidrā śarma jaritaḥ purūṇi devām̐ acchā dīdyānaḥ sumedhāḥ |
ratho na sasnirabhi vakṣi vājamagne tvaṃ rodasī naḥ sumeke
प्र पी॑पय वृषभ॒ जिन्व॒ वाजा॒नग्ने॒ त्वं रोद॑सी नः सु॒दोघे॑ ।
दे॒वेभि॑र्देव सु॒रुचा॑ रुचा॒नो मा नो॒ मर्त॑स्य दुर्म॒तिः परि॑ ष्ठात्
pra pīpaya vṛṣabha jinva vājānagne tvaṃ rodasī naḥ sudoghe |
devebhirdeva surucā rucāno mā no martasya durmatiḥ pari ṣṭhāt
इळा॑मग्ने पुरु॒दंसं॑ स॒निं गोः श॑श्वत्त॒मं हव॑मानाय साध ।
स्यान्न॑ः सू॒नुस्तन॑यो वि॒जावाग्ने॒ सा ते॑ सुम॒तिर्भू॑त्व॒स्मे
iḻāmagne purudaṃsaṃ saniṃ goḥ śaśvattamaṃ havamānāya sādha |
syānnaḥ sūnustanayo vijāvāgne sā te sumatirbhūtvasme
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)