या ओष॑धी॒ः पूर्वा॑ जा॒ता दे॒वेभ्य॑स्त्रियु॒गं पु॒रा ।
मनै॒ नु ब॒भ्रूणा॑म॒हं श॒तं धामा॑नि स॒प्त च॑
yā oṣadhīḥ pūrvā jātā devebhyastriyugaṃ purā |
manai nu babhrūṇāmahaṃ śataṃ dhāmāni sapta ca
Rishi: आथर्वणो भिषग् · Devata: ओषधयः · Metre: अनुष्टुप्
23 verses · 97 of 191
Bhishak Atharvana, the healer, praises the plants in anushtubh; this is the Veda's great hymn of medicine. The plants were born three ages before the Devas; they have a hundred and seven abodes. He calls them mothers and goddesses, flowering and fruitful, swift as horses to carry the sick across. Where plants gather like kings in an assembly, the learned one is called a bhishak, slayer of disease. They creep into every limb and drive out yakshma; the sickness is told to fly off with the jay and the wind. Fruit-bearing or fruitless, sprung from Brihaspati, may they free us from Varuna's noose and Yama's fetter. Soma is their king.
या ओष॑धी॒ः पूर्वा॑ जा॒ता दे॒वेभ्य॑स्त्रियु॒गं पु॒रा ।
मनै॒ नु ब॒भ्रूणा॑म॒हं श॒तं धामा॑नि स॒प्त च॑
yā oṣadhīḥ pūrvā jātā devebhyastriyugaṃ purā |
manai nu babhrūṇāmahaṃ śataṃ dhāmāni sapta ca
श॒तं वो॑ अम्ब॒ धामा॑नि स॒हस्र॑मु॒त वो॒ रुह॑ः ।
अधा॑ शतक्रत्वो यू॒यमि॒मं मे॑ अग॒दं कृ॑त
śataṃ vo amba dhāmāni sahasramuta vo ruhaḥ |
adhā śatakratvo yūyamimaṃ me agadaṃ kṛta
ओष॑धी॒ः प्रति॑ मोदध्वं॒ पुष्प॑वतीः प्र॒सूव॑रीः ।
अश्वा॑ इव स॒जित्व॑रीर्वी॒रुध॑ः पारयि॒ष्ण्व॑ः
oṣadhīḥ prati modadhvaṃ puṣpavatīḥ prasūvarīḥ |
aśvā iva sajitvarīrvīrudhaḥ pārayiṣṇvaḥ
ओष॑धी॒रिति॑ मातर॒स्तद्वो॑ देवी॒रुप॑ ब्रुवे ।
स॒नेय॒मश्वं॒ गां वास॑ आ॒त्मानं॒ तव॑ पूरुष
oṣadhīriti mātarastadvo devīrupa bruve |
saneyamaśvaṃ gāṃ vāsa ātmānaṃ tava pūruṣa
अ॒श्व॒त्थे वो॑ नि॒षद॑नं प॒र्णे वो॑ वस॒तिष्कृ॒ता ।
गो॒भाज॒ इत्किला॑सथ॒ यत्स॒नव॑थ॒ पूरु॑षम्
aśvatthe vo niṣadanaṃ parṇe vo vasatiṣkṛtā |
gobhāja itkilāsatha yatsanavatha pūruṣam
यत्रौष॑धीः स॒मग्म॑त॒ राजा॑न॒ः समि॑ताविव ।
विप्र॒ः स उ॑च्यते भि॒षग्र॑क्षो॒हामी॑व॒चात॑नः
yatrauṣadhīḥ samagmata rājānaḥ samitāviva |
vipraḥ sa ucyate bhiṣagrakṣohāmīvacātanaḥ
अ॒श्वा॒व॒तीं सो॑माव॒तीमू॒र्जय॑न्ती॒मुदो॑जसम् ।
आवि॑त्सि॒ सर्वा॒ ओष॑धीर॒स्मा अ॑रि॒ष्टता॑तये
aśvāvatīṃ somāvatīmūrjayantīmudojasam |
āvitsi sarvā oṣadhīrasmā ariṣṭatātaye
उच्छुष्मा॒ ओष॑धीनां॒ गावो॑ गो॒ष्ठादि॑वेरते ।
धनं॑ सनि॒ष्यन्ती॑नामा॒त्मानं॒ तव॑ पूरुष
ucchuṣmā oṣadhīnāṃ gāvo goṣṭhādiverate |
dhanaṃ saniṣyantīnāmātmānaṃ tava pūruṣa
इष्कृ॑ति॒र्नाम॑ वो मा॒ताथो॑ यू॒यं स्थ॒ निष्कृ॑तीः ।
सी॒राः प॑त॒त्रिणी॑ः स्थन॒ यदा॒मय॑ति॒ निष्कृ॑थ
iṣkṛtirnāma vo mātātho yūyaṃ stha niṣkṛtīḥ |
sīrāḥ patatriṇīḥ sthana yadāmayati niṣkṛtha
अति॒ विश्वा॑ः परि॒ष्ठाः स्ते॒न इ॑व व्र॒जम॑क्रमुः ।
ओष॑धी॒ः प्राचु॑च्यवु॒र्यत्किं च॑ त॒न्वो॒३॒॑ रप॑ः
ati viśvāḥ pariṣṭhāḥ stena iva vrajamakramuḥ |
oṣadhīḥ prācucyavuryatkiṃ ca tanvo rapaḥ
यदि॒मा वा॒जय॑न्न॒हमोष॑धी॒र्हस्त॑ आद॒धे ।
आ॒त्मा यक्ष्म॑स्य नश्यति पु॒रा जी॑व॒गृभो॑ यथा
yadimā vājayannahamoṣadhīrhasta ādadhe |
ātmā yakṣmasya naśyati purā jīvagṛbho yathā
यस्यौ॑षधीः प्र॒सर्प॒थाङ्ग॑मङ्गं॒ परु॑ष्परुः ।
ततो॒ यक्ष्मं॒ वि बा॑धध्व उ॒ग्रो म॑ध्यम॒शीरि॑व
yasyauṣadhīḥ prasarpathāṅgamaṅgaṃ paruṣparuḥ |
tato yakṣmaṃ vi bādhadhva ugro madhyamaśīriva
सा॒कं य॑क्ष्म॒ प्र प॑त॒ चाषे॑ण किकिदी॒विना॑ ।
सा॒कं वात॑स्य॒ ध्राज्या॑ सा॒कं न॑श्य नि॒हाक॑या
sākaṃ yakṣma pra pata cāṣeṇa kikidīvinā |
sākaṃ vātasya dhrājyā sākaṃ naśya nihākayā
अ॒न्या वो॑ अ॒न्याम॑वत्व॒न्यान्यस्या॒ उपा॑वत ।
ताः सर्वा॑ः संविदा॒ना इ॒दं मे॒ प्राव॑ता॒ वच॑ः
anyā vo anyāmavatvanyānyasyā upāvata |
tāḥ sarvāḥ saṃvidānā idaṃ me prāvatā vacaḥ
याः फ॒लिनी॒र्या अ॑फ॒ला अ॑पु॒ष्पा याश्च॑ पु॒ष्पिणी॑ः ।
बृह॒स्पति॑प्रसूता॒स्ता नो॑ मुञ्च॒न्त्वंह॑सः
yāḥ phalinīryā aphalā apuṣpā yāśca puṣpiṇīḥ |
bṛhaspatiprasūtāstā no muñcantvaṃhasaḥ
मु॒ञ्चन्तु॑ मा शप॒थ्या॒३॒॑दथो॑ वरु॒ण्या॑दु॒त ।
अथो॑ य॒मस्य॒ पड्बी॑शा॒त्सर्व॑स्माद्देवकिल्बि॒षात्
muñcantu mā śapathyādatho varuṇyāduta |
atho yamasya paḍbīśātsarvasmāddevakilbiṣāt
अ॒व॒पत॑न्तीरवदन्दि॒व ओष॑धय॒स्परि॑ ।
यं जी॒वम॒श्नवा॑महै॒ न स रि॑ष्याति॒ पूरु॑षः
avapatantīravadandiva oṣadhayaspari |
yaṃ jīvamaśnavāmahai na sa riṣyāti pūruṣaḥ
या ओष॑धी॒ः सोम॑राज्ञीर्ब॒ह्वीः श॒तवि॑चक्षणाः ।
तासां॒ त्वम॑स्युत्त॒मारं॒ कामा॑य॒ शं हृ॒दे
yā oṣadhīḥ somarājñīrbahvīḥ śatavicakṣaṇāḥ |
tāsāṃ tvamasyuttamāraṃ kāmāya śaṃ hṛde
या ओष॑धी॒ः सोम॑राज्ञी॒र्विष्ठि॑ताः पृथि॒वीमनु॑ ।
बृह॒स्पति॑प्रसूता अ॒स्यै सं द॑त्त वी॒र्य॑म्
yā oṣadhīḥ somarājñīrviṣṭhitāḥ pṛthivīmanu |
bṛhaspatiprasūtā asyai saṃ datta vīryam
मा वो॑ रिषत्खनि॒ता यस्मै॑ चा॒हं खना॑मि वः ।
द्वि॒पच्चतु॑ष्पद॒स्माकं॒ सर्व॑मस्त्वनातु॒रम्
mā vo riṣatkhanitā yasmai cāhaṃ khanāmi vaḥ |
dvipaccatuṣpadasmākaṃ sarvamastvanāturam
याश्चे॒दमु॑पशृ॒ण्वन्ति॒ याश्च॑ दू॒रं परा॑गताः ।
सर्वा॑ः सं॒गत्य॑ वीरुधो॒ऽस्यै सं द॑त्त वी॒र्य॑म्
yāścedamupaśṛṇvanti yāśca dūraṃ parāgatāḥ |
sarvāḥ saṃgatya vīrudho'syai saṃ datta vīryam
ओष॑धय॒ः सं व॑दन्ते॒ सोमे॑न स॒ह राज्ञा॑ ।
यस्मै॑ कृ॒णोति॑ ब्राह्म॒णस्तं रा॑जन्पारयामसि
oṣadhayaḥ saṃ vadante somena saha rājñā |
yasmai kṛṇoti brāhmaṇastaṃ rājanpārayāmasi
त्वमु॑त्त॒मास्यो॑षधे॒ तव॑ वृ॒क्षा उप॑स्तयः ।
उप॑स्तिरस्तु॒ सो॒३॒॑ऽस्माकं॒ यो अ॒स्माँ अ॑भि॒दास॑ति
tvamuttamāsyoṣadhe tava vṛkṣā upastayaḥ |
upastirastu so'smākaṃ yo asmām̐ abhidāsati
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)